Βεβαίως, τα πλείστα των κονδυλίων για την άμυνα διοχετεύονται για να καλυφθούν τα ελλείμματα, που προκάλεσε το φαγοπότι του κατεστημένου
Ο χειρισμός του Κυπριακού γίνεται αποκλειστικά από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο αμφιλεγόμενος ρόλος του Εθνικού Συμβουλίου ουδέποτε υπήρξε καθοριστικός. Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας δεν υπάρχει και οι πολιτικές που ακολουθούνται είναι προϊόντα περιστασιακών εκτιμήσεων, λαθεμένων ή παραπλανητικών πληροφοριών και ερασιτεχνισμών μαθητευομένων μάγων. Ουδείς γνωρίζει αν επίκειται η λύση του Κυπριακού και αν το διατυμπανιζόμενο όραμα των «δύο ηγετών» αντικατοπτρίζει καν εγγύτητα θέσεων. Πάντως από τις δηλώσεις των «δύο ηγετών» δεν προκύπτει κάτι τέτοιο. Άλλωστε, ποια σχέση έχει το πρωτογενές δίκαιο με τη συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας;
Εντούτοις, μετά το φιάσκο της Κωνσταντινούπολης, άρχισε το νέο παραμύθι: Ο ΓΓ του ΟΗΕ θέλει να λύσει το Κυπριακό πριν να λήξει η θητεία του. Μακάρι να επιτύχει τον στόχο του, αλλά ο κ. Έιντε δεν τον έχει προφανώς ενημερώσει ότι η τουρκική πλευρά δεν είναι λύση που θέλει, αλλά διάλυση του κυπριακού κράτους. Εμείς του λέμε ότι θα αποτύχει, όπως και ο προκάτοχός του ο κύριος Ανάν. Διότι ο λαός μας έχει αξιοπρέπεια, δημοκρατική συνείδηση και αίσθημα αυτοσυντήρησης και δεν θα δεχθεί φόρμουλες που φτιάχτηκαν με τις ερπύστριες των τουρκικών τανκς.
Η εμπλοκή του ΓΓ θυμίζει, βέβαια, επιδιαιτησία και ίσως να θέτει ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα, αλλά και ο ίδιος ο Πρόεδρος και οι στενοί συνεργάτες του συχνά-πυκνά μιλούν για λύση εντός του 2016. Ωστόσο, αυτά είναι ψιλά γράμματα μπροστά στο κοινό όραμα των «δύο ηγετών».
Η ουσία δεν είναι αν θα εμπλακεί ενεργητικότερα ή όχι ο ΓΓ του ΟΗΕ, άλλωστε δεν είναι αυτός που κάνει κουμάντο. Το βέβαιο είναι ότι με την υπό συζήτηση λύση η Τουρκία θα έχει διασφαλίσει την εσαεί παρουσία της στην Κύπρο - στρατιωτική, οικονομική πολιτειακή. Μόνο εθελοτυφλούντες δεν βλέπουν αυτή την πραγματικότητα.
Διότι, ενώ το Κυπριακό εξακολουθεί να είναι μείζον εθνικό θέμα και θέμα παραβίασης του διεθνούς δικαίου από την Τουρκία, που εισέβαλε στρατιωτικά και κατέλαβε εδάφη ανεξαρτήτου κράτους, ο επιδρομέας μέχρι στιγμής δεν έχει υποστεί οιαδήποτε επίπτωση για την εγκληματική τούτη ενέργεια και οι ηγέτες μας υποκύπτουν διαρκώς στις ιταμές τουρκικές απαιτήσεις.
Οι διεθνείς σχέσεις διέπονται από κανόνες. Και η αποτρεπτική ισχύς είναι σημαντική στη διαπραγμάτευση. Αλλιώς πάντα σου βάζουν ένα βολικό πιστόλι στον κρόταφο. Η Κ.Δ. δεν διαθέτει, ενώ θα έπρεπε, στρατεύματα ικανά να αντισταθούν σε ενδεχόμενη επέλαση των πάνοπλων τουρκικών δυνάμεων κατοχής και επιδίδεται ήδη σε αγώνα δρόμου χωρίς καν νομοθετικό πλαίσιο, προκειμένου να αντικαταστήσει τους κληρωτούς με οπλίτες εργαζόμενους από τις 7.30 π.μ. μέχρι τις 2 μ.μ. Θεωρούμε την επί σκοπώ αποδυνάμωση της Ε.Φ μια ακόμη πράξη που μας οδηγεί στην παράδοση της Κύπρου όσον αφορά τα θέματα ασφαλείας στην Τουρκία και στις Βρετανικές Βάσεις.
