Το κυριότερο είναι ο λαός, εμείς οι πολίτες, να τιμωρήσουμε, με τη ψήφο και την έκφραση, τη στάση και τη διαμαρτυρία

Τελικά, οι πολιτικοί μας ταγοί είναι αδιόρθωτοι.
Η ανανέωση απέτυχε.
Και τα παλαιότερα κόμματα, αλλά και αυτά που αυτοχαρακτηρίστηκαν ως νέα κόμματα, εφαρμόζουν κατά γράμμα τους κανόνες ενός «παλιομοδίτικου» παιχνιδιού, το οποίο προάγει τη συναλλαγή και την εξυπηρέτηση μικροκομματικών συμφερόντων και φυσικά η εξυπηρέτηση των συμφερόντων του λαού, μάλλον είναι δευτερευούσης σημασίας γι’ αυτούς. Καμιά ευαισθησία, κανένας πατριωτισμός. Σημασία έχει ο «θρόνος» και ο πλουτισμός.

Αναφερόμαστε στο δεύτερο μέσα σε λίγες ημέρες φαινόμενο, μετά την εκλογή του Προέδρου της Βουλής, αυτό της κατανομής των προεδριών των κοινοβουλευτικών επιτροπών. Το οποίο εξελίχθηκε σ' ένα θέατρο του παραλόγου της διαπλοκής και της απομάκρυνσης του απλού ανθρώπου από τα κοινά.

Μετά από όλο εκείνο το παρασκήνιο της εκλογής του Προέδρου της Βουλής, την απροκάλυπτη παρέμβαση του Προεδρικού, τον ΔΗΣΥ να βάζει την ουρά στα σκέλια ψηφίζοντας τον «αποστάτη» Συλλούρη, δεν τρέφαμε πολλές ελπίδες ότι θα είχαμε διαφορετική αντιμετώπιση από τα κόμματα στο θέμα της κατανομής των προεδριών των Επιτροπών της Βουλής.

Το ζήτημα «διευθετήθηκε» αναλόγως της πολιτικής ατζέντας του κάθε κόμματος και των συμφερόντων που θέλει το κάθε κόμμα να εξυπηρετήσει. Διευθετήθηκε ανάλογα με το ποιος εκπροσωπεί ποιον εντός ή εκτός Κύπρου.

Κατά τη διάρκεια των «διαβουλεύσεων» ακούσαμε διάφορα, τα οποία δυστυχώς συνέβαιναν και στο παρελθόν, αλλά, τώρα, μετά που ο λαός και η κοινωνία υποφέρουν από την οικονομική καταστροφή, με αποτέλεσμα να απαξιώσουν την πολιτική και τα κόμματα, τώρα δίδουμε τη απαραίτητη σημασία.

Το πλέον απαράδεκτο είναι το εξής:
Από πού ώς πού, «παραδοσιακά», τα κόμματα να αναλαμβάνουν προεδρίες συγκεκριμένων κοινοβουλευτικών επιτροπών;
Τι σημαίνει και πού αποσκοπεί αυτή η δήθεν «παράδοση»;

Είναι ο ΔΗΣΥ πραγματικά ο θεματοφύλακας της ελληνικής Παιδείας και καταλαμβάνει κάθε κοινοβουλευτική περίοδο την προεδρία της Επιτροπής Παιδείας; Είναι ο ΔΗΣΥ άξιος να προεδρεύει αυτής της Επιτροπής όταν οι οπαδοί του ανεμίζουν την ελληνική σημαία, και κάποιοι αξιωματούχοι του «πολεμούν» καθετί ελληνικό;

Είναι το ΑΚΕΛ πραγματικά ο προστάτης των εργαζομένων και κλειδώνει κάθε φορά την προεδρία της Επιτροπής Εργασίας; Αυτοί που καταδίκασαν τον λαό σε επαίτες, πεινώντες και κατέληξε να ζει στην αθλιότητα και τη μιζέρια;

Βεβαίως, αυτή η «παράδοση» σπάει όταν είναι να εξυπηρετηθούν άλλοι στόχοι. Το «πάρε-δώσε», οι διαταγές εκ των άνω του βρόμικου κεφαλαίου, των αποικιοκρατών κ.ά.

