Παρόλο που η έξοδος της Βρετανίας από την Ε.Ε. δεν είναι δεδομένη, το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος έσπρωξε τη χώρα ακόμη πιο μακριά από τον σκληρό πυρήνα της Ε.Ε. και αποδυνάμωσε την επιρροή της στα δρώμενα αλλά και στη μελλοντική πορεία της Ε.Ε.
Η Βρετανία είναι, κατά την ταπεινή μου άποψη, ο ηθικός αυτουργός του κυπριακού προβλήματος.
Ο ρόλος της σε όλες τις φάσεις του προβλήματος ήταν καθοριστικός αλλά και καταστροφικός. Όταν είδε να φτάνει το τέλος της αποικιοκρατίας, υιοθέτησε την προσφιλή τακτική τού «διαίρει και βασίλευε». Προσκάλεσε την Τουρκία να αναρριπίσει το ενδιαφέρον της για την Κύπρο και καλλιέργησε τον διαχωρισμό των κοινοτήτων. Όταν εξαναγκάστηκε να παραχωρήσει αυτοδιάθεση στους Κυπρίους μετά τον απελευθερωτικό Αγώνα του 1955-1959, επέβαλε το θνησιγενές ρατσιστικό σύνταγμα του 1960, παραχώρησε επεμβατικά δικαιώματα στην Τουρκία, κατοχύρωσε τη δική της παρουσία στο νησί μέσω του πρωτοφανούς καθεστώτος των Βάσεων και ενεθάρρυνε τις αντιπαραθέσεις και εχθροπραξίες στο νησί, ώστε να επιβληθεί ο γεωγραφικός διαχωρισμός και η ανάπτυξη φυγόκεντρων διασπαστικών τάσεων.
Από την αρχή ανέλαβε ηγετικό ρόλο στις προσπάθειες «επίλυσης» του προβλήματος επικαλούμενη τη θέση της ως μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας τoυ OHE και εγγυήτρια δύναμη. Η συμμετοχή της στη διαμόρφωση όλων των προτεινόμενων σχεδίων λύσης του Κυπριακού ήταν καταλυτική, αφού διαδραμάτισε ενεργό ρόλο στην εκπόνηση, σύνταξη και προώθησή τους.
Όλα ανεξαιρέτως τα σχέδια λύσης αποσκοπούσαν στη διχοτόμηση του νησιού και την εξασφάλιση των στρατηγικών συμφερόντων της Βρετανίας στην περιοχή μέσω των Βάσεων. Αποκορύφωμα ήταν το σχέδιο Ανάν, το οποίο λόγω κακών υπολογισμών των Βρετανών, των Αμερικανών και των λοιπών Τουρκόφιλων, καταψηφίστηκε σε δημοψήφισμα από τον κυπριακό λαό το 2014 και επέτρεψε στην Κυπριακή Δημοκρατία να ενταχθεί αλώβητη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Με την εισδοχή της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την υιοθέτηση από τις διαδοχικές κυπριακές και ελλαδικές κυβερνήσεις τής στρατηγικής για στήριξη της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας και επιδίωξη ευρωπαϊκής λύσης του Κυπριακού, η οποία να διασφαλίζει το ευρωπαϊκό κεκτημένο, η Βρετανία επεξέτεινε τη φιλοτουρκική και αντικυπριακή δράση της στα ευρωπαϊκά δώματα.
Η συμβολή της στην υπόσκαψη της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην αναβάθμιση του ψευδοκράτους, στην απο-ενοχοποίηση της Τουρκίας για τη συνεχιζόμενη κατοχή και εποικισμό ενός μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην αποφυγή κυρώσεων από τη μη εφαρμογή των κυπρογενών υποχρεώσεών της και στην παραγνώριση της συνεχούς καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εντός Τουρκίας υπήρξε έντονη και προκλητική.
Παρόλο που η έξοδος της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι δεδομένη, αφού είναι εμφανείς οι διακριτικές προσπάθειες που γίνονται εκατέρωθεν αλλά και από τις ΗΠΑ για ανατροπή της λαϊκής ετυμηγορίας που εκφράστηκε με το δημοψήφισμα της 23ης Ιουνίου 2016, το αποτέλεσμα έσπρωξε την Βρετανία ακόμη πιο μακριά από τον σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αποδυνάμωσε την επιρροή της στα δρώμενα αλλά και στη μελλοντική πορεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η εξέλιξη αυτή έχει στερήσει την Τουρκία από τον σημαντικότατο υποστηρικτή της εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ταυτόχρονα, έχει πυροδοτήσει εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης έντονα αισθήματα εσωστρέφειας και προβληματισμού για τη μέχρι σήμερα στρατηγική, τις πολιτικές, τις μεθοδεύσεις και τη λειτουργική οργάνωσή της και έχει εντείνει τις αντιδράσεις στην περαιτέρω διεύρυνσή της, ειδικότερα αναφορικά με την Τουρκία.
Η επικείμενη συζήτηση σε σχέση με την αναμόρφωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και τους όρους εξόδου της Βρετανίας προσφέρει μοναδική ευκαιρία διεκδίκησης των συμφερόντων της Κυπριακής Δημοκρατίας σε σχέση με το Κυπριακό και τα άλλα ζωτικά θέματα που την αφορούν.
Δεδομένης της μέχρι σήμερα στάσης της Βρετανίας στο κυπριακό πρόβλημα, η Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας οφείλει να επιδιώξει την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη απεμπλοκή της Βρετανίας από τις διεργασίες επίλυσης του Κυπριακού και την αντικατάστασή της με φίλιες χώρες μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ ή/και της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή ακόμη καλύτερα το ίδιο το Συμβούλιο Ασφαλείας.
Ταυτόχρονα, πρέπει να θέσει επιτακτικά το θέμα της αποχώρησης των βρετανικών Βάσεων από την Κύπρο, αφού η ύπαρξή τους αποτελεί κόλαφο για τη δημοκρατία και αποικιακό κατάλοιπο, της επιστροφής τους στην Κυπριακή Δημοκρατία και της χρήσης τους στην παροχή στρατιωτικών διευκολύνσεων σε όλα τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, υπό προϋποθέσεις.
Δυστυχώς για τους Κυπρίους, οι νυν κυβερνώντες άγονται και φέρονται από τον αγγλοαμερικανικό άξονα και είναι μάλλον ουτοπικό να αναμένουμε τη διεκδίκηση των προαναφερθέντων. Αντίθετα, οι ενδείξεις καταδεικνύουν ότι οι κυβερνώντες, συνεπικουρούμενοι από τους πρώην κυβερνώντες, σπεύδουν ολοταχώς για κλείσιμο του Κυπριακού στη βάση του αγγλοτουρκικής προέλευσης πλαισίου λύσης Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, το οποίο εξυπηρετεί τα αμερικανοαγγλοτουρκικά συμφέροντα και καταπατεί βάναυσα αυτά των Κυπρίων πολιτών.
ΑΘΩΣ ΚΟΙΡΑΝΙΔΗΣ
Πρόεδρος «Πνοής Λαού»