Άλλωστε, ακόμη και για τη σύναψη συμμαχιών ένα κράτος χρειάζεται επαρκείς ένοπλες δυνάμεις, και για μας ο λαός πλήρωσε πολλά για να έχει μια αξιόμαχη Ε.Φ. Βεβαίως, τα πλείστα των κονδυλίων για την άμυνα διοχετεύονται για να καλυφθούν τα ελλείμματα, που προκάλεσε το φαγοπότι του κατεστημένου. Ο ισχυρισμός τους είναι γνωστός. Είμαστε αδύναμοι, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, άρα παραδιδόμαστε! Αυτή όμως δεν είναι πολιτική πρόταση. Είναι συνταγή ήττας.
Ο λαός, δυστυχώς, παρέμεινε σκόπιμα αμέτοχος στη διαχείριση του Κυπριακού. Η στοχευμένη προπαγάνδα που ξεκίνησε εδώ και πολλά χρόνια έχει ως σκοπό να οδηγήσει σε παρακμή και έκπτωση κάθε ιδανικού, ενώ διοχετεύει στον λαό έμμονες ιδέες, που καλλιεργήθηκαν εντέχνως για άμεση συμφιλίωση με την Τουρκία (ασχέτως του τι είναι η Τουρκία, μαζί μας θα είναι καλή) και επιστροφή στις κατεχόμενες περιοχές κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και απεμπόληση ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων.
Η Βουλή των Αντιπροσώπων σχεδόν ποτέ δεν συζήτησε το Κυπριακό και ουσιαστικά παραμένει αμέτοχη στις διεργασίες επίλυσής του, τις οποίες χειρίζεται αποκλειστικά ο εκάστοτε Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Καίτοι συνεχώς η Βουλή καλείται να παίρνει αποφάσεις άμεσα σχετιζόμενες με το Κυπριακό. Αλλά το γεγονός ότι έχουμε Προεδρική Δημοκρατία δεν σημαίνει ότι η Βουλή πρέπει να είναι απούσα.
Γι’ αυτό η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ στηρίζει ανεπιφύλακτα την πρόταση του Στρατηγού Κλόκκαρη για ενεργότερο ρόλο της Βουλής στο Κυπριακό. Η Βουλή οφείλει να δημιουργήσει είτε ad hoc είτε μόνιμη Επιτροπή για το Κυπριακό, η οποία να ασχολείται αποκλειστικά με το θέμα αυτό και όλες τις πτυχές του. Γράφει ο Στρατηγός ότι η ειδική αυτή επιτροπή θα πρέπει «να ασκεί τον δέοντα κοινοβουλευτικό έλεγχο στους χειρισμούς και τα πεπραγμένα του Προέδρου της ΚΔ στο θέμα του Κυπριακού».
Παράλληλα ζητεί «να θεσμοθετηθεί η υποχρέωση του Προέδρου να ενημερώνει την αρμόδια επιτροπή της Βουλής για το Κυπριακό και να απαντά στα όποια ερωτήματά της». Κατανοούμε ότι η πρόταση υπερβαίνει τα όρια της Προεδρικής Δημοκρατίας. Πλην όμως, το Κυπριακό συνιστά μέγιστο ζήτημα, το οποίο δεν μπορεί να τυγχάνει διαχείρισης μόνο από το κονκλάβιο του Προεδρικού, που συχνά αποτυγχάνει και μας φέρνει σε δύσκολη θέση και σε περιπέτειες.
Επιπλέον, η δικιά μας πρόταση προνοεί τη συμμετοχή και των Κύπριων Ευρωβουλευτών που έχουν άμεση εμπλοκή στη διαχείριση του Κυπριακού στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπως οι συμμετέχοντες στην Επιτροπή Εξωτερικών και στη μεικτή κοινοβουλευτική Επιτροπή Τουρκίας - ΕΕ.
Μια από τις παραμέτρους για τις οποίες το Κυπριακό παραμένει άλυτο είναι η ψευδαίσθηση όλων των Προέδρων ότι αυτοί ξέρουν... Και τελικά οι μόνοι που πραγματικά ξέρουν τι τους γίνεται είναι οι Τούρκοι, που έχουν καταφέρει να πείθουν επί μακρόν τους Προέδρους μας ότι η δική τους τουρκική λύση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας είναι δήθεν έντιμος συμβιβασμός και όχι παράδοση και συνθηκολόγηση.




