Παρά τις τουρκικές προκλητικές ενέργειες που ξεκίνησαν με τα σουλάτσα του Μπαρμπαρός και του τουρκικού στόλου στις θάλασσές μας, παρά τη διαρκή αμφισβήτηση της υπόστασης της Κυπριακής Δημοκρατίας σε κάθε διεθνές βήμα, περιλαμβανομένης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Kοινοβουλίου, παρά τη συνεχή ύβρι στις συμφωνίες που υπογράφει η Τουρκία με την ΕΕ εξαιρώντας την ΚΔ, παρά το φιάσκο της Κωνσταντινούπολης, ο Πρόεδρος ξαναγύρισε στις συνομιλίες και μάλιστα με διάθεση να φθάσει σύντομα σε συμφωνία.

Η Τουρκία και ο Ακιντζί έχουν σκληρύνει τη στάση τους, αγγίζοντας πια τις θέσεις του βαθέος κράτους. Αυτό σημαίνει ότι η όποια συμφωνία προκύψει από τις εντατικές συνομιλίες θα είναι πάρα πολύ κοντά στις τουρκικές θέσεις. Παράλληλα οι πληροφορίες που φθάνουν από τη Νέα Υόρκη λένε ότι η προσπάθεια για την ανεύρεση των κονδυλίων για την εφαρμογή της λύσης φθάνει ήδη στο μέσο του δρόμου. Βεβαίως ουδείς μάς λέγει ποιος θα πληρώσει τον βαρκάρη. Ήδη από τις 8 Ιουνίου άρχισαν ξανά οι διακοπείσες, λες και δεν συνέβη τίποτα στην Κωνσταντινούπολη, εντατικές συνομιλίες, και χωρίς να υπάρχει αλλαγή της τουρκικής στάσης στο Κυπριακό.

Το αντίθετο, όπως πολλάκις έχουμε πει, ο Μουσταφά Ακιντζί υιοθετεί θέσεις βαθέος κράτος και σπάζει τον μύθο ότι μπορεί να αλλάξει το σκηνικό. Πώς, λοιπόν, ο Πρόεδρος αποδέχθηκε τις εντατικές χωρίς να υπάρχει σαφής βάση των συνομιλιών και χωρίς ο κατοχικός ηγέτης να αποσύρει τις θέσεις του βαθέος κράτους για λύση με απαίτηση αποδοχής πρωτογενούς δικαίου, δηλαδή παρθενογένεσης, για πλειοψηφία επί του πληθυσμού και του εδάφους, για εγγυήσεις, για εκ περιτροπής Προεδρία και άλλες; Ποιο είναι το κοινό όραμα; Η κοινή διακήρυξη της 11ης Φεβρουαρίου για δύο ισότιμα συνιστώντα κράτη, που έχει καταστεί διεθνώς τουρκικό λάβαρο για τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας;

Ο Ακιντζί και να θέλει δεν μπορεί. Το είπε ο ίδιος ο Πρόεδρος σε συνέντευξή του στο ΡΙΚ. Ό,τι είχε να δώσει, τόνισε, το έδωσε. Τώρα είναι η σειρά της Τουρκίας του Ταγίπ Ερντογάν, που απειλεί τους πάντες και χαρακτηρίζεται διεθνώς ως σουλτάνος. Λέγεται, μάλιστα, ότι αυτός θα χειριστεί την εξωτερική πολιτική και αυτός θα δίνει εντολές στο Κυπριακό μετά των σκληροπυρηνικών συμβούλων του.

Πού πάει ο Πρόεδρος ξυπόλυτος στ’ αγκάθια, χωρίς καμιά εκ των προτέρων διαβούλευση με τους πολιτικούς αρχηγούς, το Εθνικό Συμβούλιο, τη Βουλή; Χωρίς να έχει εσωτερική στήριξη και νομιμοποίηση πλην αυτής του ΑΚΕΛ, με το οποίο συμπορεύεται σε επικίνδυνες ατραπούς και με τον κ. Έιντε να του τραβά το χαλί κάτω από τα πόδια. Που, ωστόσο, συνεχίζει να τον ανέχεται. Πώς θα γίνουν συνομιλίες όταν οι δύο από τους τέσσερεις παράγοντες, δηλαδή Έιντε και Ερντογάν, είναι αναξιόπιστοι, ενώ ο κ. Ακιντζί ούτε τα κορδόνια των υποδημάτων του δεν δύναται να δέσει εάν δεν του δώσει το πράσινο φως η Άγκυρα;

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ενεπλάκη στις εντατικές συνομιλίες, όπως ακριβώς απαιτούσε η Τουρκία, σε περιβάλλον κινούμενης άμμου. Εφόσον η Άγκυρα και ο εν Κύπρω εγκάθετός της Μουσταφά Ακιντζί επιμένουν στις πάγιες διχοτομικές τους θέσεις και εφόσον δεν αποδέχονται ότι η λύση θα είναι συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, θα οδηγηθούμε σε περιπέτειες. Εντούτοις ο Πρόεδρος εξακολουθεί με τις δηλώσεις του να μαδά τη μαργαρίτα. Τη μια εβδομάδα λύνεται, την άλλη δεν λύνεται, την παράλλη λύνεται, τη μεθεπόμενη όχι.

Ο ίδιος ο Πρόεδρος μίλησε προ ετών για αυτήν ακριβώς την περιπλοκή, αυτή την εμπλοκή, αυτή την περιπέτεια. Ήδη και οι δικοί του, οι ένθερμοι θιασώτες της λύσης και θαυμαστές του Ακιντζί, άρχισαν να τον κατηγορούν ότι δεν είναι αρκούντως ευέλικτος για να προχωρήσουν οι συνομιλίες. Την κατάσταση θα πληρώσει ο λαός.
Η θέση μας είναι σαφής: Ο Πρόεδρος ενεπλάκη σε εντατικές χωρίς να υπάρχουν βασικές προϋποθέσεις θετικού αποτελέσματος και χωρίς να συνεννοηθεί εκ των προτέρων με την πολιτική ηγεσία, οπότε αποφάσισε από μόνος του ότι φέρει ακεραία την ευθύνη. Η εκ των υστέρων σύγκλιση Εθνικού Συμβουλίου ή Σύσκεψης Πολιτικών Αρχηγών θα είναι άνευ ουσίας.