Έστω και αν κάποιοι μετά τις εκλογές δικαιώθηκαν στις προβλέψεις τους, δεν παύουν να ανησυχούν για τη σύνθεση της νέας Βουλής
Τέλειωσαν και αυτές οι εκλογές. Καλώς ή κακώς, ο αναμφισβήτητος νικητής είναι το «κόμμα» της αποχής. Η «νίκη» είναι θριαμβευτική. Ένα «κόμμα» χωρίς μηχανισμούς, ηγέτες και χρηματοδότες κατέλαβε την πρώτη θέση με 32+%. Είναι σίγουρο ότι, το ποσοστό αυτό θα ήταν κατά πολύ μεγαλύτερο αν τις τελευταίες δυο-τρεις ώρες πριν από το κλείσιμο της κάλπης τα κόμματα δεν έβαζαν μπρος τις μηχανές τους, για να περιορίσουν, στο μέτρο του δυνατού, το ποσοστό της αποχής.
Εκτός από την αποχή, νικητές ήταν επίσης και κάποια μικρότερα κόμματα, τα οποία, αν και πριν από τις εκλογές δέχτηκαν ανελέητο πόλεμο, κατάφεραν να εξασφαλίσουν ένα σεβαστό ποσοστό που τους επιτρέπει μια αξιοπρεπή εκπροσώπηση στη νέα Βουλή.
Εκτός από την αποχή, σε αυτές τις εκλογές ο λαός έστειλε πολλά άλλα μηνύματα με πολλούς αποδέχτες, κυρίως όμως προς το ΑΚΕΛ κατά πρώτο λόγο και κατά δεύτερο προς τον ΔΗΣΥ και την ΕΔΕΚ.
Ο μεγαλύτερος ηττημένος από τους τρεις το ΑΚΕΛ, το οποίο μέσα σε μια πενταετία κατάφερε να χάσει 7% της δύναμής του. Για τους τρίτους και ανεπηρέαστους, η ήττα αυτή ήταν αναμενόμενη.
Δυστυχώς, από τις δηλώσεις στελεχών του ΑΚΕΛ, τόσο κατά τη διάρκεια της καταμέτρησης, όσο και μετά από αυτήν, φαίνεται ότι δεν κατάλαβαν τους πραγματικούς λόγους αυτής της πανωλεθρίας. Γιατί για πανωλεθρία πρόκειται, η οποία θα έχει συνέχεια αν δεν αλλάξουν ριζικά κάποιες σταλινικές νοοτροπίες που κουβαλούν από την κούνια τους.
Αυτό το αντιλαμβάνονται πολύ καλύτερα κάποια πρώην μέλη και στελέχη του κόμματος, τα οποία διαχρονικά δέχτηκαν το μένος της σταλινικής ηγεσίας μόνο και μόνο επειδή διαφώνησαν ή τόλμησαν να κάνουν την παραμικρή, έστω και καλόπιστη κριτική. Δεν θα ξεχάσω ποτέ μου όταν, πριν χρόνια, εξέφρασα αντίθετη άποψη με το κόμμα για τον κ. Λιλλίκα. Τότε θυμάμαι κάποιοι μου είπαν οργισμένα: «Δεν ξέρει το κόμμα και ξέρεις εσύ;». Το είπε το «αλάνθαστο» κόμμα. Πάει, τέλειωσε.
Κυρίως σε παρόμοιες νοοτροπίες πρέπει να ψάξει τη ρίζα του κακού η ηγεσία του ΑΚΕΛ. Είμαι βέβαιος ότι, εκτός του στενού περιβάλλοντος του κόμματος, υπάρχουν αριστερότεροι άνθρωποι από την ηγεσία και τα στελέχη του ΑΚΕΛ. Εκεί επικράτησαν οι βολεμένοι και «αλάνθαστοι» πολυθεσάκηδες.
Έστω και αν κάποιοι μετά τις εκλογές δικαιώθηκαν στις προβλέψεις τους, δεν παύουν να ανησυχούν για τη σύνθεση της νέας Βουλής. Πρώτον γιατί σε αυτή συμμετέχει ένα ακροδεξιό-φασιστικό κόμμα που δεν ξέρει κανείς πώς θα συμπεριφερθεί μέσα και έξω από αυτήν και δεύτερο επειδή είναι άγνωστο πώς θα λειτουργήσει αυτή, με τόσα μικρά κόμματα.
Πιστεύω στην πολυφωνία, όμως, ένας πιθανός κίνδυνος υπάρχει με αυτήν τη σύνθεση. Ίσως, κάποια από τα μεγαλύτερα κόμματα, στην προσπάθειά τους να περάσουν δικές τους θέσεις και προτάσεις, να αναγκαστούν να κάνουν τέτοιους συμβιβασμούς, οι οποίοι στο τέλος να εξουδετερώσουν το «πλεονέκτημα» της πολυφωνίας και να φέρουν αντίθετα αποτελέσματα.
Με την ευκαιρία, συγχαίρω όλους όσοι έχουν εκλεγεί και ελπίζω και εύχομαι η σύνθεση της νέας Βουλής να λειτουργήσει σοφότερα, αλλά κυρίως τιμιότερα της απελθούσας.
Όταν είσαι μικρός και αδύνατος, χρειάζεται να χρησιμοποιείς σοφότερα το μυαλό για να ανταπεξέλθεις ή να κερδίζεις μια μάχη.
ΠΑΝΙΚΟΣ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ
Συγγραφέας-ερευνητής
