Τα πρόσφατα γεγονότα στην Τουρκία, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα ή δήθεν πραξικόπημα (καθώς υπάρχουν πολλά στοιχεία που δεικνύουν ότι το πραξικόπημα στήθηκε από τον ισλαμοφασίστα Ερντογάν), πρέπει να έχουν προκαλέσει σοβαρότατους προβληματισμούς στους ηγέτες του Ελληνισμού.

Εάν, μετά και από αυτά τα εξωφρενικά που συμβαίνουν στην Τουρκία, οι ταγοί μας δεν ταρακουνήθηκαν, τότε αντιμετωπίζουμε, ως Ελληνισμός, καίριο ζήτημα ανεπαρκούς ηγεσίας αλλά και ζήτημα ύπαρξής μας στη γη των προγόνων μας. Σημειώνουμε τα εξής, ως εισαγωγή, για να καταλήξουμε στο συμπέρασμά μας:

Η Τουρκία ανέκαθεν ήταν μια αντιδημοκρατική, ανελεύθερη, οπισθοδρομική χώρα, ενδεδυμένη τον μανδύα της δημοκρατίας και της κοσμικότητας, πλην όμως στην ουσία είναι μία χώρα με την ακραία ισλαμική ιδεολογία βαθιά ριζωμένη. Τα γεγονότα της 15ης Ιουλίου 2016 απλώς το επιβεβαίωσαν περίτρανα.

Αυτή η χώρα ήταν για πολλές δεκαετίες ο χωροφύλακας των συμφερόντων των ΗΠΑ και άλλων Δυτικών χωρών στην περιοχή, και συνεχίζει ακόμη να εξαργυρώνει τις υπηρεσίες της προς την Ουάσιγκτον.

Εξάλλου, είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη του ΝΑΤΟ μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και αυτός ο ρόλος τη «θωρακίζει», έτσι ώστε οι δυτικοί, που υποτίθεται κόπτονται για τη δημοκρατία, την ανεκτικότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα, να κλείνουν τα μάτια στις βαρβαρότητες των Τούρκων, από την εποχή του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ και μετά. Παρ' όλο που Κεμαλικοί Τούρκοι ή Ισλαμιστές ήταν, είναι και θα παραμείνουν το ίδιο βάρβαροι.

Την ίδια και χειρότερη στάση από αυτή των Αμερικανών τηρούν έναντι της Τουρκίας οι Ευρωπαίοι. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, που έχει νομοθετήσει για όλες τις πτυχές της καθημερινότητας των πολιτών, με ευαισθησίες στα δικαιώματα μέχρι και των… αμπελοπουλιών, σφυρίζει αδιάφορα, παριστάνοντας πως δεν συμβαίνει τίποτα σ’ αυτή τη βάρβαρη χώρα, που σκοτώνει τον ίδιο τον λαό της, εκτός από τις γενοκτονίες που διαπράττει εις βάρος άλλων λαών της περιοχής.

Να είμαστε όμως ειλικρινείς, την «τέχνη» της γενοκτονίας «τη διδάχθηκαν» από τους Ευρωπαίους, Άγγλους, Γάλλους, Ισπανούς, Πορτογάλους κ.ά. Δεν άφησαν ούτε ένα Μάγια, Ερυθρόδερμο, Ίνκας, Μάου Μάου και άλλους. Η Ευρώπη είναι το άκρον άωτον της υποκρισίας.

