Η Κύπρος υπήρξε θύμα της ελληνικής χούντας - ΕΟΚΑ Β’, των δυτικών δυνάμεων και του ΝΑΤΟ, που από κοινού ενεθάρρυναν την Τουρκία για τούρκικη βάση στη Β. Κύπρο.
1. Εν ονόματι των συμφερόντων της δυτικής συμμαχίας οι πραξικοπηματίες ενεργούσαν για διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το πραξικόπημα έδωσε την ευκαιρία στην Τουρκία, η οποία επικαλέστηκε τη Συνθήκη εγγυήσεων, να δρα ελεύθερα εκεί όπου ήθελε και όπως ήθελε, με αποτέλεσμα την κατάληψη του βόρειου μέρους της Κύπρου. Η Τουρκία ήταν διεκδικητική, ενώ η χούντα ουραγός.
2.Αγγλία: Από τη δεκαετία του ’50, η Αγγλία προέτρεπε την Τουρκία να ζητεί και να επιμένει προστασία για την τουρκο-κυπριακή μειονότητα, σε περίπτωση που θα απήρχετο από την Κύπρο. Με αυτήν τη συνεννόηση η Τουρκία αρχίζει να διαγράφει το σχέδιό της για διχοτόμηση.
Με το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, η Τουρκία προσήγγισε τη Μ. Βρετανία για από κοινού επέμβαση στην Κύπρο ως εγγυήτριες δυνάμεις. Το Λονδίνο αρνήθηκε τη συμμετοχή του, ενεθάρρυνε όμως την Τουρκία να δράσει μόνη της. Γι’ αυτήν τη στάση της Αγγλίας, ειδική επιτροπή στη Βουλή των Κοινοτήτων την αποδοκίμασε για την ελεεινή και επαίσχυντη πράξη της.
«Η Βρετανία είχε τη νομική υποχρέωση να επέμβει. Είχε το νομικό δικαίωμα να επέμβει. Αν συμμετείχε στην επέμβαση, τα πράγματα θα ήσαν διαφορετικά, θα αποκαθίστατο η νομιμότητα και θα κατέρρεε το καθεστώς Σαμψών. Η δήλωσή της πως δεν είχε πληροφορίες ήταν αδικαιολόγητη. Η Γαλλία πώς το γνώριζε;».
Οι Άγγλοι προτίμησαν την προστασία των Βρετανικών Βάσεων και την εξυπηρέτηση των στρατηγικών συμφερόντων των.
Γνωστός ο ύπουλος τρόπος της Αγγλίας. Σε όλες τις περιπτώσεις στην Ε.Ε., ακόμη και μέχρι σήμερα, προβάλλει την απο-ενοχοποίηση της Τουρκίας.
Σύμφωνα με βρετανικό έγγραφο, η ύπαρξη της Κύπρου ως ανεξάρτητου κράτους δεν είναι επιθυμητή, γιατί δεν προστατεύει τα συμφέροντα ασφάλειας της Δύσης, συμπεριλαμβανομένης και της Τουρκίας.
Αμερική: Κατά την περίοδο 1974 κύριος υπεύθυνος της αμερικανικής πολιτικής -λόγω του Watergate- ήταν ο Κίσινγκερ, του οποίου το μένος κατά του Μακαρίου ήταν ασύγκριτο. Μισούσε τον Μακάριο όπως ο διάβολος το λιβάνι, γιατί δήθεν ερωτοτροπούσε με τη Μόσχα.
Η Αμερική κινούσε τα νήματα για εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο για αποκοπή της σοβιετικής επικράτησης. Η Τουρκία κατέστη για την Αμερική αντισοβιετικό όργανο.
Η ομολογία Ρίτσαρντ Χόλμπουρκ για τη στάση της Αμερικής στην περίοδο 1960-74 είναι μια καθαρή και εκ βαθέων της ψυχής αυτοκριτική, που περιποιεί τιμή ως τον ως άνω αξιωματούχο, αδιάφορο αν άλλοι έπρεπε να την είχαν κάμει και να αυτο-εξοριστούν από την πολιτική κονίστρα - τουτέστιν Κίσινγκερ και όργανά του.
Χαρακτηρίζει επαίσχυντη την αμερικανική ιστορία για τα όσα έκαμαν, που δεν έπρεπε να τα κάμουν και για τα όσα συνέβησαν, που δεν έπρεπε να συμβούν. Εκείνες οι αμερικανικές πράξεις δολοφονούσαν την ψυχή της Κύπρου.
Εντροπή και αισχύνη ταιριάζουν στην Αγγλία και Αμερική, που συγκατατέθηκαν στην τουρκική εισβολή.
ΝΑΤΟ: Το ΝΑΤΟ διεκήρυσσε μεν την προσήλωσή του με αρχές δημοκρατικές, πλην όμως υποβάθμιζε τις αρχές του ΟΗΕ. Ο ρόλος του ΝΑΤΟ για την Κύπρο ήταν καταστροφικός, αφού νατοϊκά αεροπλάνα πήραν μέρος στις στρατιωτικές επιχειρήσεις, εκτελούντα διαταγές υπευθύνων τους. Ελλάδα και Τουρκία, δύο νατοϊκοί σύμμαχοι, διαπραγματεύοντο για παραχώρηση ανταλλαγμάτων στην Τουρκία.
Σημείωση: Τον Αύγουστο του 1964 ο σοβιετικός ηγέτης Κρουτσόφ ειδοποίησε την κυπριακή κυβέρνηση πως δεν θα μένει αδιάφορος σε περίπτωση τουρκικής εισβολής στην Κύπρο και πράγματι απέτρεψε την τέτοια ενέργεια της Τουρκίας.
Η απορία μας, πώς και γιατί το 1974 δεν ζητήθηκε βοήθεια απ’ εκεί που θα μπορούσε να της δοθεί - τουτέστιν τη Σοβιετική Ένωση;
ΛΟΙΖΟΣ ΠΙΠΗΣ
