...και η ευθύνη της Βουλής
Κυπριακό

Οι ούτω καλούμενες διακοινοτικές συνομιλίες (ΔΣ) για το Κυπριακό, που διεξάγονται για δεκαετίες, εξυπηρετούν μόνο την Τουρκία, η οποία τις χρησιμοποιεί ως όχημα για ολοκλήρωση της στοχοθεσίας της προς έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου. Το επιχείρημα, ότι είναι η μόνη επιλογή που έχουμε για τη λύση του Κυπριακού, είναι αστήρικτο και πάσχει στη βάση του, λόγω δύο ουσιαστικών αδυναμιών:

1. Της φύσης των συνομιλιών. Δεν διεξάγονται στην ουσία μεταξύ των δύο κοινοτήτων, αλλά μεταξύ των Ελληνοκυπρίων (Ε/κ) και της «ΤΔΒΚ», της υποτελούς διοίκησης που εγκατέστησε η κατοχική Τουρκία στην Κύπρο και η οποία υποστηρίζει τα συμφέροντα της χώρας αυτής σε βάρος εκείνων της Κύπρου. Όταν δεν υπάρχουν κοινά συμφέροντα μεταξύ δύο μερών, δεν μπορεί να συγκροτηθεί κοινό βιώσιμο κράτος.

2. Της μη εξασφάλισης βασικών προϋποθέσεων διεξαγωγής των ΔΣ. Δεν προηγήθηκε υλοποίηση των αποφάσεων του συμβουλίου ασφάλειας (ΣΑ) των ΗΕ και του ΕΔΑΔ για απομάκρυνση των ξένων στρατευμάτων και εποίκων, και η εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών στην Κύπρο. Οι ΔΣ διεξάγονται υπό την απειλή των τουρκικών δυνάμεων κατοχής (ΤΔΚ), που ασκούν ψυχολογική βία στους Έλληνες να αποδεχθούν λύση τουρκικών όρων.

Η εμμονή των κυβερνήσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΚΔ) να συνεχίζουν ατελέσφορα τις ΔΣ επί 40 χρόνια, παραβλέποντας τις πιο πάνω αδυναμίες, απεδείχθη λανθασμένη στρατηγική επιλογή με ολοένα δυσμενή αποτελέσματα σε βάρος των Ελλήνων της Κύπρου, λόγω συστηματικής εκμετάλλευσης του χρόνου από την Τουρκία προς όφελός της.

Συγκεκριμένα:
1. Αποενοχοποίηση της Τουρκίας. Πέτυχε να μετατρέψει το διεθνές έγκλημα που διέπραξε κατά της ΚΔ σε δικοινοτική διαφορά και να προβάλλεται διεθνώς ως τρίτος ουδέτερος και χώρα που επιθυμεί λύση, ενώ αυτή είναι το πρόβλημα. Είναι ο θύτης που παραμένει ατιμώρητος για τα εγκλήματα πολέμου που διέπραξε.

2. Εδραίωση των τετελεσμένων της κατοχής. Παρεμπόδιση επιστροφής των ξεριζωμένων Ελλήνων, συστηματική τουρκοποίηση-ισλαμοποίηση των κατεχομένων με εποικισμό και εγκατάσταση υποτελούς διοίκησης (ΤΔΒΚ), πλήρως εξαρτημένης από την Τουρκία μέσω παράνομων διμερών συμφωνιών σε όλους τους τομείς (πολιτικό, οικονομικό, στρατιωτικό, πολιτισμικό κ.ά.).

Συμφωνίες που είχαν ενσωματωθεί και στο σχέδιο Ανάν και μεταξύ άλλων έδιναν το δικαίωμα αεροναυτικής παρουσίας της Τουρκίας στην Κύπρο, χωρίς έγκριση του κυπριακού κράτους. Έκτοτε προστέθηκαν και άλλες (οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας, μεταφορά νερού με αγωγό από Τουρκία, έρευνες για φυσικό αέριο) και προετοιμάζονται και νέες (οικονομικό πρωτόκολλο, μεταφορά ηλεκτρισμού από Τουρκία).

Εξάλειψη κάθε ίχνους ελληνικής παρουσίας στο νησί: Αρπαγή περιουσιών, αλλαγή τοπωνυμίων, καταστροφή πολιτιστικής κληρονομιάς, μαζική ανέγερση τζαμιών και μνημείων της εισβολής, εξαναγκασμός σε μετανάστευση 18.000 εγκλωβισμένων Ελλήνων στην Καρπασία λόγω παραβίασης της συμφωνίας της Τρίτης Βιέννης του 1975 από την Τουρκία. Παρά τις εκθέσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης (Κουκό, Λάακσο) δεν έγινε ακόμα απογραφή των παράνομων Τούρκων εποίκων και με δική μας αδράνεια.

3. Πλήγματα κατά της κρατικής υπόστασης της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΚΔ):
*Η ΚΔ δεν προσέφυγε στο ΣΑ του ΟΗΕ, όταν η Τουρκία εισέβαλε με το πολεμικό ναυτικό της και ερευνητικό σκάφος στην ΑΟΖ της, όπως δεν προσφεύγει και για τις συστηματικές ενέργειες προσάρτησης των κατεχομένων από την Τουρκία (αγωγός νερού κ.ά.). Η μη αντίδραση κράτους στις παραβιάσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων του από άλλο κράτος, συνιστά διαδικασία διαμόρφωσης διεθνούς εθίμου σε βάρος του (Εμμ. Ρούκουνας, καθηγητής Νομικής πανεπιστημίου Αθηνών).

*Οδηγούνται ΟΗΕ και ΕΕ, σε ανοχή των παραβιάσεων του διεθνούς δικαίου από την Τουρκία και αναβαθμίζεται το ψευδοκράτος με επισκέψεις αξιωματούχων τους, παρά το γεγονός ότι το ΣΑ του ΟΗΕ το κήρυξε παράνομο (ψήφισμα 541/18 Νοεμβρίου 1983). Η Τουρκία συνεχίζει την ενταξιακή πορεία της προς την ΕΕ, χωρίς να υλοποιεί τις υποχρεώσεις της έναντι της ΚΔ: δεν την αναγνωρίζει, δεν ανοίγει τα λιμάνια, αεροδρόμια και τον εναέριο χώρο της σε σκάφη της ΚΔ.

Παρά το γεγονός αυτό, η ΚΔ συναινεί σε άνοιγμα κεφαλαίων ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. και αυτό αποτελεί πλήγμα κατά της κρατικής της υπόστασης. Αποθρασύνεται η Τουρκία που δεν έχει κόστος, η Ε.Ε. δεν αντιδρά στις επίσημες τοποθετήσεις της Τουρκίας περί εκλιπούσας ΚΔ και σιωπηρά αποδέχεται ύπαρξη δύο κρατικών οντοτήτων στο νησί.

4. Συνεχής διολίσθηση των Ε/κ προς τις θέσεις των Τούρκων στις ΔΣ. Υιοθετήσαμε τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (ΔΔΟ) τύπου σχεδίου Ανάν, που επιβλήθηκε από την Τουρκία και Βρετανία, ως μορφή λύσης δικέφαλου δαιδαλώδους κράτους, όπως συμφωνήθηκε με το κοινό ανακοινωθέν της 11 Φεβρουαρίου 2014 και ικανοποιεί τους τουρκικούς όρους.

Θα είναι κράτος καταδικασμένο σε κατάρρευση λόγω παραβίασης των αρχών τής: Eνότητας (διχοτόμηση εδάφους, λαού, εξουσίας) Δημοκρατίας (καταπάτηση της αρχής της πλειοψηφίας στη λήψη αποφάσεων) Λειτουργικότητας (πολύπλοκο-υπερμέγεθες κράτος, αναρίθμητα ΒΕΤΟ) Δικαιοσύνης (παραβίαση των αρχών της ισότητας, ένας άνθρωπος μία ψήφος, εκλέγειν-εκλέγεσθαι, διαμονής, ιδιοκτησίας) και Ασφάλειας (η Τουρκία θα επιβάλλει τους όρους της μέσω του τ/κ κρατιδίου και της σύγκλισης για συναπόφαση των δύο κρατιδίων στο επίπεδο του κεντρικού κρατους, για όλα τα θέματα της εκτελεστικής νομοθετικής και δικαστικής εξουσίας - ισλαμοτουρκική συγκυριαρχία). ΔΣ 40 χρόνων επικεντρώθηκαν στο κεφάλαιο της Διακυβέρνησης, που ενδιαφέρει πρωτίστως την Τουρκία, και όχι στα ουσιώδη του Κυπριακού: ασφάλεια, εδαφικό, εποικισμός, διμερείς συμφωνίες ψευδοκράτους-Τουρκίας.

Συμπέρασμα
Η μακροπρόθεσμη στρατηγική της Τουρκίας από τη δεκαετία του 1950, για έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου, συνεχίζεται και μετά την εισβολή του 1974 και την de facto διχοτόμηση, με παράλληλη δράση προς τρεις άξονες:
1. Επιβολή λύσης τουρκικών όρων στο Κυπριακό (κατάλυση ΚΔ, νομιμοποίηση της διχοτόμησης, επέκταση της τουρκικής κυριαρχίας και στις ελεύθερες περιοχές)
2. Αναβάθμιση ψευδοκράτους
3. Υποβάθμιση ΚΔ

Η στρατηγική των κυβερνήσεών μας στο Κυπριακό (ΔΣ-ΔΔΟ) απέτυχε και πρέπει να αναθεωρηθεί. Εισηγήσεις για αναθεώρηση έγιναν από άτομα, κόμματα και κινήσεις, σε ώτα μη ακουόντων. Η συνέχισή της οδηγεί τον Ελληνισμό της Κύπρου σε τουρκική υποτέλεια και μόνο ο ορθά ενημερωμένος λαός μπορεί, με την ψήφο του σε ένα δημοψήφισμα, να την ανακόψει. Το βάρος της ευθύνης για την ορθή ενημέρωση πέφτει στους ώμους των εκλελεγμένων εκπροσώπων του λαού στη Βουλή και ιδιαίτερα όσων ανήκουν σε κόμματα που διαφωνούν με την ακολουθούμενη στρατηγική.

Ο λαός αναμένει τη συντονισμένη και δραστήρια ενεργοποίησή τους στο εθνικό θέμα, ως το υψίστης σημασίας καθήκον τους, το οποίο πρέπει να τίθεται υπεράνω των κομματικών προτεραιοτήτων τους. Να το πράξουν άμεσα, γιατί μετά το κοινό ανακοινωθέν της 11.2.2014 (βασικές πτυχές λύσης), αργά ή γρήγορα θα ενσκήψει στο νησί μας λύση τουρκικών όρων και ο λαός πρέπει να είναι ενημερωμένος για τον μεγάλο κίνδυνο που ελλοχεύει.

ΦΟΙΒΟΣ ΚΛΟΚΚΑΡΗΣ
Αντιστράτηγος ε.α.