Παραδείγματος χάρις, ο ΔΗΣΥ αναλάμβανε να προεδρεύει δικός του βουλευτής της Επιτροπής Ελέγχου. Επειδή όμως ήθελε να προεδρεύει της Επιτροπής Οικονομικών, για να παρεμποδίζει προτάσεις νόμου από άλλα κόμματα να δυσκολεύουν την Κυβέρνηση, «έδωσε» την Επιτροπή Ελέγχου στο ΔΗΚΟ και πήρε την Επιτροπή Οικονομικών, και είναι ακόμα για το πρώτο μισό της θητείας της Βουλής.

Αυτά είναι πολιτικά παιχνίδια, που προκαλούν τον λαό και που καταλήγουν να αυξάνουν την αποχή από την πολιτική, την απέχθεια προς τους πολιτικούς και το χειρότερο την ανυπακοή στους νόμους και τους κανόνες μιας ευνομούμενης κοινωνίας.

Ο λαός έχει αηδιάσει.
Και βλέπει πως, όποιες προσπάθειες και αν κάνει, όπως να αναδείξει νέους σε ηλικία και σε δράση βουλευτές, δεν θα επιτύχει τίποτα. Οι νέοι βουλευτές πιάστηκαν ήδη στα γρανάζια του συστήματος και λειτουργούν όπως οι παλαιότεροι. Υπάκουοι και αυτοί στους «νονούς» του πολιτικού συστήματος θα ακολουθήσουν κατά πόδας τα μονοπάτια αυτών που κατέστρεψαν τον Ελληνισμό εδώ και στην Ελλάδα.

Οι νεότεροι άρχισαν να γίνονται κακέκτυπα των παλαιοτέρων. Τους καλούπωσε το σύστημα πριν καλά - καλά αναλάβουν τα καθήκοντά τους.

Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα. Η συναλλαγή και η διαπλοκή είναι βαθιά ριζωμένες στο DNA της πολιτικής ζωής. Απαιτείται τουλάχιστον αναθεώρηση του τυπικού μέρους, του συστήματος, δηλαδή των κανονισμών που διέπουν την κοινοβουλευτική ζωή, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι, ως διά μαγείας, θα διορθωθούν όλα. Απαιτούνται αυστηρότερα μέτρα «καταστολής» κατ’ αυτών των πολιτικών που παρανομούν, παραγνωρίζουν τους νόμους και στο τέλος καλλιεργούν αυτόν τον φαύλο κύκλο που επικρατεί σήμερα.

Το κυριότερο είναι ο λαός, εμείς οι πολίτες, να τιμωρήσουμε, με την ψήφο και την έκφραση, τη στάση και τη διαμαρτυρία. Φτάνει πια στην πολυθρόνα και την κατ’ ιδίαν έκφραση παραπόνων. Ας πάψουμε να μεμψιμοιρούμε και να δείχνουμε μόνον απαρέσκεια, σ’ αυτούς που έχουν κάνει τη συναλλαγή και τη διαπλοκή τρόπο ζωής.

Να επανέλθουμε πρώτα εμείς στις αρχές και τις αξίες που δίδαξε ο Ελληνισμός σε όλη την ανθρωπότητα. Και να επιλέξουμε πολιτικούς, που θα είμαστε σίγουροι ότι αυτές τις αρχές και αξίες θα στηρίζουν και θα ακολουθούν. Τις αρχές και αξίες που θα υπερασπιστούν τον πολιτισμό, την Ιστορία μας και την εδαφική ακεραιότητα του έθνους των Ελλήνων.

ΚΡΙΝΟΣ Ζ. ΜΑΚΡΙΔΗΣ
Πρόεδρος Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης (ΚΕΑ) Κύπρου