Ξεκαθαρίζω εξαρχής ότι είμαι μεταξύ εκείνων που πριν από πέντε χρόνια δεν πείστηκαν για την υποψηφιότητα του Κωνσταντίνου Γιωρκάτζη και τελικά επέλεξα να μην πάω να ψηφίσω στις δημοτικές εκλογές.

Κρίνοντας εκ των υστέρων τη θητεία του, θα έλεγα ότι με εξέπληξε ευχάριστα. Θεωρώ ότι ήταν πολύ δραστήριος, ήταν κοντά στους δημότες και ανοιχτός σε απόψεις και κατάφερε να διαχειριστεί την οικονομική κρίση με υπευθυνότητα. Από τη μια, ενίσχυσε τις κοινωνικές υπηρεσίες και προγράμματα του Δήμου και ενθάρρυνε τον εθελοντισμό για να βοηθηθεί κόσμος που είχε ανάγκη.

Από την άλλη, εξοικονόμησε πόρους, μείωσε δαπάνες και προγραμμάτισε σειρά έργων που χρειάζεται η πόλη.
Εκείνο που είναι κοινή διαπίστωση είναι ότι η παλιά Λευκωσία άλλαξε όψη. Οι γειτονιές αναβαθμίστηκαν και ο κόσμος επέστρεψε στους πεζόδρομους της Λήδρας και της Ονασαγόρου.

Το ιστορικό κέντρο αναζωογονήθηκε. Εγκαταστάθηκαν νέες επιχειρήσεις, οι οποίες δημιούργησαν θέσεις εργασίας και ευρύτερο αναπτυξιακό όφελος. Αυτό έγινε μέσα από κίνητρα που σχεδίασε ο Δήμος, κάτι που, όπως έχω διαβάσει, προωθείται τώρα και για την περιοχή της Λεωφόρου Μακαρίου.

Ακόμη και για το έργο της Πλατείας Ελευθερίας, για το οποίο κάποιος μπορεί να κατηγορήσει τον Δήμαρχο για καθυστερήσεις, νομίζω ότι έπραξε ορθά να διακόψει το συμβόλαιο με τον πρώτο εργολάβο και να επαναπροκηρύξει το έργο, όταν διαπίστωσε την αδυναμία του να ανταποκριθεί.

Βάσει όλων των πιο πάνω, πιστεύω ότι η απόφαση του Κωνσταντίνου Γιωρκάτζη, να επαναδιεκδικήσει τον Δήμο Λευκωσίας, αποτελεί θετική εξέλιξη. Ακόμη πιο θετικό θεωρώ το γεγονός ότι ζητά ανανέωση της εντολής μόνο για μια ακόμη θητεία, ώστε να ολοκληρώσει τα έργα που έχουν προγραμματιστεί.

Όπως πολύ σωστά είπε, δύο θητείες είναι αρκετές για να υλοποιήσει κάποιος το όραμα και τους στόχους του. Και αυτό πιστεύω δεν πρέπει να αφορά μόνο τους δημάρχους.

ΜΑΡΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