Ο κακός δαίμονας του Ελληνισμού, και ιδιαίτερα του κυπριακού Ελληνισμού, ήταν ανέκαθεν η Βρετανία

Πριν από λίγες ημέρες τιμήσαμε την επέτειο της έναρξης του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-1959, ενός αγώνα που αποσκοπούσε στην αποτίναξη του βρετανικού αποικιοκρατικού ζυγού, στην απελευθέρωση της Κύπρου και στην ένωση με τη Μητέρα - Πατρίδα Ελλάδα.

Αυτός ο αγώνας δεν πέτυχε τον σκοπό του. Το αποτέλεσμα το βιώνουμε: επιβλήθηκε μια διευθέτηση θνησιγενής, η οποία ήταν το πρώτο στάδιο της διχοτόμησης, με τελευταίο στάδιο αυτό της τουρκοποίησης της Κύπρου.

Δεν επετεύχθη η ένωση με την Ελλάδα, όπως ήταν ο προαιώνιος πόθος των Ελλήνων της Κύπρου, για πολλούς και διάφορους λόγους, τους οποίους αναλύσαμε πολλάκις στο παρελθόν.

Ένας εκ των λόγων της αποτυχίας της επίτευξης του στόχου του αγώνα της ΕΟΚΑ ήταν το γεγονός ότι η ηγεσία των Ελλήνων της Κύπρου και η μειοδοτική ηγεσία της Ελλάδας διαβουλεύθηκαν με τους δυνάστες μας, τους Άγγλους.

Οι ηγέτες του Ελληνισμού, στον μητροπολιτικό χώρο και στην Κύπρο, είτε δεν διάβασαν ποτέ ιστορία είτε διάβασαν, αλλά δεν έμαθαν ποτέ από τα λάθη του Ελληνισμού, είτε -ακόμα χειρότερα- εντόπισαν τα λάθη, πλην όμως τα επανέλαβαν, γιατί ήταν εντεταλμένοι να το πράξουν.

Ο κακός δαίμονας του Ελληνισμού και ιδιαίτερα του κυπριακού Ελληνισμού ήταν ανέκαθεν η Βρετανία.
Δεν υπήρξε περίπτωση στη διαδρομή της ιστορίας των τελευταίων διακοσίων ετών που η βρετανική πολιτική, έναντι του Ελληνισμού, να ήταν τουλάχιστον αντικειμενική. Ακόμα και αδιάφοροι αν ήταν οι Άγγλοι απέναντι στους Έλληνες, καλύτερα θα ήταν τα πράγματα.

Δυστυχώς, όμως, ο πολιτικός επαρχιωτισμός των Ελλήνων πολιτικών ή τα συμφέροντα των πολιτικών εφεύρισκαν τρόπους να αναμιγνύουν τους Άγγλους στα πολιτικά πράγματα του Ελληνισμού.

Εύρισκαν κάποιους και τους χαρακτήριζαν «φιλέλληνες».
Πλην, όμως, αυτοί οι δήθεν φιλέλληνες Άγγλοι πολιτικοί δεν ήταν καθόλου φιλέλληνες ή έδειξαν κάποια ίχνη συμπάθειας στους Έλληνες μόνο όταν τα συμφέροντα της Βρετανίας και η εξωτερική της πολιτική το υπαγόρευε και το επέτρεπε. Αλλά η στάση τους πάντα γεμάτη υποκρισία, αλαζονεία και φθόνο μαζί. Μεταβίβαζαν στους Έλληνες μηνύματα γεμάτα «φιλελληνισμό» και αισιοδοξία που στο τέλος σκόνταφταν, αν είναι δυνατόν, στον κάθε τυχόντα Πρέσβη ή Υπουργό Εξωτερικών.

Ο Γουίλιαμ Γκλάντστοουν (1874-1892) και ο Λόυντ Τζωρτζ (1916-1922) είναι δύο Άγγλοι πολιτικοί που έφθασαν μέχρι και το ύπατο αξίωμα του Πρωθυπουργού και που έχουν χαρακτηριστεί ως «φιλέλληνες». Ο δε Λόυντ Τζωρτζ ήταν ένας από τους κύριους παίκτες της Μικρασιατικής καταστροφής του Ελληνισμού το 1922.
Αφιερώθηκαν σ’ αυτούς δρόμοι και πλατείες και τιμούνται ως ήρωες του Ελληνισμού.
Μνημονεύονται ως υποστηριχτές του Ελληνισμού σε επιστημονικά και άλλα συγγράμματα.

Δυστυχώς, ποτέ δεν καταλάβαμε ότι αυτοί οι δύο «φιλέλληνες» Άγγλοι πολιτικοί μάς κορόιδευαν. Την κρίσιμη στιγμή, όταν θα έπρεπε να επιδείξουν πραγματικά τα δήθεν φιλελληνικά τους αισθήματα δεν το έπραξαν, ακριβώς επειδή δεν ήταν προς το συμφέρον του Λονδίνου.

Και ο Γουίλιαμ Γκλάντστοουν και ο Λόυντ Τζωρτζ, που ακολούθησε και χρονολογικά και από πλευράς πολιτικής τον Γκλάντστοουν, «πούλησαν» την Ελλάδα, για χάρη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ο ένας και για χάρη των Νεοτούρκων του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ ο άλλος.

Μάλιστα, η τότε ηγεσία της Ελλάδας είχε, σύμφωνα με ιστορικά βιβλία, βρεθεί ενώπιον δυσάρεστης εκπλήξεως, όταν συνειδητοποίησε ότι η Βρετανία δεν ήταν διατεθειμένη να συνδράμει την οποιαδήποτε ελληνική πολιτική ή στρατιωτική ενέργεια, εφόσον αυτή απειλούσε τους Τούρκους, είτε με τη μορφή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είτε με τη μορφή του κράτους των Νεοτούρκων.

Αντίθετα, με υπουλότητα, ειδικά ο Λόυντ Τζωρτζ, προσπαθούσαν να χειραγωγήσουν τους Έλληνες, για να ενεργήσουν με τέτοιο τρόπο που να εξυπηρετεί τα δικά τους συμφέροντα, προσπαθώντας να τους πείσουν ότι έπρατταν ορθώς.

Η πολιτική των Γκλάντστοουν και Λόυντ Τζώρτζ αποτελεί την τρανταχτή απόδειξη ότι η βρετανική πολιτική ουδέποτε θα είναι φιλική, δίκαιη, αντικειμενική ή βοηθητική προς τον Ελληνισμό.

Και επειδή η Βρετανία είναι πάντα αναμεμιγμένη στα θέματα που αφορούν τον Ελληνισμό, καλό θα είναι οι σημερινοί πολιτικοί ηγέτες του Ελληνισμού, εάν δεν είναι πουλημένοι, να μην εμπιστεύονται τους Άγγλους. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχουμε εμείς το «μονοπώλιο» της αγγλικής υπουλότητας και φθόνου. Έχουν να αντιμετωπίσουν αυτά τα χαρακτηριστικά των Άγγλων όλοι οι λαοί που στέκονται αντιμέτωποι με τα συμφέροντά τους.

ΚΡΙΝΟΣ Ζ. ΜΑΚΡΙΔΗΣ
Πρόεδρος Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης (ΚΕΑ) Κύπρου