«Έγγραφα αποκαλύπτουν πως, μετά το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, η Τουρκία προσήγγισε τη Μεγάλη Βρετανία για -από κοινού- επέμβαση στην Κύπρο ως 'Εγγυήτριες Δυνάμεις', για αποκατάσταση του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας». Το Λονδίνο αρνήθηκε συμμετοχή του, ενεθάρρυνε όμως την Τουρκία να δράσει μόνη της. Έτσι αφέθηκε ελεύθερη η Τουρκία να δρα όπου, όπως και όποτε ήθελε.
Η στάση αυτή της Αγγλίας προκάλεσε έντονες αντιδράσεις πολλών μελών της Βουλής των Κοινοτήτων, όπου, ειδική επιτροπή, εξέτασε το όλο θέμα και κατέληξε στην καταδίκη της. Σύμφωνα με την επιτροπή «η Βρετανία είχε την υποχρέωση, με βάση τη Συνθήκη, να εγγυηθεί την ανεξαρτησία, την εδαφική ακεραιότητα και την ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας».
Απέρριψε τους ισχυρισμούς ότι δεν είχε επαρκείς πληροφορίες. Η άποψη αυτή χωλαίνει. Είναι δυνατόν οι τόσο μεγάλες στρατιωτικές προετοιμασίες της Τουρκίας, με τα τανκς, τα τεθωρακισμένα κι άλλα αναγκαία, να πέρασαν αθέατες;
Αν ήθελε η Βρετανία μπορούσε να επέμβει μόνη της ή με την Τουρκία για ανατροπή του πραξικοπηματικού καθεστώτος, ματαιώνοντας την εισβολή.
Σαν τελικό συμπέρασμα η επιτροπή δήλωνε: «Η Βρετανία είχε το νομικό δικαίωμα να επέμβει. Είχε τη νομική υποχρέωση να επέμβει. Είχε τη στρατιωτική ικανότητα να επέμβει. Αντί τούτου, η Αγγλία προτίμησε την εξυπηρέτηση στρατηγικών συμφερόντων, συμπεριλαμβανόμενης και της Τουρκίας. Ο ρόλος της μέχρι και σήμερα είναι ύπουλος και προκλητικός: παντού και πάντοτε στην Ε.Ε. προβάλλει την αποενοχοποίηση της Τουρκίας».
Για την Αμερική η Τουρκία κατέστη το αντισοβιετικό όργανο. Η ομολογία Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ για τη στάση της Αμερικής έναντι της Κύπρου είναι καθαρή και μία εκ βαθέων αυτοκριτική που περιποιεί τιμήν εις τον ως άνω αξιωματούχο, αδιάφορο αν άλλος έπρεπε να την είχε κάμει και να αυτοεξοριστεί από την πολιτική κονίστρα - τουτέστιν ο Κίσινγκερ.
Ο Χόλμπρουκ χαρακτηρίζει «επαίσχυντη τη στάση της Αμερικής για τα όσα έκαμαν στην Κύπρο και δεν έπρεπε να τα κάμουν και για τα όσα διεπράχθησαν και δεν έπρεπε να διαπραχθούν κατά τις περιόδους 1960-1974».
Αλήθεια, πόση εντροπή κι αισχύνη ταιριάζει σ’ αυτές τις χώρες που δολοφονούντες την ψυχή της Κύπρου και συγκατατιθέμενοι στην τουρκική εισβολή μάς έφεραν τον βάρβαρο Αττίλα!
Ένα ερώτημα τίθεται: Πού τα δικαιώματα του ανθρώπου; Πού τα δικαιώματα των λαών; Πού τα δικαιώματα της ανθρωπότητος;
Ο καθένας έχει τον θεό του, κι ο δικός τους θεός -των Τούρκων εισβολέων- δεν ξέρει από Πολιτισμό και πολιτεύματα. Ο δικός τους λαός, ξέρει μονάχα να επιδιώκει την εξόντωση - να κατατρώγει σάρκες και να απομυζεί τα αίματα.
ΛΟΪΖΟΣ ΠΙΠΗΣ
