Όλοι φαίνεται να παραδεχόμαστε ότι ο τουρισμός αποτελεί μέχρι στιγμής (2016) τη σημαντικότερη πηγή εσόδων της πατρίδας μας. Οι προβλέψεις σε αριθμούς είναι εξαιρετικές και φαίνεται να αναμένουμε περίπου τρία εκατομμύρια τουρίστες εντός του 2016.
Εντούτοις η εξέλιξη αυτή οφείλεται περισσότερο σε εξωγενείς παράγοντες (ζημιά στις σχέσεις Ρωσίας-Τουρκίας, αποκλεισμός των προορισμών Συρίας και Λιβάνου, πολύ περιορισμένοι αριθμοί προς Αίγυπτο, Τουρκία και Ισραήλ και γενική παγκόσμια αναταραχή από την τρομοκρατία, έχουν φέρει την Κύπρο στο σημείο του «πλέον ασφαλούς προορισμού της γειτονιάς»).
Από τη σκοπιά της τρομοκρατίας, εάν θα συνεχίσει η Κύπρος να είναι ασφαλής προορισμός για τουρισμό, δυστυχώς, δεν εξαρτάται από την Κυπριακή Δημοκρατία, λόγω της ήδη υφιστάμενης εδώ και 42 χρόνια κρατικής, επίσημης και σιωπηρά πρακτικά επί του εδάφους πλήρως αποδεκτής, δυστυχώς, από τις υπερδυνάμεις, κρατικής τρομοκρατίας της Τουρκίας.
Εντούτοις από την πλευρά μας, δηλαδή του κομματιού που ελέγχουμε εμείς, της δικής μας τουριστικής δομής και υποδομής, ολόκληρη η τουριστική αλυσίδα είναι δυνατόν να ελεγχθεί και πρέπει με τυφλή αυστηρότητα να γίνει «χθες», πριν είναι πάρα πολύ αργά.
Γιατί όμως φέτος, το 2016, είναι ίσως η πιο επικίνδυνη χρονιά; Ακόμη και αυτό το άρθρο μπορεί να θεωρηθεί «επικίνδυνο»! Ο τουρισμός δεν είναι ούτε εμπόριο, αλλά ούτε και «εξαγωγή προϊόντος», όπως πολλοί επιστήμονες οικονομολόγοι ισχυρίζονται. Οι όροι, δυστυχώς, «τουριστική βιομηχανία» και «τουριστικό προϊόν» δεν εκφράζουν την πραγματικότητα. Ο τουρισμός έχει να κάνει με το δεύτερο πιο απίστευτα και ασύλληπτα πολύπλοκο, μετά από τον Θεό, ανεξερεύνητο θαύμα! Τον άνθρωπο!
Η συχνή έκφραση «άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου» πρέπει να ξεκινά πριν από κάθε τουριστικό δοκίμιο, για να το «προσγειώνει»! Περισσότερο από 80%-90% κάθε τουριστικής «βιομηχανίας» βασίζεται στην ψυχολογία του ανθρώπου. Επομένως, εάν φέτος η ελεύθερη Κύπρος δεχθεί τρία εκατομμύρια τουρίστες, σημαίνει ότι αυτοί οι άνθρωποι θα επιστρέψουν στις πατρίδες τους μετά από 5-10 μέρες, με χιλιάδες ψυχολογικά ερεθίσματα που θα επηρεάσουν την εικόνα της Κύπρου μας, αρνητικά ή θετικά.
Επομένως τρία εκατομμύρια αναμεταδότες θα μεταφέρουν αρνητικά, θετικά ή ουδέτερα μηνύματα στις χώρες τους και θα επηρεάσουν αποφασιστικά την πατρίδα μας το 2017, 2018 και τα επόμενα τουλάχιστον δέκα περίπου χρόνια! Γιατί αυτό είναι επικίνδυνο; Ο κίνδυνος, η πρόκληση και «το μεγάλο στοίχημα» για όλους εμάς τις 800.000 περίπου χιλιάδες Κυπρίους ξεκινά από τη στιγμή που τα τρία εκατομμύρια θα ξεκινήσουν από το σπίτι τους για το αεροδρόμιο.
