Η εισήγηση του πρώην υποψήφιου βουλευτή κου Ρότσα για εκμετάλλευση της ευκαιρίας, κατά τον ίδιο, του πραξικοπήματος στην Τουρκία, για να διώξουμε τους εισβολείς έτυχε μεγάλης κριτικής, ως επί το πλείστον αρνητικής.

Υπήρξαν και άρθρα στον Τύπο από γνωστούς δημοσιογράφους, που απάντησαν πως «σηκώνουν ψηλά τα χέρια» προς την εισήγηση και ότι δεν το περίμεναν από έναν άνθρωπο που νόμιζαν ότι γνώριζαν καλά.

Η αλήθεια όμως είναι ότι πρέπει κάποιος να κάνει μια μικρή κοινωνιολογική κριτική για να σταθμίσει τα πράγματα και να δει πόσο «ένοχος» είναι ο κος Ρότσας.

Σύμφωνα με τους ειδικούς (Luttwack), η Κύπρος και κάποιες άλλες χώρες της περιοχής, όπως το Ισραήλ, πέρασαν από τη λεγόμενη ηρωική εποχή προς τη μεταηρωική - μια εποχή που είναι λιγότερο πρόθυμη να θυσιάσει τις ζωές των νέων της σε πολέμους, τους οποίους μερίδες του πληθυσμού δεν θεωρούν αναγκαίους.

Αυτό δείχνει ότι η άποψη του κου Ρότσα δεν είναι άφρων, όπως κάποιοι τη χαρακτήρισαν, αλλά εξαρτάται από το πλαίσιο από το οποίο βλέπει κάποιος τα πράγματα και προφανώς από τη συνειδητοποίηση ότι περάσαμε στη μεταηρωική εποχή, και ότι αυτή δεν υπήρχε πριν από μόνο δύο δεκαετίες.

Η μεταηρωική εποχή υπαγορεύει ακόμα ότι κάποιοι πολίτες δεν θα είναι άνετοι με την ιδέα των θυμάτων σε ξένους, έχοντας υπ' όψιν τον αντίκτυπο στη φήμη της χώρας τους στο εξωτερικό.

Η μεταηρωική εποχή έχει γενικά επιβάλει το πλαίσιο διαχείρισης του εθνικού μας προβλήματος. Ακόμα και οι πιο σκεπτικιστές της μεταηρωικής εποχής μιλούν μόνο για άσκηση πιέσεων στον εισβολέα και διπλωματική διαχείριση.

ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ
Εκπαιδευτικός