Παρά τους τόνους μελανιού που έχουν χυθεί, ιδιαίτερα δε από την αυγή του 21ου αιώνα για την εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή δικαιωμάτων του ανθρώπου, και ενώ αυτά καταγράφουν μια ιστορική πορεία πολλών αιώνων που ξεκινά από τους ποιητές, φιλόσοφους και πολιτικούς που έλκουν την καταγωγή τους από την αρχαιότητα, τον Μεσαίωνα με πρωταγωνιστές τους Έλληνες και Ρωμαίους, που ο Σοφοκλής στο έργο του με την Αντιγόνη μιλά ξεκάθαρα για τα δικαιώματα αυτά ως εξής: «όλη σου η δύναμη όμως δεν έχει τόση δύναμη ώστε οι προσταγές σου να κατισχύουν από τους άγραφους και σταθερούς νόμους του Θεού».

Αυτή η στενή σχέση και αλληλεξάρτηση του φυσικού δικαίου και των φυσικών δικαιωμάτων του ανθρώπου τη συναντάμε επίσης στους πρωτοχριστιανικούς χρόνους, στους μεσαιωνικούς σχολαστικούς του Αγγλικού Δικαίου, στους νομικούς θεολόγους του 16ου και 17ου αιώνα, καθώς επίσης στην Αγγλική, Αμερικανική και Γαλλική Επανάσταση, στα ανθρώπινα δικαιώματα του χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, και σε αναρίθμητες συμβάσεις και διακηρύξεις, που σήμερα αποτελούν τον μεγάλο ιδεολογικό παρονομαστή για τη θεμελίωση της ηθικής και του οικουμενισμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην παγκοσμιοποιημένη κοινωνία που ζούμε, η οποία απέτυχε οικτρά λόγω της δικτατορίας του χρήματος, της ασύδοτης δράσης των πολυεθνικών εταιρειών και την αδιαφανή δράση και κίνηση των κεφαλαίων τους.

Η έννοια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων πρέπει να ερμηνευθεί και να εφαρμοσθεί σωστά από τα εθνικά κράτη, γιατί σήμερα ζούμε έναν κρυφό και φανερό πόλεμο που κλονίζει το σύστημα ασφαλείας, ευημερίας και ειρήνης, γιατί ο πλανήτης μας λειτουργεί με πολλές ταχύτητες ανισότητας, φτώχιας, ανεργίας, φτωχοποίησης και δημιουργεί νέες συνθήκες στρατιωτικού, γεωπολιτικού και οικονομικού ανταγωνισμού, που παραβιάζουν τα θεμελιώδη δικαιώματα του ατόμου και δεν επιτρέπουν την εφαρμογή του δικαίου και την εφαρμογή της παγκόσμιας συνεργασίας για την πρόοδο της ανθρωπότητας.

Στις μέρες μας, κανένα εθνικό κράτος δεν μπορεί να εφαρμόσει τα ανθρώπινα δικαιώματα εκτός της επικράτειάς του, εφόσον δεν επικρατούν συνθήκες ομαλότητας και ούτε μπορεί να δεχθεί περισσότερους ανθρώπους εντός των ορίων της κυριαρχίας του, όταν δεν υπάρχουν διεθνείς συμβάσεις και αλληλοκατανόηση, γιατί χωρίς αυτές θα προκληθούν ποικίλες επιπτώσεις και αντιδράσεις στο εσωτερικό της φιλοξενούμενης χώρας.

Η πολιτική που εφάρμοσαν οι δυτικές χώρες για προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων διά της πολεμικής αντιπαράθεσης και του εμφύλιου πολέμου σε χώρες που τις θεωρούσαν εχθρικές, έγινε μπούμερανγκ γι' αυτές σε ποικίλους τομείς των πολιτικών τους και για τους πολίτες τους. Εκτός της τρομοκρατικής δράσης του Ισλαμικού Κράτους, με τις δεκάδες νεκρούς και τραυματίες, μαζί με το προσφυγικό και μεταναστευτικό έφεραν τα πάνω-κάτω σ’ αυτές τις χώρες με πολιτικές, ιδεολογικές και κομματικές ανακατατάξεις.

Οι νέες ανθρώπινες ροές προς τη Δύση πραγματοποιήθηκαν λόγω ανάπτυξης του βιοτικού επιπέδου, της αυτοεικόνας που προέβαλλε και της ιδέας που ενστερνίσθηκαν αυτοί, ότι η Δύση είναι υποχρεωμένη να εφαρμόσει και γι' αυτούς τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Όπως προβάλλονται σήμερα τα ανθρώπινα δικαιώματα, εκτός από την πολιτική τους πτυχή, υπάρχει και η υλική που έχει κόστος, ανταγωνισμό, παραγωγή προϊόντων και διανομή πλούτου.

Ένεκα αυτού του γεγονότος παρακολουθούμε μια οξεία πάλη των τάξεων, λαών και χωρών έναντι των καταπιεστικών και αυταρχικών κοινωνικοπολιτικών μορφωμάτων, που φυλακίζουν κοινωνικά τους «άθλιους» της σύγχρονης εποχής και δημιουργούν την υποχώρηση της δημοκρατίας των συνεκτικών κοινωνικών δεσμών, και απειλούν τις εθνικές κυριαρχίες και καταβαραθρώνουν τις οικονομίες.

Πρέπει να υπογραμμισθεί ότι η δεσμευτική αξίωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία δεν λειτουργεί ορθά και σωστά, γιατί οι δυνατές χώρες, λαμβάνοντας υπ' όψιν τις επιδιωκόμενες πολιτικές τους, έχουν μετατρέψει τις αδύναμες χώρες σε σχήμα κυριαρχίας, συμφερόντων και ιδεοληψίας διά της καραμέλας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δημοκρατίας.
Τα ανθρώπινα δικαιώματα και η δημοκρατία έχουν ανεκτίμητη αξία για όσους τα απολαμβάνουν, ενώ για τους υπόλοιπους είναι ένας αγωνιστικός πολιτικός αγώνας και εργαλείο για διεκδίκηση και απόκτηση τούτων.

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΕΡΑΚΛΗΣ