Η Πατρίδα δεν έχει υποκατάστατο και δεν ήταν όλοι τυχεροί μετά την καταστροφή…
Σε εκδήλωση στην Κάρυστο της Εύβοιας την Κυριακή, 29 Μαΐου 2016, για την Άλωση της Πόλης μίλησε ο γνωστός Κύπριος γιατρός-καρδιολόγος Νίκος Ερρ. Ιωάννου από την κατεχόμενη Κερύνεια, που αναφέρθηκε, πέραν των άλλων, στην πνευματική κληρονομιά του Βυζαντίου και στην παράλληλη ιστορική περιπέτεια της Κύπρου και της Καρύστου. Μίλησε ακόμα για τα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας και για το Κρυφό Σχολειό, σημειώνοντας:
«Ακόμη όμως κι αν είναι μύθος το Κρυφό Σχολειό, θα ήθελα να καταθέσω την προσωπική μου εμπειρία και μαρτυρία για το πώς επέδρασε αυτός ο μύθος, έστω, στα χρόνια του Απελευθερωτικού Αγώνα της Κύπρου το 1955-1959 για Ένωση με τη Μητέρα Ελλάδα. Όταν σε κάποιο σχολείο υψωνόταν η ελληνική σημαία, οι Άγγλοι το έκλειναν για τιμωρία.
Μπορεί κάποιοι να σκεφθούν, ότι αυτό γινόταν για να αποφύγουν οι μαθητές τα μαθήματα και να κάνουν σκασιαρχείο. Κάθε άλλο? αυτό γινόταν για να κυματίζει η ελληνική σημαία περήφανα και να διατρανώνει τον εθνικό πόθο των Κυπρίων. Κι από δίπλα ζωντάνευε ο "Μύθος του Κρυφού Σχολειού" σε σπίτια μαθητών και διδασκάλων, σε εκκλησίες. Επειδή δε πολλοί δάσκαλοι, μαθητές, ιερείς ήταν έγκλειστοι στα κρατητήρια (στρατόπεδα συγκέντρωσης), ο σπόρος της γνώσης εκαλλιεργείτο ακόμα κι εκεί.»
Αναφερόμενος στην παράλληλη κοινή εμπειρία Κύπρου και Καρύστου ανέφερε: «Η Κύπρος έπεσε στα χέρια των Τούρκων έναν αιώνα μετά την Κάρυστο, το 1570, κι όμως είναι ακόμα σκλαβωμένη. Όταν πουλήθηκε στους Άγγλους, το 1878, πήρε μία πρόσκαιρη ανάσα κι ελπίδα ότι μπορεί ν’ απελευθερωθεί όπως τα υπόλοιπα κομμάτια του Ελληνισμού.
Ειδικά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τη συμβολή της Ελλάδος στο πλευρό των Συμμάχων και το κύμα απελευθερώσεως του ενός μετά το άλλο των κρατών που ήταν κάτω από αποικιοκρατικό ζυγό, νιώθαμε την Ένωση να έρχεται. Τα σχέδια των Άγγλων όμως ήταν άλλα και παρά το γεγονός ότι δεν μπόρεσαν να κάμψουν τον ένοπλο Απελευθερωτικό Αγώνα της Κύπρου, που είχε τη συμπαράσταση ολόκληρου του Ελληνισμού.
Με τη δαιμόνια διπλωματία τους και την εφαρμογή του "διαίρει και βασίλευε" ξανάφεραν τους Τούρκους με κυριαρχικά δικαιώματα στη νεοσύστατη Κυπριακή Δημοκρατία. Από το 1974 δε, λόγω και των δικών μας ολέθριων λαθών, οι Τούρκοι κατέχουν στρατιωτικά τη μισή Κύπρο και διεκδικούν, μέσω σκοτεινών διαδικασιών, τον απόλυτο έλεγχο του νησιού».
Ολοκληρώνοντας τον λόγο του ο κ. Ιωάννου είπε: «Θεωρώ ιδιαίτερη τιμή να συμμετέχω απ’ αυτήν τη θέση στις εκδηλώσεις Μνήμης για την Άλωση και Εορτασμού για την Απελευθέρωση της Καρύστου. Κατά μία περίεργη συγκυρία ορκίστηκα και πήρα την ελληνική υπηκοότητα σαν σήμερα, στις 29 Μαΐου του 1992, κι ένα όνειρο ζωής έγινε πραγματικότης.
Ο πόθος, βέβαια, ήταν να αποκτήσω την ελληνική υπηκοότητα με την Ένωση και ολόκληρης της Κύπρου με τη Μητέρα Ελλάδα.
»Η πρόσφατη άλωση και της δικής μου Πόλης, της Κερύνειας, οδήγησε τα βήματά μου σ’ αυτό το φιλόξενο λιμάνι που τόσο έντονα, αλήθεια, μου την θυμίζει. Η Πατρίδα δεν έχει υποκατάστατο και δεν ήταν όλοι τυχεροί μετά την καταστροφή…
Εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου για την αγκαλιά και θαλπωρή που βρήκα στη Μητέρα Πατρίδα. Παράλληλα, καταθέτω την ακλόνητη πίστη ότι, όταν οι Έλληνες είμαστε ενωμένοι, πιστοί στις παραδόσεις του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, θα δούμε καλύτερες μέρες και δεν θα θρηνήσουμε άλλες χαμένες πατρίδες».
ΝΙΚΟΣ ΕΡΡ. ΙΩΑΝΝΟΥ
