Η μετάθεση ευθυνών σε τρίτους με διάφορα προσχήματα, συνήθως αβάσιμα και πολλές φορές γελοία, αποτελεί συχνό φαινόμενο της καθημερινότητας. Το φαινόμενο αυτό συναντάται συνήθως σε ανθρώπους με χαμηλές ικανότητες και κόμπλεξ κατωτερότητας, οι οποίοι, στην προσπάθειά τους να ανυψώσουν τον εαυτό τους, μεταθέτουν την ευθύνη για τα σφάλματα και τις αδυναμίες τους στους άλλους. Τα φαινόμενα αυτά συναντώνται πιο συχνά σε ανθρώπους που αναλαμβάνουν αναξίως θέσεις ή αξιώματα που απαιτούν προσόντα πολύ περισσότερα από αυτά που διαθέτουν οι ίδιοι.

Δυστυχώς για τον κυπριακό λαό, οι Πρόεδροι της Δημοκρατίας δεν εξαιρούνται του κανόνα. Η περίπτωση των 2 τελευταίων Προέδρων της Κυπριακής Δημοκρατίας αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιων προσώπων. Τόσο ο Νίκος Αναστασιάδης όσο και ο Δημήτρης Χριστόφιας δεν έχασαν την ευκαιρία να μετατοπίσουν τις ευθύνες για τα σοβαρά λάθη τους σε τρίτους.

Οι περιπτώσεις της θανατηφόρας και καταστροφικής έκρηξης στο Μαρί, των συνεπειών της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης στην κυπριακή οικονομία, καθώς και της ζημιάς των κυπριακών τραπεζών από την απομείωση της αξίας των ελληνικών ομολόγων αποτελούν σημαντικά παραδείγματα που αφορούν τον Δημήτρη Χριστόφια. Το κούρεμα των καταθέσεων, η εξαθλίωση της δημόσιας υγείας και η σύνοδος της Κωνσταντινούπολης αποτελούν σημαντικά παραδείγματα που αφορούν τον Νίκο Αναστασιάδη.

Τα ψυχολογικά συμπλέγματα του Προέδρου Αναστασιάδη εγκυμονούν σοβαρότατους κινδύνους για την Κυπριακή Δημοκρατία, ιδιαίτερα σε σχέση με το κυπριακό πρόβλημα. Η συντριπτική πλειοψηφία του κυπριακού λαού διερωτώνται, πού στηρίζει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της ελπίδες του για λύση του κυπριακού προβλήματος εντός των προσεχών μηνών, όταν όλες οι ενδείξεις συνηγορούν υπέρ του αντιθέτου.

Κρίνοντας από τις σημαντικές διεθνείς προσωπικότητες που συμμερίζονται την αισιοδοξία του Προέδρου, είναι φανερό ότι τις ελπίδες του Προέδρου και των παρατρεχάμενών του στο Προεδρικό, στον ΔΗΣΥ και μέχρι πρότινος στο ΑΚΕΛ καλλιεργούν οι Αμερικανοί, οι Άγγλοι, η Γενική Γραμματεία του ΟΗΕ και στελέχη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τους τελευταίους μήνες, η Αγγλία παρουσιάζεται πιο συγκρατημένη λόγω των σημαντικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει από το δημοψήφισμα σε σχέση με την παραμονή ή την έξοδό της από την Ευρωπαϊκή Ένωση, έχει αποστασιοποιηθεί διακριτικά. Οι 4 αυτοί φορείς έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Όλοι τους στηρίζουν παραδοσιακά τις τουρκικές θέσεις, με το αζημίωτο βέβαια.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας γνωρίζει από τα αποτελέσματα των πρόσφατων βουλευτικών εκλογών και τις δημοσκοπήσεις, ότι ο κυπριακός λαός δεν πρόκειται να αποδεχθεί λύση στη βάση των όσων έχει συμφωνήσει μέχρι σήμερα και σίγουρα των όσων η Τουρκία διεκδικεί. Ως εκ τούτου, η αισιοδοξία του μάλλον οφείλεται στο ότι ευελπιστεί ότι θα γίνει το θαύμα και ο νεοσουλτάνος Ερντογάν θα πραγματοποιήσει σημαντικές υποχωρήσεις στις θεμελιώδεις πτυχές της λύσης, ήτοι στη συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην κατάργηση των τουρκικών εγγυήσεων, στην αποχώρηση των εποίκων, στο περιουσιακό και στη διακυβέρνηση. Η ελπίδα αυτή προφανώς καλλιεργείται από τους προαναφερθέντες κύκλους οι οποίοι, παρά την απογοητευτική στάση τους μέχρι σήμερα, συνεχίζουν να αποτελούν τους εμπνευστές και καθοδηγητές του Προέδρου.

Στην πιθανότατη περίπτωση που οι ενταντικοποιημένες συνομιλίες δεν θα καταλήξουν σε λύση, ο Πρόεδρος θα βρεθεί γι' άλλη μία φορά εκτεθειμένος απέναντι στον κυπριακό λαό για τη λανθασμένη πολιτική του και το μεγάλο κόστος που αυτή θα έχει επιφέρει στον τόπο. Τότε, είναι σχεδόν βέβαιο ότι, γι' άλλη μια φορά, θα επιρρίψει με σχετική ευκολία τις ευθύνες στους προαναφερθέντες. Το κόστος για τον ίδιο θα είναι μικρό, αφού η ευκολία με την οποία πλανάται τον έχει απαξιώσει ήδη στα μάτια της πλειοψηφίας του κυπριακού λαού και των ξένων.

Το κόστος για την Κυπριακή Δημοκρατία είναι άγνωστο πόσο μεγάλο θα είναι. Θα εξαρτηθεί και από τις εξελίξεις στα υπόλοιπα θέματα που αφορούν την Τουρκία και πώς θα έχουν μέχρι τότε μεταβληθεί τα γεωπολιτικά δεδομένα που ευνοούν την Κυπριακή Δημοκρατία. Το κόστος των μέχρι σήμερα πλανών του Προέδρου Αναστασιάδη ήταν τεράστιο. Ας ευχηθούμε η έσχατη πλάνη να μην αποδειχθεί χειρότερη από όλες τις προηγούμενες, γιατί σε τέτοια περίπτωση το κόστος για τον κυπριακό λαό θα είναι ακόμη μεγαλύτερο.

ΑΘΩΣ ΚΟΙΡΑΝΙΔΗΣ
Πρόεδρος ΠΝΟΗΣ ΛΑΟΥ