Πριν από τις εκλογές βλέπαμε δημοσκοπήσεις που μας έλεγαν ότι το Κυπριακό δεν απασχολεί πολύ τους ψηφοφόρους και ότι θα ψηφίσουν με βάση άλλα πιο «επίκαιρα» προβλήματα. Ήταν μια στατική ερμηνεία που λάμβανε υπόψη μόνο τις καθημερινές σκέψεις, όχι όμως τα βαθιά διαχρονικά αισθήματα των πολιτών.

Οι πολίτες έβαλαν στη Βουλή όλα τα μικρά κόμματα που είναι εναντίον της «λύσης» τύπου Ανάν, που πρεσβεύουν ο Ν. Αναστασιάδης, ο ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ. Θέλησαν έτσι να δημιουργήσουν ένα αντίβαρο στη πολιτική αυτή, από τη στιγμή μάλιστα που ΔΗΣΥ - ΑΚΕΛ προσπάθησαν μέσω της αύξησης του εκλογικού μέτρου να διώξουν από τη Βουλή και το Εθνικό Συμβούλιο τις φωνές των μικρών κομμάτων, που διαφωνούν με τη «λύση» που επιδιώκεται και τους χειρισμούς που γίνονται.

Οι πολίτες θέλησαν να στείλουν το μήνυμα ότι βλέπουν με καχυποψία χειρισμούς και δηλώσεις που μέχρι τώρα έχουν οδηγήσει μόνο στην τρομακτική αναβάθμιση του ψευδοκράτους, στην αθώωση και αποθράσυνση της Τουρκίας και κοντά σε μια κακή λύση. Μετά τις εκλογές είδαμε τα δύο μεγαλύτερα κόμματα να υποστηρίζουν ότι οι πολίτες δεν ψήφισαν με τη σκέψη στο Κυπριακό, αλλά στην οικονομία.

Τους βολεύει αυτή η λανθασμένη ερμηνεία, επειδή τους επιτρέπει να συνεχίσουν την προσπάθειά τους για τη λύση τύπου Ανάν. Τα δύο μεγαλύτερα κόμματα δεν πήραν το μήνυμα, όπως δεν το πήραν και το 2004. Κακώς πιστεύεται, λοιπόν, ότι η πλειοψηφία των πολιτών ξέχασαν το Κυπριακό, πνιγμένοι στα προβλήματά τους. Έχουν πάντα στη σκέψη τους την κατοχή και φοβούνται τον απόλυτο έλεγχο που θα ασκεί η Τουρκία πάνω στο προτεκτοράτο που θα δημιουργηθεί.

Το εθνικό πρόβλημα λειτουργεί όχι μόνο στη συνείδηση των Ελληνοκυπρίων αλλά και μέσα στο υποσυνείδητό τους. Από το υποσυνείδητο αναδύεται όπως τα μεγάλα ψυχολογικά τραύματα των ανθρώπων, που καθορίζουν πολλές φορές τις αντιδράσεις τους στην καθημερινή τους ζωή. Τα οικονομικά προβλήματα που βασανίζουν πολλούς ανθρώπους είναι, φυσικά, κι αυτά ένα κριτήριο για τις εκλογές, δεν σβήνουν όμως την αγωνία τους για το Κυπριακό, παρά την προπαγάνδα που ωραιοποιεί την πραγματικότητα.

Θυμώνουν με την αναβάθμιση του Ακιντζί, με τις ακατανόητες δηλώσεις υπέρ του Ερντογάν. Πιστεύω πως και εκείνοι που ψήφισαν τα δύο μεγάλα κόμματα, στην πλειοψηφία τους, δεν συμφωνούν με την πολιτική και τη διαλεκτική τους στο Κυπριακό. Τους έδωσαν όμως μια ευκαιρία ν’ αλλάξουν. Είναι προφανές ότι η απόφαση ΔΗΣΥ - ΑΚΕΛ για αύξηση του εκλογικού μέτρου έδωσε έναν επιπρόσθετο λόγο για την αντίδραση του λαού. Λειτούργησε ως εκρηκτικός μηχανισμός που έσκασε στα χέρια εκείνων που τον δημιούργησαν.

Ξύπνησε κάποια ένστικτα των πολιτών (κάτι που δεν γίνεται εύκολα στην Κύπρο), ένστικτα δημοκρατίας ή δικαιοσύνης ή απλώς αυτοσυντήρησης και ψήφισαν βάζοντας στη Βουλή όλα τα κόμματα, ακόμα και το ΕΛΑΜ. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο λαός απάντησε στην αλαζονεία των δύο μεγάλων κομμάτων με θυμό. Εννοείται ότι προτιμώ τον θυμό που έγινε ψήφος, παρά τον θυμό εκείνων των πολιτών που δεν πήγαν να ψηφίσουν. Το τοπίο όμως είναι ρευστό. Ξέρουμε ότι οι Ελληνοκύπριοι δεν προσκολλώνται εύκολα στα μικρά κόμματα. Έτσι, αν αυτά δεν επιδείξουν σοβαρότητα ή δεν ικανοποιήσουν τους λόγους για τους οποίους ψηφίστηκαν, οι πολίτες θα αποσύρουν την εμπιστοσύνη τους.

Εύχομαι αυτό να μη συμβεί. Και για τα δύο μεγαλύτερα κόμματα όμως τα πράγματα είναι ρευστά. Οι πολίτες προσκολλώνται πιο εύκολα στα μεγάλα κόμματα (όπως στις μεγάλες ποδοσφαιρικές ομάδες - στους ανθρώπους αρέσει να «νικούν»), από τη στιγμή όμως που θα αρχίσει η απομάκρυνση ψηφοφόρων αυτή είναι πιο εύκολο να συνεχιστεί. Όσο συνεχίζεται η αναβάθμιση του Ακιντζί και του ψευδοκράτους, η διάβρωση της Κυπριακής Δημοκρατίας, η προσπάθεια βοσνιοποίησης της Κύπρου, τόσο οι αντιδράσεις θα αυξάνονται.

Θα έπρεπε, μάλιστα, να αντιδράσουν και οι ίδιοι οι βουλευτές των δύο μεγαλύτερων κομμάτων πριν είναι αργά για την Κύπρο. Πριν έλθει η κακή λύση που φαίνεται καθαρά από τις συνομιλίες. Τα δύο μεγάλα κόμματα πρέπει να ξέρουν ότι και οι πολίτες που σιωπούν, κρίνουν σιωπηλά και αυστηρά.

Έχω την αίσθηση ότι οι πολίτες έχουν ήδη πάρει τις αποφάσεις τους για το Κυπριακό. Θα ξαφνιαστούν τα δύο μεγάλα κόμματα και ο Πρόεδρος από τον εκκωφαντικό τρόπο με τον οποίο ο αδικημένος και αγανακτισμένος αυτός λαός θα απορρίψει το σχέδιο «λύσης» που ετοιμάζονται να φέρουν. Ας μελετηθεί, λοιπόν, μια εναλλακτική πορεία.

ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΑΒΡΑΑΜΙΔΗΣ