Το Κυπριακό διαχρονικά οι ηγέτες μας δεν το αντιμετώπισαν όπως θα έπρεπε, στη σωστή του διάσταση. Δεν εφάρμοσαν μια ενιαία και σταθερά διεκδικητική πολιτική υπερασπίζοντας πανανθρώπινες αρχές και αξίες, όπως αυτές διασφαλίζονται από τον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Παρουσιάζω ορισμένες σκέψεις μου για την επαναχάραξη μιας ορθής και σταθερής πορείας στο κυπριακό ζήτημα. Βασική πτυχή είναι η ακολουθούμενη διαδικασία διαπραγματεύσεων. Το Κυπριακό δεν είναι πρόβλημα μεταξύ των δυο κοινοτήτων, αλλά πρόβλημα μεταξύ Κύπρου και Τουρκίας. Συνεπώς θα πρέπει οι όποιες διαπραγματεύσεις να διεξάγονται μεταξύ Κύπρου - Τουρκίας. Είναι απαράδεκτο 42 χρόνια μετά η Τουρκία να μένει στο απυρόβλητο για τα εγκλήματα που διέπραξε και διαπράττει μέχρι σήμερα στην Κύπρο.

Α. Εξεύρεση όλων των αγνοουμένων της κυπριακής τραγωδίας του 1974.
Β. Επιστροφή όλων των προσφύγων στα σπίτια και στις περιουσίες τους.
Γ. Αποχώρηση όλων των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο.
Δ. Κανένα δικαίωμα στρατιωτικής επέμβασης και κατάργηση των στρατιωτικών εγγυήσεων.

Ε. Αποχώρηση όλων των εποίκων από την Κύπρο και εφαρμογή της Συνθήκης Εγκαθίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας του 1960, όπου στο Δ της Συνθήκης που αφορά την ιθαγένεια της Κύπρου, »...καθιστά αδύνατο και παράνομο για τη μια ή την άλλη κοινότητα να διαταράξει τη δημογραφική ισορροπία, φέρνοντας μεγάλο αριθμό Τούρκων ή Ελλήνων με τον ισχυρισμό ότι είναι Ελληνοκυπριακής ή Τουρκοκυπριακής καταγωγής και άρα δικαιούνται να έρθουν στην Κύπρο...» Μάλιστα το Άρθρο 4, παράγραφος 7, προνοεί ποσοστώσεις για την παραχώρηση υπηκοότητας σε πρόσωπα που είχαν μεταναστεύσει στην Ελλάδα, την Τουρκία ή τη Βρετανική Κοινοπολιτεία, στην περίπτωση που ήταν κάτοικοι Κύπρου πριν από το 1955, ή που ήταν απόγονοι Οθωμανών υπηκόων οι οποίοι διέμεναν στην Κύπρο το 1914.
Να σημειωθεί ότι η πολιτική εποικισμού αντίκειται στο διεθνές δίκαιο. Το Άρθρο 49 (6) της 4ης Συνθήκης της Γενεύης του 1949, σχετικά με τους Αμάχους εν Καιρώ Πολέμου, απαγορεύει τη μεταφορά από την κατοχική δύναμη δικού της πληθυσμού στην περιοχή που κατέχει.

Ζ. Λέμε ΟΧΙ στην ίδρυση ενός νέου συνεταιριστικού κράτους που θα προέλθει από τα δύο συνιστώντα κρατίδια το Ε/Κ και το Τ/Κ.
Η. Λέμε ΟΧΙ στον γεωγραφικό διαχωρισμό σε εθνοτική βάση.
Θ. Λέμε ΟΧΙ στην εγγυημένη πλειοψηφία πληθυσμού και ιδιοκτησίας.
Ι. Λέμε ΟΧΙ στον διαχωρισμό των πολιτών σε 4 διαφορετικές κατηγορίες.
Κ. Λέμε ΟΧΙ στην παραμονή του κατάλοιπου εξουσίας στα συνιστώντα κρατίδια.
Λ. Λέμε ΟΧΙ στη διχοτόμηση της κυριαρχίας ως προερχόμενης εξ ίσου από τους Ε/Κ και τους Τ/Κ, κατά παράβαση του ψηφίσματος 186 του Σ.Α. του Μαρτίου του 1964.
Μ. Λέμε ΟΧΙ στην εξίσωση της μειοψηφίας του 18% με την πλειοψηφία του 82% διά μέσου της πολιτικής ισότητας των συνιστώντων κρατιδίων, η οποία καταστρατηγεί την ισότητα των πολιτών και οδηγεί σε μόνιμη παραβίαση των πολιτικών και των ανθρώπινών τους δικαιωμάτων.
Ν. Λέμε ΟΧΙ στην εκ προοιμίου νομιμοποίηση πέραν των 100 χιλ. εποίκων, ώστε να είναι η πλειοψηφία στο τ/κυπριακό τμήμα. Επιπρόσθετα αποδέχτηκαν οι έποικοι να αποκτήσουν δικαιώματα επί των ε/κ περιουσιών και σήμερα συζητούμε τον τρόπο εφαρμογής τους.

Τέλος, να σας θυμίσω ότι η κυπριακή κυβέρνηση το 1984 προσέφυγε στο Συμβούλιο Ασφαλείας, το οποίο και υιοθέτησε στις 11 Mαΐου 1984 το υπ' αριθμόν 550 ψήφισμά του, το οποίο στην παράγραφο 5 αναφέρει: «Θεωρεί τις απόπειρες για εποικισμό οποιουδήποτε τμήματος των Bαρωσίων από άτομα άλλα από τους κατοίκους τους ως απαράδεκτες και ζητά τη μεταβίβαση της περιοχής αυτής στη διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών». Η επιστροφή της Αμμοχώστου στα Ηνωμένα Έθνη σαν νεκρή ζώνη για επανεγκατάσταση ζητείται επίσης από το ψήφισμα 789 του 1992.

Παράλληλα, η επιστροφή της Αμμοχώστου, η οποία είναι η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή προσφυγική πόλη, αποτελεί υποχρέωση της Τουρκίας με βάση τη Β΄ Συμφωνία Κορυφής Κυπριανού / Ντενκτάς το 1979, αλλά και υποχρέωση με βάση το πρόσφατο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το οποίο εγκρίθηκε στις 10 Φεβρουαρίου του 2010.

Πότε κύριε Πρόεδρε η Τουρκία θα βρεθεί υπόλογος για την παραβίαση αυτών των ψηφισμάτων;

ΣΤΑΥΡΟΣ ΧΑΤΖΗΣΑΒΒΑΣ
ΒΑ & ΜΑ, Ειδικός σε θέματα Τουριστικής Ανάπτυξης και Προβολής