Μια μέρα μετά την επέτειο της Τουρκικής εισβολής, επιλέγηκε να οριστεί η ιστορική συνάντηση του επικεφαλής της πολιτείας με τους επικεφαλής των πολιτικών κομμάτων. Δεν συναντήθηκαν στις 20 Ιουλίου, ίσως τυχαία, ή μάλλον για προληπτικούς λόγους, για να μην καταγραφεί αυτήν τη μαύρη ημερομηνία μια ακόμη ίσως μεγαλύτερη αυτήν τη φορά καταστροφή.

Αν μετά την ιστορική αυτή σύσκεψη οι κρατούντες και την ππάλα και το μαχαίρι, όπως το κρατούσαν οι προκάτοχοί τους από το 1960, δεν συνεννοηθούν και δεν καταλήξουν για πολλοστή φορά σε κοινές θέσεις και αποφάσεις, τότε θα έχουμε μια από τα ίδια. Θα επιτύχουν ό,τι και οι προηγούμενοι και χωρίς μεγάλη προσπάθεια, ίσως και χειρότερα.

Δύο σχόλια:
Σχόλιο 1: Αν τελικά δεν καταφέρουμε να εφαρμόσουμε το ΓεΣΥ (το συμφωνημένο ΓεΣΥ), δεν θα μπορέσουμε να επιρρίψουμε, και μάλιστα δικαίως και δικαιολογημένως, ευθύνη στην Τουρκία, όπως κάνουμε και θα συνεχίσουμε να κάνουμε στο Κυπριακό. Αν δεν το εφαρμόσουμε το ΓεΣΥ, και μάλιστα χθες, τότε θα σπάσουμε τα μούτρα μας, αφού σύντομα θα καταρρέουν τα κρατικά νοσηλευτήρια ολοσχερώς και ανεπανορθώτως.

Σχόλιο 2: Επιβάλλεται, η πορεία είναι μονόδρομη και δεν υπάρχει πια άλλη επιλογή, να βγουν έξω μετά την ολοκλήρωση των διαβουλεύσεων και χωρίς να πουν πολλά λόγια να:

*Απολογηθούν στον ταλαίπωρο και συνάμα στον βαθμό που του αναλογεί συνένοχο λαό, δοθέντος του αναντίρρητου γεγονότος ότι όλοι οι πολίτες είναι ψηφοφόροι ή εν δυνάμει ψηφοφόροι, να ζητήσουν συγγνώμη, διότι παρά τις επιτυχίες και καλές προσπάθειες για την επίλυση των χρονιζόντων, διογκούμενων και ολοένα αυξανόμενων σοβαρών προβλημάτων, κυρίως στον τομέα της δημόσιας υγείας, τα έκαναν μαντάρα.

*Να δώσουν, μετά την απολογία τους τα χέρια και να εξαγγείλουν ένα κοινό σοβαρό, αποφασιστικό, καλά μελετημένο πρόγραμμα - οδικό χάρτη με αυστηρά χρονοδιαγράμματα για την όσο το δυνατό πιο σύντομη εφαρμογή του ΓεΣΥ. Έτσι, και μόνο έτσι, θα αυξήσουμε τις πενιχρές ελπίδες σωτηρίας, αφού μια κοινωνία όσα κοινωφελή έργα και αν κάνει και όσες επιτυχίες έχει να επιδείξει, αν δεν έχει υψηλό, ή τουλάχιστον ικανοποιητικό επίπεδο παιδείας και κυρίως υγείας, νοσεί και δικαιούται απλώς να «ζει» χωρίς ελπίδα για πρόοδο και προκοπή.

ΒΑΣΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ
Προέδρος Ιατρικού Συλλόγου Αμμοχώστου «ΓΑΛΗΝΟΣ», μέλος του Συμβουλίου Ιατρικού Σώματος