Εάν, για παράδειγμα, εμείς τούς έχουμε συμβουλεύσει με όμορφο και κομψό τρόπο, π.χ. ηλεκτρονικά, τι πρέπει να προσέξουν πριν αφήσουν το σπίτι τους στη Γερμανία, μέχρις ότου επιστρέψουν στο σπίτι τους, αυτό θα είναι θετικό πριν καν ξεκινήσουν. Εάν στο αεροσκάφος βλέπουν ένα έξυπνο και πανέμορφο φιλμάκι για την πατρίδα μας, εάν η πτήση γενικά είναι καλή ομαλή και ευχάριστη (χωρίς αναταράξεις, αεροπειρατές και μέτριους αεροσυνοδούς!) θα είναι για όλους μας ένα τεράστιο κέρδος.
Εάν όμως στο αεροδρόμιο Λάρνακας και Πάφου συναντήσουν χάος; Τους αφήνουν στο αεροσκάφος να περιμένουν 30-40 λεπτά, με 40 βαθμούς Κελσίου και μετά τους ρίχνουν, αντί σε «φυσούνα» ή αποβάθρα με ελεγχόμενο κλιματισμό, σε ένα λεωφορείο σαν σαρδέλες (ναι, βέβαια, αυτό μπορεί να συμβαίνει και σε άλλες χώρες, καμία όμως απ' αυτές δεν έχει ανάγκη τον τουρισμό στον δικό μας βαθμό!) και μόλις ανοίξει η θύρα του αεροσκάφους τούς χτυπά μια «γροθιά» των 40 βαθμών Κελσίου και πάνω από 60% υγρασία.
Καταϊδρωμένοι περιμένουν στη γραμμή και μόλις κατορθώσουν να φτάσουν στις βαλίτσες ανακαλύπτουν ότι υπάρχει απεργία στο αεροδρόμιο! Χαμός στο γραφείο της εταιρείας. Βγαίνοντας μετά από ώρες νευριασμένοι έξω, τους παραλαμβάνει ένα μεταφορικό μέσο με υποβαθμισμένο περιβάλλον, δυνατή μουσική και βρομιά, τσιγάρο και δυσωδία από ιδρώτες. Αγοράζουν μισό λίτρο νερό προς τρία ευρώ και αμέσως ξεκινούν να σκέφτονται τι τεράστιο λάθος έκαναν να διαλέξουν την Κύπρο για προορισμό!
Κάποιοι ενοικιάζουν αυτοκίνητο και με τη διαφορά της στερλίνας δαγκώνουν τα χείλη τους. Έπρεπε να πληρώσουν επιπλέον για το GPS και έτσι προτίμησαν να βρουν τον δρόμο τους με τον πανέμορφο χάρτη που προνοητικά τούς δώρισε το γραφείο του ΚΟΤ. Στον δρόμο όμως οι βασικές καθοδηγητικές πινακίδες είναι γεμάτες από μπογιάδες και «γκράφιτι» των οπαδών των διάφορων ποδοσφαιρικών ομάδων κ.λπ.!
Άλλες πινακίδες έχουν σκεπασθεί από δένδρα ή έχουν διαλυθεί μετά από κάποιο ατύχημα και άλλες είναι τοποθετημένες λανθασμένα, με αποτέλεσμα να χάσουν τον δρόμο τους και να σταματήσουν πεινασμένοι και εξουθενωμένοι για φαγητό. Ρωτούν τι είναι αυτό το «χαλλούμι», πώς παρασκευάζεται; H γκαρσόνα τούς απαντά «είμαι από Τιμπουκτού, δεν ξέρω!», δοκιμάζουν τις τουαλέτες και επιστρέφουν άπρακτοι.
Μεταξύ τους στο τραπέζι δεν μπορούν να μιλήσουν, λόγω της φοβερά δυνατής μουσικής στο εστιατόριο. Πληρώνουν ένα πανάκριβο λογαριασμό και προσπαθούν να βρουν το ξενοδοχείο μέσα από μια ζούγκλα από εκατομμύρια διαφημιστικές πινακίδες στις προσόψεις, στα πεζοδρόμια, στους στύλους της ηλεκτρικής, ακόμη και σε πινακίδες τροχαίας! Παντού κακόγουστες, φτηνές παρδαλόχρωμες και αχαρακτήριστες πινακίδες του χαμού.
Ευτυχώς οι περισσότερες είναι και στα Αγγλικά! Τελικά πέφτουν ξεροί στα κρεβάτια τους επιτέλους! Ο κλιματισμός είναι θαυμάσιος και η εξυπηρέτηση στο ξενοδοχείο άψογη. Ξαφνικά στις τρεις το πρωί πετάγονται πάνω έντρομοι από δυνατό θόρυβο, είναι βέβαιοι ότι πρέπει να έπεσε κάποιο αεροσκάφος ή χτύπησαν τρομοκράτες διπλανά δωμάτια! Τρέχουν έντρομοι να ανοίξουν τη χονδρή «ηχομονωμένη» πόρτα του μπαλκονιού για να δουν πού έπεσε το αεροσκάφος!
Ένας και μοναδικός «παλληκαράς», ημίγυμνος με μια τεράστια μηχανή, «παλάρει και ξεπαλάρει» επιδεικτικά πάνω-κάτω συνεχώς στον δρόμο, ούτε αεροσκάφος ούτε τρομοκρατία! Ένας και μόνο ένας βέρος Κυπραίος! Προσπαθούν θυμωμένοι, μαζί με τον εξαγριωμένο ιδιοκτήτη (που κλαίει κυριολεκτικά για την επένδυση πέντε ολάκερων χρόνων για να πετύχει φιλοξενούμενους ποιότητας, που επιτέλους πέτυχε φέτος!) να ξανακοιμηθούν.
Πιο κάτω τα μεγάφωνα ενός παραλιακού κέντρου, που ανήκει και είναι υπό την επίβλεψη του τοπικού Δημαρχείου, παραβγαίνουν με 150 Ντεσιμπέλ τον θόρυβο της μοτόρας! Μεταβαίνουν στον αστυνομικό σταθμό στις τέσσερεις το πρωί! Γίνεται τεσσερεισήμισι το πρωί και ο αστυνομικός σταθμός είναι ερμητικά κλειστός. Χτυπούν το κουδούνι και έρχεται αγουροξυπνημένος ο αστυνομικός βάρδιας: «Ξέρετε, είμαι μόνος μου με μια κοπέλα μόνο μέσα, τους έχουμε δώσει κλήση, αλλά, ξέρετε, είναι μεθυσμένοι και εάν προσπαθήσω να κάνω κάτι, κινδυνεύει και η ζωή μου!».
Αύριο είναι η πρώτη μέρα για τους φιλοξενούμενούς μας, που λανθασμένα τούς αποκαλούμε τουρίστες! Θα πάνε στην παραλία το απόγευμα και θα τα ξεχάσουν όλα! Εντούτοις στις πέντε το απόγευμα, όταν θα είναι η πιο κατάλληλη ώρα για την παραλία, οι φιλοξενούμενοί μας θα ανακαλύψουν ότι οι ναυαγοσώστες ετοιμάζονται να σχολάσουν! Φαντασθείτε, αγαπητοί συμπατριώτες, ποιες θα είναι οι ανακαλύψεις και οι εντυπώσεις 5-10 ημερών στην Κύπρο, που θα μεταφέρουν τα τρία εκατομμύρια φιλοξενούμενων επισκεπτών τουριστών μας το 2016!
Η Κυπρούλα μας δεν μας αντέχει πλέον! Είμαστε μια σταλιά τόπος στο γαλάζιο της ανατολικής Μεσογείου. Εάν θέλουμε τόσο πολύ να αυτοκτονήσουμε, κανένας δεν θα μας εμποδίσει, ούτε η Τρόικα, ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση, ούτε ο Θεός! Ας συνεχίσουμε λοιπόν έτσι όπως πάμε! Εξάλλου η επιβίωση δεν είναι αναγκαστική!
ΓΛΑΥΚΟΣ ΚΑΡΙΟΛΟΥ
Δήμαρχος Κερύνειας




