Είχα την ατυχία να παρευρεθώ πριν από μερικές ημέρες στην παρουσίαση του βιβλίου του Ταξίαρχου ε.α. Παναγιώτη Β. Σταυρουλόπουλου «Το Χρονικό της Μάχης της ΕΛΔΥΚ 14-16/8/1974», το οποίο επιμελήθηκε ο Κωνσταντίνος Αλεξ.
Δημητριάδης, συγγραφέας του βιβλίου «Κύπρος 1974 η Μεγάλη Προδοσία», στο οποίο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος πρόδωσε την Κύπρο.
Δεν θα ασχοληθώ με το περιεχόμενο του βιβλίου, το οποίο, όπως πολλά άλλα, καπηλεύεται τη θυσία και τον ηρωισμό των παλληκαριών της ΕΛΔΥΚ, που προδομένα από την επαίσχυντη ελληνόφωνη Χούντα των Αθηνών και τους εδώ εκπροσώπους της, της ΕΟΚΑ Β, πολέμησαν τον βάρβαρο Τούρκο εισβολέα σαν ημίθεοι και άφησαν στα αιματοβαμμένα χώματα της Κύπρου τα νεανικά κόκκαλά τους.
Θέλω επίσης να υπερτονίσω ότι δεν μου προκάλεσε έκπληξη και δεν θα σχολιάσω τη φυγομαχία του Κωνσταντίνου Δημητριάδη και την άρνησή του να διαβαστεί η επιστολή τού τότε διοικητή του 212 ΤΕ και σημερινού Υποστράτηγου ΕΑ Κωνσταντίνου Αχιλλίδη. Επιστολή που είμαι σίγουρος ότι θα διάβαζε, αν ήταν εγκωμιαστική για το περιεχόμενο του βιβλίου, από σεβασμό στα προδομένα παιδιά του ελληνικού λαού και ο νοών νοείτω.
Αυτό, όμως, που προκάλεσε αλγεινή εντύπωση στους παρευρισκόμενους ηρωικούς εφέδρους του 212 ΤΕ, ήταν η παθητική στάση που τήρησαν οι παρόντες ΕΚ και ΕΕ αξιωματικοί, όταν ολίγοι -ευτυχώς- ανεγκέφαλοι προπηλάκισαν τον Ταξίαρχο ε.α. Α. Πασιαρδή και ο Κ. Δημητριάδης τού αφαίρεσε τον λόγο, αποσπώντας το μικρόφωνο, όταν ο Α. Πασιαρδής ζήτησε να καταθέσει τη δική του μαρτυρία σαν διοικητής του Λόχου του 212 ΤΕ, το οποίο αμυνόταν στο ύψωμα Γρηγορίου εκείνες τις τραγικές μέρες.
Το πιο ανήθικο όμως απ' όλα, είναι ότι ο Κωνσταντίνος Δημητριάδης γράφει στο διαδίκτυο, ψευδόμενος, ότι ο Ανδρέας Πασιαρδής και ο υιός του Γιώργος ασχημονούσαν και φωνασκούσαν στο προσκλητήριο πεσόντων και αγνοουμένων καθώς και στη διάρκεια του Εθνικού Ύμνου.
Ποιος; Ο Ανδρέας Πασιαρδής, του οποίου ο πατέρας πολεμούσε για το μεγαλείο της Ελλάδας από το 1912 μέχρι του 1922. Ο ίδιος αγωνίζεται για μια ολόκληρη ζωή από το 1955 μέχρι σήμερα για τη λευτεριά της μαρτυρικής και προδομένης μας πατρίδας, και οι δύο υιοί του, Γιώργος και Μάριος, υπηρέτησαν στην Εθνική Φρουρά σαν έφεδροι αξιωματικοί. Ντροπή!
Ο Β. Λυσσαρίδης είχε πει τα πιο κάτω προφητικά λόγια, στην πρώτη συνεδρία της Βουλής μετά το προδοτικό πραξικόπημα: «Αν δεν γίνει αναστήλωση των ηθικών αξιών, αν δεν τιμωρηθούν οι ένοχοι και συνένοχοι και αν δεν τιμηθούν οι αγωνιστές, μετά από λίγα χρόνια, οι ένοχοι θα γίνουν κατήγοροι και οι αγωνιστές κατηγορούμενοι». Πόσο δίκαιο είχε ο Γιατρός. Τι έχουμε σήμερα; Οι θρασείς νάνοι να κατηγορούν, να λασπολογούν, να συκοφαντούν, να βρίζουν τους Γίγαντες, να χυδαιολογούν και να προπηλακίζουν.
Υ.Γ.: Στο βιβλίο μεταξύ άλλων ανυπόστατων υπάρχει και η πληροφορία ότι, λόχος του Β. Λυσσαρίδη, ο οποίος ευρίσκετο δυτικά της ΕΛΔΥΚ, απέφυγε να υποστηρίξει την ΕΛΔΥΚ. Είχε ο Λυσσαρίδης λόχο εξοπλισμένο με βαριά όπλα (ΠΑΟ, όλμους κτλ) για να είναι ικανοί σε τέτοιας μορφής πόλεμο; Σαν δεν ντρέπονται οι ψεύτες και συκοφάντες.
Τα παιδιά της ΕΔΕΚ όπως και οι άλλοι δημοκράτες μετά την αποφυλάκισή τους, αν και κυνηγημένοι, έτρεξαν στην πρώτη γραμμή με τα κυνηγετικά που τους έδωσαν οι χουντικοί αξιωματικοί της Ε.Φ. Πολλοί από αυτούς δεν γύρισαν πίσω γιατί δεν λιποτάκτησαν, όπως κάποιοι ψευτοπαλληκαράδες «εθνικόφρονες» της ΕΟΚΑ Β, που βρέθηκαν στο Τρόοδος.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΧΑΤΖΗΑΝΔΡΕΟΥ
