Η εκλογική αναμέτρηση ολοκληρώθηκε. Είναι η εκλογή αυτή η ύψιστη ετυμηγορία του λαού που επέλεξε τους αντιπροσώπους του στη διακρινόμενη νομοθετική εξουσία. Ήδη υπάρχουν οι 56 νέοι βουλευτές, οι οποίοι την 2/6/16 θα πρέπει να δώσουν την κατά το Σύνταγμα προβλεπόμενη διαβεβαίωση πίστης και σεβασμού στο Σύνταγμα, στους νόμους και στη διατήρηση της ανεξαρτησίας και εδαφικής ακεραιότητας του κράτους μας. Διαβεβαίωση εξαιρετικής και ιδιάζουσας από το 1974 σημασίας, αφού η Κυπριακή Δημοκρατία τελεί υπό παράνομη κατοχή και εποικισμό με χιλιάδες πρόσφυγες στην ίδια την πατρίδα τους και με μεθοδευμένη βάναυση δημογραφική αλλοίωση.

Μια διαβεβαίωση που προφανώς σημαίνει και καθήκον του κάθε βουλευτή, συλλογικό και παράλληλα ατομικό, για να επιτευχθεί η άρση και εξαφάνιση όλων των συνεπειών της στρατιωτικής κατοχής. Διαβεβαίωση που αφορά τον τόπο και τις μέλλουσες γενιές, που είναι κοινή για όλους, αριστερούς, δεξιούς και του ενδιάμεσου χώρου. Καθήκον ίσο και κοινό για όλους τους βουλευτές που δεν εξαρτάται από τις όποιες ιδεολογικές πεποιθήσεις κάθε κόμματος ή κάθε βουλευτή.

Στις 2/6/16 (δεκαπέντε μέρες μετά τις εκλογές, ως ορίζει το Σύνταγμα), με προεδρεύοντα τον πρεσβύτερο, θα πρέπει να αποφασίσουν οι 56 βουλευτές ποιον θα εκλέξουν ως Πρόεδρο της Βουλής. Προφανώς η επιλογή Προέδρου έχει πολιτική σημασία και διάσταση. Κύρια όμως, η διαδικασία αυτή πρέπει να αποβλέπει σε επιλογή ενός εκ των βουλευτών, ο οποίος να έχει την αποδοχή και αναγνώριση, όπως επίσης και τις δυνατότητες εκείνες, που θα του επιτρέψουν, κατά τις ευθύνες που το Σύνταγμα και ο κανονισμός της Βουλής καθορίζουν, να λειτουργήσει εντός και εκτός Κύπρου δημιουργικά, διεκδικητικά, αμερόληπτα, υπερ-κομματικά και συνθετικά.

Άλλωστε, με την εκλογή του ο νέος Πρόεδρος της Βουλής καθίσταται ο δεύτερος στην πολιτική ιεραρχία του κράτους, αφού πρόσθετα προς τα καθήκοντα και τις αρμοδιότητές του ως του πρώτου μεταξύ ίσων βουλευτών αναπληροί, όποτε τούτο καθίσταται αναγκαίο, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Η ψήφος του κυρίαρχου λαού, όσων τουλάχιστον προσήλθαν στις κάλπες και άσκησαν την εξουσία τους να επιλέξουν, διαμόρφωσε μια νέα πολυφωνική κομματική σύνθεση, η οποία θα πρέπει, ως κυρίαρχο πολιτικό ζήτημα και ως καθήκον εκ του Συντάγματος, να επιτύχει αποκατάσταση του δικαίου σε σχέση με την τελούσα παράνομα υπό τουρκική κατοχή πατρίδα. Το ζητούμενο διά της διαβεβαίωσης του κάθε βουλευτή είναι να συντελέσει, στη διάρκεια της θητείας του, στη διασφάλιση της ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Δημοκρατίας, από την τουρκική κατοχή, διαίρεση και εποικισμό και βεβαίως να επιτύχει έναντι όλων την υποταγή στην υπεροχή του νόμου.

Οι πολιτικές δυνάμεις που δεν θεωρούν ορθή μια λύση ανάλογη με ό,τι πρόβλεπε το απορριφθέν Σχέδιο Ανάν, πρέπει να ξεπεράσουν τις μεταξύ τους, υπάρχουσες για άγνωστους και αδικαιολόγητους λόγους, διαφορές και να υποδείξουν από κοινού εκείνον από τους δικούς τους βουλευτές, που αξίζει να προταθεί για Πρόεδρος της Βουλής. Αυτό που πολλοί ονομάζουν δύο σχολές σκέψεις περί τη λύση του Κυπριακού, ας διευκολύνει την ανάθεση της Προεδρίας της Βουλής σε ένα βουλευτή, που η περί το Κυπριακό φιλοσοφία του δεν συμπίπτει και αφίσταται αυτής του Προέδρου της Δημοκρατίας και των δύο μεγάλων κομμάτων της Βουλής.

Μια τέτοια επιλογή θα πρέπει να είναι αποδεκτή από όλους, αφού συντρέχει κάποια μορφή καχυποψίας στο να υπάρξει Πρόεδρος που να προέρχεται από το αντίπαλο ιδεολογικά πολιτικό στρατόπεδο. Άλλωστε, η από κοινού ενέργεια των δύο μεγάλων κομμάτων για αύξηση του ποσοστού εισόδου στη Βουλή, που απέβλεψε στον αποκλεισμό των μικρών, δεν πέτυχε. Θα ήταν δεύτερο σοβαρότερο λάθος το να συνενώσουν δυνάμεις και για την εκλογή Προέδρου Βουλής, ενός δικού τους κομματικά βουλευτή.

Ας συντελέσουν τώρα σε μια ομόφωνη, εάν είναι δυνατόν, επιλογή. Μια τέτοια υπέρβαση, κατά την πιο πάνω ερμηνεία ή επέκταση της διαβεβαίωσης που θα δώσουν οι βουλευτές, αποτελεί ορθή στρατηγική προς κάθε κατεύθυνση (ΟΗΕ, διεθνής κοινή γνώμη κ.λπ.) να έχουμε Πρόεδρο του κράτους και Πρόεδρο Βουλής με διαφορετική φιλοσοφία ως προς τον κοινό αγώνα, για δίκαιη λύση.

Η δε όποια επιλογή θα πρέπει να είναι απαλλαγμένη και να επιφέρει παραμερισμό των όποιων σκέψεων τακτικής ή μεθοδεύσεων σε σχέση με τις Προεδρικές εκλογές για το 2018. Προέχει, ας το συνειδητοποιήσουμε πλήρως, η διάσωση του κράτους από τις αμετακίνητες θέσεις/μεθοδεύσεις της Τουρκίας αλλά και από τις πιθανές πιέσεις από οπουδήποτε και εάν προέρχονται, για λύση στα μέτρα των επιθυμιών της Τουρκίας.

ΑΝΔΡΕΑΣ Σ. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Δικηγόρος