Η οικονομική κρίση που μας κτυπάει αναγκάζει κράτος, τοπική αυτοδιοίκηση και πολίτες να περιορίσουν τις δαπάνες τους, με αποτέλεσμα να συρρικνώνονται οι κοινωνικές υπηρεσίες.

Εξαιτίας αυτού του περιορισμού χρειάζεται να αναπτυχθούν ορισμένες πρωτοβουλίες, τόσο από πλευράς τοπικής αυτοδιοίκησης όσο και από πλευράς πολιτών, που να στοχεύουν στην ανάπτυξη του αστικού και κοινοτικού πρασίνου, διαχείρισης απορριμμάτων και καθαρισμού δημόσιων χώρων και δρόμων, κοινωνικών ιατρείων, κοινωνικών αγροκτημάτων, ανάπτυξης πολιτιστικής επιχειρηματικότητας, βιοτουρισμού κλπ.

Οι πολίτες, ως οργανωμένοι καταναλωτές, μπορούν να συνεταιρισθούν και να επενδύσουν σε σειρά από τους αναφερόμενους τομείς, και η τοπική αυτοδιοίκηση μπορεί να παρέχει ανενεργούς χώρους, πόρους και πάρκα για αξιοποίηση από την επιχειρηματικότητα των πολιτών, όπως εγκατάσταση κυψελών ενέργειας κλπ.

Για να γίνουν κατορθωτά όλα αυτά, χρειάζεται οι εμπλεκόμενοι φορείς να έχουν ειλικρινή συνεργασία για να αποποιηθεί κάθε προσωπικό όφελος με στόχο να περιορισθεί η ανεργία, καθώς επίσης να ικανοποιηθούν οι τοπικές ανάγκες και, τέλος, να προωθηθεί η ανάπτυξη που σκοντάφτει στην έλλειψη πρωτοβουλίας, ρευστότητας και οργάνωσης.

Με την κατάλληλη ενημέρωση και συντονισμό μπορεί να αξιοποιηθεί η κοινωνική οικονομία μέσω συνεταιρισμών και εθελοντισμού και της αξιοποίησης των κοινοτικών προγραμμάτων και στήριξης της ΕΕ, που στοχεύουν στην ενίσχυση της ιδιότητας του Ευρωπαίου πολίτη και στη μείωση του δημοκρατικού ελλείμματος.

Αυτή η συμμετοχή ΕΕ και τοπικής κοινωνίας βοηθά ούτως ώστε να γίνουν ανταλλαγές εμπειριών, πρακτικών και των ευκαιριών που υπάρχουν για κοινωνική διαπολιτισμική συνεργασία και εθελοντισμό, με φορείς που προωθούν την ενασχόληση με τα κοινά σε επίπεδο ΕΕ. Όλα αυτά θα βοηθήσουν την τοπική ανάπτυξη και θα συμβάλουν στην παραγωγικότητα και βελτίωση της ποιότητας ζωής των τοπικών κοινωνιών και συνοχής, καθώς και της αειφόρου ανάπτυξης.

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΕΡΑΚΛΗΣ