Brexit Στους Βρετανούς Ευρωβουλευτές που κλαίγανε με λυγμούς στην ολομέλεια της 28ης Ιουνίου
Η ετυμηγορία του βρετανικού λαού στο δημοψήφισμα για έξοδο από την ΕΕ είναι σεβαστό. Βρίσκει ωστόσο του ίδιους του Βρετανούς απροετοίμαστους ενώ, κατά την εκτίμησή μου, ούτε οι ίδιοι δεν πίστευαν ότι το αποτέλεσμα θα ήταν θετικό υπέρ της εξόδου. Γι’ αυτό και θέλουν να κερδίσουν χρόνο μέχρι τη Σύνοδο της Μπρατισλάβα, που θα γίνει τον Σεπτέμβριο. Το Ηνωμένο Βασίλειο, εκ πρώτης όψεως, φαίνεται ότι έχει περισσότερα προβλήματα από αυτά που θα αντιμετωπίσει η ΕΕ, η οποία διατύπωσε ήδη με σαφήνεια τις θέσεις της, μη αποδεχόμενη καμία μυστική διαπραγμάτευση.
Το δε ΗΒ, μέχρι να ενεργοποιήσει το άρθρο 50 για το «διαζύγιο», οφείλει να τηρεί όλες τις υποχρεώσεις του προς την Ένωση. Την ίδια στιγμή οι Σκοτσέζοι και οι Ιρλανδοί, με κραυγές απόγνωσης, επιθυμούν να εξεύρουν φόρμουλα παραμονής στην ΕΕ και ζητούν νέο δημοψήφισμα ανεξαρτητοποίησης ή απεργάζονται άλλες λύσεις, παρά τις κατηγορηματικές αρνήσεις του Κάμερον. Ο οποίος, ταυτόχρονα, αρνείται να γίνει ο πολιτικός εκείνος που θα ενεργοποιήσει το άρθρο 50 και θα αναλάβει τη διαπραγμάτευση.
Στην πραγματικότητα πληρώνει την πολιτική του ακρισία και αστοχία, αλλά και τα εσωτερικά πολιτικά παιχνίδια που έπαιξε μέσα στο συντηρητικό κόμμα. Είχε βέβαια και την ψευδαίσθηση ότι, μετά τη συμφωνία της 18ης Φεβρουαρίου για το ειδικό καθεστώς, θα κέρδιζε το δημοψήφισμα. Αναπτύχθηκε, όμως, ένας τόσο βαθύς ευρωσκεπτικισμός και αναβίωσε η αυτοκρατορική συνείδηση των Βρετανών, που υπερίσχυσαν της φλεγματικής λογικής ότι θα ήταν καλύτερα να παρέμεναν στην Ένωση με ειδικό καθεστώς, παρά να έφευγαν.
Άλλωστε, οι Βρετανοί δεν ανήκαν στην Ευρωζώνη και δεν έφυγαν για το ευρώ και την οικονομική κρίση, αλλά για όσα αναφέραμε πιο πάνω και για τη μόνιμη ξενοφοβία τους που παρουσίασε έξαρση και καλλιεργήθηκε υπέρμετρα από τους οπαδούς της εξόδου. Έφυγαν επίσης διότι πίστεψαν ότι τα κονδύλια που διαθέτουν στον προϋπολογισμό της ΕΕ θα μπορούσαν να διατεθούν στο NHS και για άλλους σκοπούς που θα βελτίωναν τη ζωή τους.
Οι Βρετανοί επίσης ποτέ δεν μπόρεσαν να αποδεχθούν το γεγονός ότι, η δυο φορές ηττηθείσα σε παγκοσμίους πολέμους Γερμανία ηγείται αυτήν τη στιγμή της Ευρώπης και μάλιστα με υπεροπτικό και αυθαίρετο τρόπο. Ωστόσο, με την απόφαση για αποχώρηση έχουν κάνει δώρο την ΕΕ στη Γερμανία, η οποία εάν χειριστεί ευέλικτα τη νέα κατάσταση θα αφήσει τους Βρετανούς να ζουν στο νησί τους και να στραφούν εκ των πραγμάτων προς τις ΗΠΑ. Ενώ θα μπορούσαν να αποτελέσουν, αποβάλλοντας τα σύνδρομά τους, το αντίπαλο δέος στη μονοκρατορία της Γερμανίας.
Το προνομιακό καθεστώς, ανάλογο με αυτό της Ελβετίας και της Νορβηγίας, είναι μια κάποια λύση, εντούτοις, η κατάσταση δεν είναι καλή για τους Βρετανούς διότι, με βάση τα όσα υποστήριξαν και οι αρχηγοί κρατών στην τελευταία σύνοδο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αλλά και η Ευρωβουλή, θα υπάρξουν συνέπειες και η Βρετανία δεν θα έχει οφέλη χωρίς υποχρεώσεις, διότι κάτι τέτοιο θα συνιστά προηγούμενο.
Πέραν τούτων η ΕΕ θέλει αλλαγές και νέο όραμα για να κρατηθεί σε συνοχή. Αλλά η οικονομική διαχείριση ζητημάτων που αφορούν την ανισότητα των περιφερειών δεν είναι εύκολη υπόθεση. Η συμπαράσταση που δόθηκε τον περασμένο Φεβρουάριο στο Λονδίνο ποτέ δεν εκτιμήθηκε. Η πιθανότητα αποχώρησης και άλλων κρατών δεν μπορεί να αποκλειστεί, παρά την πρόσφατη δήλωση του Αμερικανού ΥΠΕΞ John Kerry: Brexit may never happen.
Όσον αφορά την Κυπριακή Δημοκρατία, μετά το Brexit, αντί να μεμψιμοιρεί και να προδίδει την αμηχανία της και την ανυπαρξία μελετών και σεναρίων δράσης, θα πρέπει να μελετήσει έστω και την υστάτη τις προοπτικές που γεννώνται για την Κύπρο, κυρίως στον τομέα των Υπηρεσιών, των εταιρειών και των τραπεζών, κι άλλων εμπορικών οργανισμών που ενδεχομένως θα εγκαταλείψουν το CITY. Ήδη άρχισαν και κατευθύνονται προς το Παρίσι και τη Φρανκφούρτη.
Ειδικότερα, αν τελικά η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα απαγορεύσει την έκδοση ομολόγων σε ευρώ σε τράπεζες που εδρεύουν στη Βρετανία -όπως ήταν από καιρό ο στόχος της Γαλλίας για να πάρει μέρος των εργασιών του CITY- θα έχουμε νέο οικονομικό και εμπορικό χάρτη στην Ευρώπη, από τον οποίο δεν θα μπορούμε να ωφεληθούμε. Όσον αφορά το
Κυπριακό, ίσως να έχουμε απαλλαγεί από έναν μπελά που μόνο προβλήματα μας προκαλούσε.
