Από μια πρώτη ανάγνωση της εκλογής του Δημήτρη Συλλούρη στην Προεδρία της Βουλής, προκύπτουν τα εξής συμπεράσματα:

* Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αφού άλλαξε τα φώτα στο ρήμα «δεσμεύομαι», έδωσε και νέον ορισμό στο ρήμα «σέβομαι».

* Οι (αντιθεσμικές και παρασκηνιακές) μεθοδεύσεις του Προεδρικού είχαν στόχο, όχι την εκλογή ενός υποψηφίου, αλλά τον αποκλεισμό του Προέδρου της ΕΔΕΚ ως κοινού υποψηφίου του πατριωτικού χώρου.

* Στην Ολομέλεια της περ. Πέμπτης επικράτησαν ο καιροσκοπισμός, ο εκβιασμός «εγώ ή ο Σιζόπουλος» και τα μικροκομματικά παιχνίδια. Το 20λεπτο «μπρέικ» του Αβέρωφ στο μέσο της ψηφοφορίας απλώς επιβεβαίωσε τις συναλλαγές του παρασκηνίου. Την επόμενη φορά μπορεί να ζητήσουν και «τάιμ-άουτ»…

* 24 ώρες μετά την εκλογή Συλλούρη, οι εκπρόσωποι του ΔΗΣΥ ακόμα προσπαθούν να βρουν πολιτικά επιχειρήματα για να εξηγήσουν γιατί ο μέχρι χθες «αποστάτης» μετατράπηκε στον πιο ικανό για την Προεδρία της Βουλής. Το ίδιο ισχύει και από την ανάποδη.

* Το ΕΥΡΩΚΟ, οποιαδήποτε ταμπέλα και να βάλει και σε αντίθεση με όσα κατά καιρούς διακηρύττει, παραμένει ο πιο σταθερός και πιο στενός σύμμαχος της Κυβέρνησης.

* Το ΑΚΕΛ ήταν απλός παρατηρητής και στις τρεις ψηφοφορίες. Οι 16 βουλευτές της «μείζονος» αντιπολίτευσης έβλεπαν τις… ψήφους να περνούν και το Προεδρικό να κάνει παιχνίδι, χωρίς να αντιδράσει.

* Η πολιτική συμφωνία των «4» (ΔΗΚΟ-ΕΔΕΚ-Συμμαχίας-Οικολόγων) θέτει τις βάσεις για επέκταση και εμβάθυνση της συνεργασίας των κομμάτων αυτών πέρα από θέματα που αφορούν την αναβάθμιση του θεσμικού ρόλου της Βουλής. Αν αυτή η συνεργασία προχωρήσει σε βάθος, τότε το πολιτικό σκηνικό, όπως το ξέραμε πριν από τη συνεδρία της τελευταίας Ολομέλειας, δεν θα είναι ξανά το ίδιο.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΑΠΙΟΥ
Υπεύθυνος του Γραφείου Τύπου της ΕΔΕΚ