...να βοηθηθεί ο Πρόεδρος Αναστασιάδης στο Κυπριακό

Τον Αύγουστο του 1980, μιλώντας σε μεγάλη ανοικτή συγκέντρωση Ελληνοκυπρίων και Ελλαδιτών στην τρίτη μεγαλύτερη πόλη του Ελληνισμού, τη Μελβούρνη στη μακρινή Αυστραλία, που ήταν μια εκδήλωση διαμαρτυρίας για τη συνεχιζόμενη τότε κατοχή και παρουσία τουρκικού στρατού στην Κύπρο, άρχισα την ομιλία με τα πιο κάτω λόγια. (Ήμουνα τότε Υπουργός του ΔΗΚΟ στην πρώτη Κυβέρνηση Κυπριανού, επίσημος προσκεκλημένος της Αυστραλιανής Κυβέρνησης και του απόδημου Ελληνισμού της Αυστραλίας, μετά τον αδόκητο θάνατο του Αρχ. Μακαρίου.)

«Αγαπητοί συμπατριώτες Ελληνοκύπριοι και Ελλαδίτες, δυστυχώς η λύση του Κυπριακού μετά που έφυγε ο Μακάριος είναι πολύ δύσκολη με τις συνθήκες που δημιουργήθηκαν από το Προδοτικό Πραξικόπημα και την Τουρκική Εισβολή. Όμως η πιο σοβαρή παρακαταθήκη που μας άφησε ο Μακάριος ήτο η αποδοχή της ομοσπονδίας, μιας δικοινοτικής διπεριφερειακής Ομοσπονδίας (η διπεριφερειακή ερμηνεύθηκε αργότερα από όλους τους Προέδρους ως διζωνική) σαν ένα οδυνηρό συμβιβασμό».

Προσωπικά σαν ένα από τα γνωστά εν ζωή ιδρυτικά μέλη του ΔΗΚΟ που παραμένουν στο ΔΗΚΟ και ένας από τους τρεις πρώτους Υπουργούς που εκπροσώπησαν το ΔΗΚΟ στην πρώτη Κυβέρνηση Κυπριανού, γνωρίζω από πρώτο χέρι ότι η κύρια αποστολή του ΔΗΚΟ ήτο να βοηθηθεί ο Πρόεδρος Μακάριος στην επίλυση του κυπριακού προβλήματος.

Είναι γι’ αυτό που με λύπη μου παρατηρώ ότι η σημερινή ηγεσία του ΔΗΚΟ, αλλά και ηγεσίες άλλων κομμάτων που ανήκουν στον μακαριακό λεγόμενο χώρο κάθε άλλο παρά με τις πράξεις και διακηρύξεις τους βοηθούν τον Πρόεδρο Αναστασιάδη στην τρέχουσα δύσκολη, αν όχι και τελευταία, διαπραγμάτευση η οποία μπορεί να φέρει μια υποφερτή λύση, η οποία να μετεξελίσσει την Κυπριακή Δημοκρατία σε μια Διζωνική Ομοσπονδία, η οποία να κατοχυρώνει τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.

Οι ηγέτες των κομμάτων της αντιπολίτευσης, πλην του ΑΚΕΛ, με την «πατριωτική» όπως πιστεύουν αλλά μυωπική τους πολιτική συμπεριφέρονται σαν να μην έχει γίνει πραξικόπημα και Τουρκική Εισβολή. Σαν να μην υπάρχει στην Κύπρο τουρκικός στρατός και έποικοι. Δεν λαμβάνουν υπ' όψιν τις επικρατούσες διεθνώς και στην περιοχή συνθήκες, τη δύναμη της Τουρκίας και τα τόσα σοβαρά διεθνή προβλήματα που εκκρεμούν και δεν λύνονται.

Δεν αξιολογούν τις σχέσεις της Τουρκίας με την Ελλάδα, την Ευρώπη, την Αμερική, ακόμα και με τη φίλη Ρωσία, για να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι το Κυπριακό θα λυθεί με βάση μόνο τις ηθικές αρχές και χωρίς συμβιβασμό ο οποίος θα παραχωρεί στους Τουρκοκυπρίους ορισμένα προνόμια, τα πλείστα των οποίων είχαν και με το Σύνταγμα του 1960.
Ιδιαίτερα απευθυνόμενος στην Πρόεδρο της ΓΟΔΗΚ του κόμματός μου (σε απάντηση σε πρόσφατο άρθρο της στον «Φιλελεύθερο») την ερωτώ πώς νομίζει ότι θα επιστραφεί η Μόρφου, όταν και αυτή η διαπραγμάτευση αποτύχει;

Δίκαια ο μέσος Κύπριος θα διερωτηθεί, γιατί απευθύνω την έκκληση τώρα προς τις ηγεσίες των κομμάτων και ιδιαίτερα του ΔΗΚΟ, να βοηθήσουν τον Πρόεδρο, αφού είναι γνωστές οι διαφορές μεταξύ των και η μέχρι σήμερα αδιάλλακτη στάση της Τουρκίας. Σ’ αυτό το ερώτημα υπάρχει απάντηση. Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα είναι μάλλον ευνοϊκή.

Η πιθανή λύση δυνατόν να εξυπηρετήσει και συμφέροντα της Τουρκίας και τις ελληνο-τουρκικές σχέσεις. Η Τουρκία είναι πολιτικά απομονωμένη. Το πραξικόπημα εναντίον του Ερτογάν, το οποίο καταδικάζουμε ανεπιφύλακτα, δυνατόν να προβληματίζει τον ίδιο αλλά και τους υποστηρικτές του, ότι μια κατά το δυνατόν δίκαιη λύση του Κυπριακού θα αναβαθμίσει την εικόνα της Τουρκίας στην Ευρώπη αλλά και διεθνώς.

Είναι για τους πιο πάνω λόγους που η συνεργασία της Αντιπολίτευσης με τον Πρόεδρο και η θετική προς τον Πρόεδρο βοήθεια για μια ειρηνική λύση, που θα απαλλάσσει την Κύπρο από την παρουσία τουρκικού στρατού, απαράδεκτες εγγυήσεις και την πλειοψηφία των εποίκων θα είναι μια πατριωτική προσφορά προς τον λαό της Κύπρου, η οποία θα εκτιμηθεί από τους ιστορικούς του μέλλοντος.

Καταλήγοντας υποστηρίζω τις προσπάθειες των δύο ηγετών να επιτύχουν μια δίκαιη λύση, που θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα όλων των Κυπρίων και παραθέτω προς έν έκαστον εξ αυτών μια ρήση, η οποία μπορεί να τους φανεί χρήσιμη.

Προς τον κ. Ακιντζί παραθέτω τη ρήση του Ιδρυτή της Νεότερης Τουρκίας Κεμάλ Ατατούρκ:
«Every Nation has the right to demand proper treatment and no Country should violate the territory of any other Country» Kemal Attaturk.
«Κάθε έθνος έχει το δικαίωμα να απαιτεί κατάλληλη μεταχείριση και καμιά χώρα δεν πρέπει να παραβιάζει την επικράτεια οποιασδήποτε άλλης χώρας».

Και προς τον κ. Αναστασιάδη τη ρήση του Νέλσον Μαντέλα:
«It always seems impossible until it’s done»
«Ένα θέμα φαίνεται αδύνατον μέχρις ότου λυθεί».

ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ
Πρώην Υπουργός