Ακούσαμε πολλά και προεκλογικά και μετεκλογικά. Ακούσαμε για τη συμπεριφορά των ψηφοφόρων, αλλά και αναλύσεις αποτελεσμάτων. Κανένας, όμως, δεν μας είπε για την πραγματική ερμηνεία των βουλευτικών εκλογών. Κανένας δεν μας είπε για τα πραγματικά μηνύματα που έστειλε, και συνεχίζει ακόμη να στέλνει, ο κόσμος. Αυτό που προκαλεί μεγάλη δυσφορία είναι το γεγονός ότι τα μηνύματα αυτά όχι μόνο αγνοήθηκαν, αλλά ισοπεδώθηκαν από τα κόμματα και τους ίδιους τους πολιτικούς.

Οι αριθμοί από τη μια μπορεί να μη λένε τίποτα, αλλά από την άλλη σίγουρα δεν λένε παραμύθια. Θα επικεντρωθώ μόνο στα πραγματικά μηνύματα που πήραμε στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές. Ένας στους τρεις νέους ψηφοφόρους είχαν υποβάλει εγγραφή στον εκλογικό κατάλογο πριν από τις εκλογές. Ειδικότερα, από τους 37.000 νέους ψηφοφόρους μόνο οι 1.328 είχαν εγγραφεί.

Αναμφίβολα, οι συγκεκριμένοι αριθμοί θα μπορούσαν να αποτελέσουν προμήνυμα για τα υψηλά ποσοστά αποχής, τα οποία διαφαίνονταν στον πολιτικό ορίζοντα. Όντως, μετά τις εκλογές, διαπιστώθηκε ότι ένας στους τρεις ψηφοφόρους απείχαν από την εκλογική διαδικασία. Συγκεκριμένα, 180.644 πολίτες -ποσοστό 33,26%- δεν άσκησαν το εκλογικό τους δικαίωμα, κυρίως λόγω προσωπική ενσυνείδητης επιλογής τους! Παρ’ όλα αυτά, το συγκεκριμένο φαινόμενο δεν προσπάθησε κανένας να το αποτρέψει. Ακούει κανείς;

Τα μηνύματα των πολιτών θα έπρεπε να μετουσιωθούν στην ερμηνεία των βουλευτικών εκλογών ως αισθήματα απογοήτευσης και αηδίας απέναντι στο σαθρό πολιτικό κατεστημένο, ως απαξίωση όχι στην πολιτική αλλά στους πολιτικούς, ως θυμού για την κατάσταση που υφίστανται χωρίς δική τους ευθύνη. Αντ’ αυτού, για το μόνο θέμα που ανησύχησαν οι πολιτικοί αρχηγοί ήταν τα ποσοστά που θα εξασφάλιζαν ή θα έχαναν με τη σύσταση της νέας Βουλής. Γιατί, στην τελική, «την δόξα πολλοί εμίσησαν, την καρέκλα ουδείς».

Εντούτοις, οι πολίτες στέλνουν ξεκάθαρο μήνυμα για τις αλλαγές που χρειάζονται να γίνουν στην πολιτική κοινωνία, αλλά περισσότερο στους ηγέτες που την απαρτίζουν. Σε πρόσφατη έρευνα, που διεξαγάγαμε σε συνεργασία με τον Σύμβουλο Πολιτικού Μάρκετινγκ & Επικοινωνίας και μέλος του Αμερικανικού Συνδέσμου Πολιτικών Συμβούλων (AAPC) κ. Νίκο Αντωνιάδη, διαπιστώθηκε ότι τα τρία κύρια χαρακτηριστικά που οι Κύπριοι θέλουν να έχει ο νέος ηγέτης της χώρας είναι η εντιμότητα (31%), η ειλικρίνεια (19%) και η αποφασιστικότητα (17%), ενώ στην ερώτηση ποιο ή ποια χαρακτηριστικά δεν διαθέτουν στο σύνολό τους οι Κύπριοι πολιτικοί ηγέτες είναι τιμιότητα (30%), ειλικρίνεια (19%) και διεκδικητικότητα (14%), δείχνοντας προφανώς τον δρόμο για άμεση αλλαγή του status quo.

Κάνοντας μίαν αποτίμηση των προαναφερθέντων, απορρέει αβίαστα η διαπίστωση ότι από τη μια οι πολιτικοί ηγέτες, τα κόμματα αλλά και γενικότερα το σύστημα οφείλουν να κερδίσουν ξανά τη χαμένη εμπιστοσύνη των πολιτών. Αντίθετη προσπάθεια θα επιτύχει την ολοένα και μεγαλύτερη αύξηση των ποσοστών του μεγαλύτερου «κόμματος» σήμερα στην κοινωνία, αυτού της αποχής.

Από την άλλη όμως, οι πολίτες οφείλουν να κατανοήσουν ότι καμία επανάσταση δεν ξεκίνησε με την αποχή, γι’ αυτό οφείλουν πάντα να δίνουν το παρών τους. Αυτό μπορεί να υποστηριχθεί με την ύπαρξη ενός ικανού ηγέτη ο οποίος, εκτός του ότι θα κατέχει τα παραπάνω χαρακτηριστικά, θα υιοθετεί πλήρως την άποψη του Βρετανού συγγραφέα George Orwell, ότι δηλαδή «Σε περιόδους καθολικής απάτης, το να λες την αλήθεια καθίσταται επαναστατική πράξη».

ΓΕΩΡΓΙΑ ΓΙΑΓΚΟΥ
Πολιτικός Επιστήμονας