Από την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας τα άτομα, θεσμοί και πολιτικοί άρχοντες κατακλέβουν και εξαπατούν τον λαό και το κράτος
Το εκπαιδευτικό μας σύστημα λειτουργεί με βάση ότι οι πληροφορίες, τα πιστεύω, οι αξίες, στα οποία το εκπαιδευτικό σύστημα επιλέγει να δώσει πρόσβαση και να διδάξει στους μαθητές είναι αντικειμενικά ή σχεδόν αναμφισβήτητα. Συνεπώς, λειτουργεί στη βάση της αποστήθισης της πληροφορίας και όχι της ανάπτυξης της κριτικής σκέψης.
Όταν αυτές οι πληροφορίες, πιστεύω, αξίες και στάση/πνεύμα μη κριτικής σκέψης ριζώσει στα αρχικά αθώα παιδικά στρώματα της συνείδησης, εμβολιάζουν/ερμηνεύουν/δίνουν νόημα/διακλαδώνονται, χωρίς το άτομο να το αντιλαμβάνεται κάθε άλλη πληροφορία, σκέψη και βίωμα που εισέρχεται στη συνείδηση του ατόμου.
Αυτές οι πληροφορίες, πιστεύω, αξίες και στάση/πνεύμα μη κρητικής σκέψης πλαισιώνονται κατά την προσχολική και σχολική ηλικία του παιδιού και για την υπόλοιπη ζωή του από μία κοινωνική κουλτούρα που οχυρώνει, ενισχύει και επεξεργάζεται τις αναγκαίες μικροαλλαγές, για να διατηρήσει ζωντανές, ελκυστικές και αντικειμενικές αυτές τις πληροφορίες, πιστεύω, αξίες και στάση/πνεύμα μη κριτικής σκέψης. Εδώ, κατά την άποψή μου, είναι η ρίζα/η πηγή/ο πυρήνας των προβλημάτων εκ των οποίων διαχρονικά υποφέρει ο κυπριακός λαός.
Από την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας τα άτομα, θεσμοί και πολιτικοί άρχοντες -δηλαδή τα πρότυπα του κυπριακού λαού- πού είναι υπεύθυνοι να διαχειρίζονται το κράτος και να προστατεύουν τον λαό, κατακλέβουν και εξαπατούν τον λαό και το κράτος: η πρόσφατη κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος, όπου το κράτος είχε το καθήκον, ευθύνη και εποπτεία του συστήματος είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.
Γιατί ο κυπριακός λαός ανέχεται τη διαιώνιση αυτού του διεφθαρμένου κατεστημένου χωρίς να επιβάλει ριζική εκκαθάριση, παραδειγματική τιμωρία και ξεκάθαρες εξηγήσεις για διαμόρφωση καινούργιας πορείας, τη στιγμή που, εάν δεν το κάνει αυτό, θα έχουμε τη διαιώνιση του διεφθαρμένου συστήματος σε μία άλλη παραπλήσια μορφή;
Με άλλα λόγια, τι είναι αυτό μέσα στον κυπριακό χαρακτήρα/πνεύμα που τον καθιστά ανίκανο, από τη στιγμή που έχει αντιληφθεί, το λιγότερο, κάτι τραγικά διαχρονικά πάει λάθος με το κατεστημένο, αλλά δεν γνωρίζει πώς, δεν έχει την ικανότητα και δύναμη να ξεριζώσει και να διαμορφώσει ένα νέο δημοκρατικό σύστημα και κατεστημένο;
Η απάντηση δεν μπορεί να είναι άλλη παρά: τα βιώματα του κυπριακού λαού. Κατά την άποψή μου, η πηγή/η ρίζα/ο πυρήνας αυτού του παθητικού, αναποτελεσματικού χαρακτήρα του κυπριακού λαού εκκολάπτεται και συντηρείται από το εκπαιδευτικό μας σύστημα και κουλτούρα που μας πλαισιώνουν: Τη διαπίστωση αυτή την έχει ήδη κάνει, από το 2013, το πιο έγκυρο πρόγραμμα διεθνούς αξιολόγησης μαθητών PISA: Όπου έχουμε πατώσει.
Εάν ο κυπριακός λαός είχε άλλα βιώματα στο εκπαιδευτικό σύστημα και στην κουλτούρα που τον πλαισιώνει, η ιδιοσυγκρασία του δεν θα μπορούσε να ανεχτεί αυτήν την ψυχοφθόρα, αναξιοπρεπή και οικονομικά καταστροφική σήψη και διαφθορά, και θα επέβαλλε τάξη όχι μόνο στο πολιτικό του σύστημα, αλλά θα βελτίωνε όλες τις πτυχές της ζωής του, από τον εργασιακό του χώρο μέχρι την καθημερινότητά του, την ψυχολογία του και την ψυχοσύνθεσή του.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
Ιδιοκτήτης του English Semiotics Institute στην Αγλαντζιά, Λευκωσία: [email protected]