Παραδείγματος χάριν:
*Αναγνωρίζουν τη γενοκτονία των Αρμενίων, αλλά μένουν στην εξαγγελία, δεν προχωρούν σε μέτρα κατά της Τουρκίας.
*Αναγνωρίζουν τη γενοκτονία των Αρμενίων, αλλά δεν αναγνωρίζουν τη γενοκτονία των Ποντίων, επειδή ο Ελληνισμός δεν της είναι χρήσιμος πια.
*Πήραν τον Σωκράτη, τον Αριστοτέλη, τον Ισοκράτη, τον Αρχιμήδη, τον Παπανικολάου, τον Σεφέρη και τόσους και τόσους άλλους, και τώρα διατείνονται ότι δεν μας χρειάζονται ! «Αϊσιχτίρ όλοι σας» - Χρήστος Γούδης, Έλληνας αστροφυσικός, στο Αστεροσκοπείο Αθηνών, συγγραφέας.
*Αναγνωρίζουν την κατοχή μεγάλου ποσοστού εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία, αλλά δεν αναλαμβάνουν δράση για να ανατρέψουν την παραβίαση.
*Γνωρίζουν ότι η Τουρκία υποθάλπει εδώ και χρόνια την ισλαμική τρομοκρατία ή και τη στηρίζει, όπως στηρίζει τον ISIS, αλλά δεν επιβάλλει κυρώσεις στην Τουρκία.
*Γνωρίζουν ότι η Τουρκία «ξεφορτώνει» τους πρόσφυγες στην Ευρώπη, με σκοπό την ισλαμοποίησή της, αλλά τη χρυσοπληρώνουν για να σταματήσει δήθεν να το κάνει.
*Γνωρίζουν όλοι ότι η Τουρκία είναι ένα καρκίνωμα των διεθνών σχέσεων, μια πηγή κακών για τον πολιτισμένο κόσμο, μια χώρα χωρίς πολιτισμό, αξίες και αρχές, και όμως διατηρούν το καθεστώς της υποψήφιας για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Με βάση τα πιο πάνω δεδομένα, το Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης διερωτάται:
Εάν τα δύο κράτη του Ελληνισμού, η Ελλάδα και η Κύπρος, διέπρατταν το ένα τοις χιλίοις από αυτά που διαπράττει η Τουρκία, ποια θα ήταν η αντιμετώπιση των Ευρωπαίων και γενικότερα των Δυτικών; Πώς συμπεριφέρθηκαν και τι επέβαλαν στον Ελληνισμό μετά την κατάρρευση της οικονομίας; Τον εξευτελισμό, τον διασυρμό, υφαρπαγή του εδάφους και του πολιτισμού μας. Ντροπή σας!

Θα μας εξοστράκιζαν, θα μας απέβαλλαν, θα μας επέβαλλαν κυρώσεις, θα μας απομόνωναν και, αν ήταν βολικό, ίσως και να μας βομβάρδιζαν, όπως έπραξαν με την πρώην Γιουγκοσλαβία.

Η στάση των Ευρωπαίων και των Αμερικανών σε ό,τι αφορά το Κυπριακό, την τουρκική επιθετικότητα έναντι της Ελλάδας, των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι δύο χώρες του Ελληνισμού, αποδεικνύει ότι στην ουσία δεν έχουμε συμμάχους, στην ουσία δεν έχουμε εταίρους. Έχουμε μόνο εχθρούς!

Αθήνα και Λευκωσία δεν έχουν άλλη επιλογή από το να συντονιστούν στην προσπάθεια θωράκισης των χωρών τους. Η θωράκιση πρέπει να είναι σε πολιτικό, διπλωματικό, οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο. Οι δύο χώρες θα μπορούσαν ακόμα και να συνάψουν μια συνομοσπονδιακή, θεσμική σχέση και να θεωρηθούν ενιαίος χώρος, χωρίς να χάνουν την ανεξαρτησία τους.

Έχουμε «πόλεμο», αν δεν το έχουν καταλάβει κάποιοι. Και είμαστε μόνοι μας.
Και εάν οι ηγέτες μας δεν έχουν αντίληψη της πραγματικής κατάστασης, τότε πρέπει να αλλάξουμε ηγέτες.
Καταλήγουμε με κάτι που είμαστε βέβαιοι πως θα προκαλέσει αντιδράσεις, αλλά δυστυχώς είναι η απόλυτη αλήθεια:

Εάν θέλουμε να διατηρήσουμε την ειρήνη, πρέπει να προετοιμαζόμαστε για πόλεμο, σε όλα τα επίπεδα. Εάν θέλουμε να επιβιώσουμε ως Έθνος πρέπει να «ανασυνταχτούμε», να απομονώσουμε τους προδότες και δωσίλογους, και να εξεγερθούμε ενάντια στη γάγγραινα που λέγεται ατιμωρησία.

Πρέπει να πολεμήσουμε τη διαφθορά γιατί, «βουτηγμένοι» ως είμαστε στο βούρκο της διεφθαρμένης πολιτικής, κατάπτωση αξιών και αρχών, ο απλός άνθρωπος θα αναζητά εκτόνωση και καταφύγιο στην ατομική βαρβαρότητα, στην κερκίδα, στο οργανωμένο έγκλημα και στην ανυπακοή στους νόμους.

ΚΡΙΝΟΣ Ζ. ΜΑΚΡΙΔΗΣ
Πρόεδρος Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης (ΚΕΑ) Κύπρου