Στη ζωή μου εφάρμοσα τη φιλοσοφία της μη σύγκρουσης, της μη ύβρης και της ανεξικακίας. Δινόμουν και έδινα απλόχερα με ενθουσιασμό και αγάπη. Σε όσους αποτύγχαναν για λόγους αρχής σοβαρούς (ψέμα, ανειλικρίνεια, υπολογισμό, τάση για εξαπάτηση, εκμετάλλευση κλπ) να διατηρήσουν την εμπιστοσύνη μου, δεν τους εχθρευόμουν. Απλά τους αφαιρούσα από φίλους και συνεργάτες, ποτέ όμως δεν τους έκοψα την «καλημέρα» μου και δεν σταμάτησα να θέλω το καλό τους.

Όμως, δεν έχω πια υπομονή για κάποια πράγματα, όχι γιατί έχω γίνει υπερόπτης αλλά απλά γιατί έχω φτάσει σε ένα σημείο της ζωής μου που δεν θέλω να χάνω τον χρόνο μου με ό,τι δεν μου αρέσει, δεν με εκφράζει ή με πληγώνει. Δεν έχω υπομονή ούτε για κυνισμό, ούτε για κριτική και ούτε και απαιτήσεις. Έχασα την επιθυμία μου να λέω ευχαριστώ σε όσους δεν με γουστάρουν, να αγαπώ όσους δεν μ' αγαπούν και να χαμογελώ σε όσους δεν μου χαμογελούν. Δεν σπαταλώ ούτε ένα λεπτό και δεν χαρίζομαι σε όσους συμπεριφέρονται επιπόλαια, ηλίθια, στριφνά, ανελαστικά και κυρίως σε όσους ψεύδονται, ή προσπαθούν να εξαπατήσουν ή να χειραγωγήσουν προς όφελός τους.

Αποφάσισα να μη συνυπάρχω με την προσποίηση, με την υποκρισία, με την απουσία εντιμότητας και με τις προφάσεις ή/και φτηνές δικαιολογίες ή τις κολακείες. Δε συγχωρώ την ημιμάθεια, τη μετριότητα, την άγνοια χειρισμού της ελληνικής γλώσσας και δεν ανέχομαι την επιλεκτική «πολυμάθεια» και ούτε την ακαδημαϊκή υπεροψία. Δεν συμβιβάζομαι, ούτε με τις λαϊκίστικες συκοφαντίες και δεν με εκφράζουν οι συγκρούσεις και οι αδόκιμες συγκρίσεις. Πιστεύω σ' έναν κόσμο αξιών και αρχών με βάση τη νοημοσύνη, τη δυναμική της αλλαγής και των αντιφάσεων. Αποφεύγω τους ανθρώπους χωρίς ανθρωπιά, με πάγιες, πλασματικές και ανελαστικές προσωπικότητες και τους άδικους που βολεύουν και βολεύονται με κάθε είδους συμφέροντα.

Στη φιλία και στη συνεργασία δεν μου αρέσει η έλλειψη απλότητας, αφοσίωσης και αλληλεγγύης, η ανειλικρίνεια, η προσπάθεια εκμετάλλευσης και η προδοσία. Δεν μπορώ τους ανθρώπους που δεν χρησιμοποιούν το μυαλό τους. Που δεν εκδηλώνονται, δεν έχουν άποψη και δεν εκφράζονται. Αυτούς που δεν αγαπούν και δεν σέβονται τον εαυτό τους και που δεν θέλουν και δεν κάνουν προσπάθεια να μάθουν, να αλλάξουν και να βελτιωθούν. Απεχθάνομαι εκείνους που δεν αναγνωρίζουν τα λάθη τους, δεν έχουν την κουλτούρα και το θάρρος να απολογηθούν και να αρθρώσουν τις λέξεις «συγγνώμη» και «ευχαριστώ» και που δεν ξέρουν πώς να κάνουν με αγάπη και με αυθορμητισμό και ευθύτητα ένα όμορφο κομπλιμέντο ή να πουν έναν καλό λόγο ενθάρρυνσης.

Η φαντασιοπληξία, η αλαζονεία και η υπερβολή με θλίβουν, με απογοητεύουν και με κάνουν να πλήττω, να αδιαφορώ και να αποστρέφομαι. Δυσκολεύομαι να αποδεχτώ τους άσοφους και αμόρφωτους στη συμπεριφορά και όσους, ενώ συμπεριφέρονται χειρότερα από ζώα, δεν τρέφουν αλληλεγγύη και αγάπη για τους αδύνατους, για όσους έχουν ανάγκη, και για τα ζώα. Πάνω απ' όλα δεν έχω πια υπομονή για όσους δεν αξίζουν την υπομονή μου.

ΛΟΥΚΑΣ ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΥ
Πρόεδρος Παγκύπριας Ένωσης Καταναλωτών και Ποιότητας Ζωής