Έχει πρόσφατα δημοσιευθεί στον Τύπο άρθρο με τίτλο «Διαζύγιο του ΔΗΚΟ με τη σοβαρότητα», του οποίου το όνομα του συγγραφέα δεν έχει σημασία, μεγάλη σημασία όμως έχει η ιδιότητά του - «Αναπληρωτής Καθηγητής Οικονομικών Επιστημών».
Το άρθρο αναφέρεται στις τελευταίες προτάσεις του ΔΗΚΟ στον τομέα της οικονομίας και της υγείας.

Ο συγγραφέας του άρθρου, δυστυχώς, επιλέγει να σχολιάσει τις προτάσεις αυτές, όχι με τη σοβαρότητα και υπευθυνότητα που θα άρμοζε στο επάγγελμά του, αλλά χρησιμοποιώντας επιχειρήματα τα οποία, φυσικά, εύκολα πείθουν ψηφοφόρους, των οποίων οι γνώσεις περί οικονομικών θεμάτων δεν είναι αρκετές ώστε να τον αμφισβητήσουν. Φυσικά, αυτές διαφαίνεται να είναι οι ομάδες στις οποίες σκόπιμα στοχεύει, με σκοπό πρόδηλα να ελαχιστοποιήσει την αποδοχή των προτάσεων και, βέβαια, να πλήξει το ΔΗΚΟ και προσωπικά τον Πρόεδρό του, στον οποίο απευθύνεται ξέροντας ότι ο ίδιος θα απαξιώσει να του απαντήσει - και ευτυχώς για το κύρος του.
Αισθάνομαι όμως την ανάγκη, ως μέλος του ΔΗΚΟ αλλά κυρίως ως ψηφοφόρος και ως πολίτης αυτού του τόπου, να απαντήσω στον κύριο καθηγητή και να τον συμβουλεύσω μερικά πράγματα.

Πρώτον, καλό θα ήταν να εκφράζει τη γνώμη του με περισσότερο σεβασμό σε αυτούς με τους οποίους διαφωνεί.
Δεύτερον, όταν επιχειρηματολογεί να μην περιορίζεται (πιστεύω εσκεμμένα) σε μερικής έκτασης οικονομικές παραμέτρους που αφορούν τα μακροοικονομικά, διότι θέτει εν αμφιβόλω τις γνώσεις του επί του αντικειμένου αλλά και τις προθέσεις του.

Τρίτον, αν δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί τη μεσοπρόθεσμη προοπτική εφαρμογής και έστω εν μέρει επιτυχίας των μέτρων αυτών, μέσω της αλληλεπίδρασης των οικονομικών παραμέτρων που διέπουν και καθορίζουν τη μακροοικονομική πολιτική ενός κράτους, να ζητήσει βοήθεια από το ΔΗΚΟ ή από άλλους οικονομικούς συμβούλους, που θα μπορούσαν να του το αναλύσουν για να γίνει πιο κατανοητό.

Το λυπηρό εδώ είναι ότι το άρθρο γράφτηκε από κάποιον στον οποίο εμπιστευόμαστε τη μόρφωση των παιδιών μας, σε έναν τομέα κρίσιμα σημαντικό για τον τόπο αυτή την περίοδο. Αν είχα να διαλέξω μεταξύ της ανεπάρκειας και της ιδιοτέλειας θα προτιμούσα το δεύτερο, που είναι σίγουρα πολύ λιγότερο επιζήμιο.

Λυπούμαι για το ύφος του άρθρου που δημοσιεύτηκε, αλλά θέλω συνάμα να διαβεβαιώσω τον συγγραφέα του ότι το κύρος του ΔΗΚΟ και του Προέδρου του δεν πλήττονται τόσο εύκολα και με τέτοιες ενέργειες ή χαρακτηρισμούς.

Κλείνοντας, θέλω με τη σειρά μου να δώσω και εγώ τη δική μου φιλική συμβουλή στον κύριο καθηγητή: Σοβαρευτείτε ή παραιτηθείτε (ή και τα δύο μαζί).

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Μέλος ΔΗΚΟ