Αποδεικνύεται εκ των υστέρων ότι η Κυπριακή Δημοκρατία εκτός της πολιτικής ανωριμότητας, που λογικά είχε σαν νεοσύστατο κράτος, θα έπρεπε να ξεπεράσει τις αιώνιες αντιπαλότητες εθνικοτήτων και θρησκειών. Πράγμα αδύνατο, αφού τα θεμέλιά της αποτελούσαν οι εγγυήτριες δυνάμεις, που αποδείχτηκαν ότι μόνο εγγυήτριες δεν ήταν, αλλά αιτία πολιτικοκοινωνικών συγκρούσεων και εθνικών διαχωρισμών, που θα άλλαζαν την πορεία και το μέλλον του νέου κράτους, της ανεξαρτησίας του (αν υπήρξε ποτέ) και των πολιτών του.

Το να ζητάς άδεια να είσαι ελεύθερος, δεν είναι ελευθερία. Έμμεσα ή άμεσα αυτό κάνουμε στις συνομιλίες, που στο τέλος δεν θα έχουν καμία σημασία, αφού η Τουρκία θα ασκεί απόλυτο έλεγχο στη μελλοντικά νομιμοποιημένη Τουρκοκυπριακή πλευρά, αν υπάρξει λύση.

Η ευφυΐα είναι το κοντινότερο χαρακτηριστικό στη σχιζοφρένεια. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι Ερντογάν είναι ευφυής. Ενώ φτάνει στα άκρα, σε σημείο που κανείς πολιτικός στον κόσμο δεν τολμά, καταφέρνει να εξομαλύνει και να αντιστρέφει τις καταστάσεις προς όφελός του. Κτίζει αμύθητα παλάτια, αλλάζει το σύνταγμα κατά βούληση, καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα, τολμά να ρίξει ρωσικό ελικόπτερο και να βιντεοσκοπήσει τον εξευτελισμό του σώματος του πιλότου, εκβιάζει την Ευρωπαϊκή Ένωση εκμεταλλευόμενος τους πρόσφυγες, αλλάζει συμμαχίες όπως ο γριπωμένος τα χαρτομάντιλα, εκμεταλλεύεται το πραξικόπημα εναντίον του, για να μετατραπεί στον απόλυτο άρχοντα, καταδιώκοντας τους αντιπάλους του κατά χιλιάδες εντός και εκτός Τουρκίας.

Ενώ είχε εκλεγεί δημοκρατικά, ξεπέρασε τα όρια της δημοκρατίας. Μετάλλαξε ένα μεγάλο έθνος σε εκδικητικό όχλο, που υποστηρίζει τυφλά, χωρίς προβληματισμό και αντίλογο, την κάθε εντολή του. Εκμεταλλευόμενος τη θέση και το μέγεθος της Τουρκίας, παίζει γεωπολιτικά παιγνίδια, κρατώντας όλους τους παίκτες της φλεγόμενης περιοχής σε αγχωτική αγωνία. Αυτοί υποβαθμίζουν τις αρχές τους ώστε να συμφιλιωθούν μαζί του, γιατί τα μεγάλα συμφέροντά τους στην περιοχή είναι υπεράνω κάθε ιδεολογίας, σεβασμού αρχών, δικαιοσύνης και νόμου.

Τόσο εμείς όσο και οι Τουρκοκύπριοι γνωρίζουμε πως ό,τι και να συμφωνηθεί στις συνομιλίες, η τελική απόφαση για τις επόμενες γενιές θα παρθεί από έναν άνθρωπο, τον Ερντογάν, που φαίνεται να μην ελέγχεται από πουθενά. Γνωρίζει ότι ο δρόμος που επέλεξε δεν έχει επιστροφή και, αν χάσει τον έλεγχο της εξουσίας, το τέλος του θα αντικατοπτρίζει τις πράξεις του, μετατρέποντας τον όχλο που λειτουργεί σαν προστάτης του, σε εφιάλτη του.

Ο χρόνος είναι ένα παιδί που παίζει ζάρια. Η βασιλεία ανήκει στο παιδί. Ηράκλειτος