Η βουλιμία για να καρπωθούν περισσότερα χρήματα προέρχεται πρώτα από τον ακατάστατο και ανέντιμο χαρακτήρα τους

Παρακαλούμε τον Θεό να ξημερώσει η επόμενη μέρα και να μην ακούσουμε για εντοπισμό νέων σκανδάλων. Καταντήσαμε να μη μας προκαλεί αίσθηση πλέον όταν ακούμε για νέα σκάνδαλα, αφού μπουχτίσαμε κυριολεκτικά απ’ αυτά και έχουμε κατατάξει την κοινωνία μας ήδη σε διάφορα επίπεδα, βέβαια, σαν κοινωνία πληθώρας απατεώνων. Ποιον επιτέλους να εμπιστευτείς, τον κρατικό λειτουργό, τον αστυνομικό, τον τραπεζικό, τον γιατρό, τον δήμαρχο, τον δημοτικό σύμβουλο, που δεν έμεινε ειδικότητα σ’ αυτή την κοινωνία που δεν διακορεύτηκε η τιμή, η αξιοπιστία, η αξιοπρέπειά της κ.λπ.

Σ’ αυτή τη διακυβέρνηση, και είναι προς πίστη της, έγιναν οι περισσότερες αποκαλύψεις σκανδάλων, από όσες έγιναν από ιδρύσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Τι να υποθέσει κάποιος γι’ αυτή τη χιονοστιβάδα των αποκαλύψεων που γίνονται σχεδόν καθημερινά; Μήπως στις προηγούμενες κυβερνήσεις δεν υπήρχε ο κατάλληλος και ικανός ελεγκτής, όπως ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης και η υπηρεσία του; Μήπως έπρεπε να δοθεί το έναυσμα για την πρώτη και δεύτερη αποκάλυψη σκανδάλων, για να μπορέσουν κάποιοι στη συνέχεια να τολμήσουν να ανοίξουν τα στόματά τους; Μήπως οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν έδιδαν την επιβαλλόμενη σημασία για κάποιες καταγγελίες που γίνονταν, φοβούμενες κάποιες αναστατώσεις στην πορεία της διακυβέρνησής τους και παρασιωπούσαν αυτά που άκουγαν;

Το γεγονός είναι ένα, ότι τα σκάνδαλα που αποκαλύπτονται πολύ τακτικά αφορούν την κατάχρηση χρημάτων. Όμως γιατί να υπάρχει αυτή η μεγάλη ανάγκη σ’ αυτούς τους ανθρώπους να τολμούν να θέτουν σε μεγάλο κίνδυνο την περίζηλη, αρκετές φορές, δουλειά τους ή το λειτούργημά τους, όπως επίσης την τιμή και την αξιοπρέπειά τους για να κερδίσουν επιπλέον χρήματα; Εγώ πιστεύω ότι αυτή η βουλιμία για να καρπωθούν περισσότερα χρήματα προέρχεται πρώτα από τον ακατάστατο και ανέντιμο χαρακτήρα τους και το είδος της αμαρτωλής ζωής που πιθανόν να κάνουν.

Εάν είναι άνθρωποι που θέλουν να διάγουν μια πολυτελή και ανεξέλεγκτη ζωή και δεν μπορούν να την εγκαταλείψουν, τότε υποχρεώνονται να καταφύγουν σε απάτες. Εάν ασχολούνται με τα τυχερά παιχνίδια, δηλαδή χαρτοπαίγνια κ.λπ., εάν έχουν φιλενάδες που πρέπει να τις συντηρούν, φαντάζεστε τι τεράστια έξοδα αναλαμβάνουν. Εάν, βέβαια, είναι τύποι άστατοι και ανέντιμοι, την πρώτη ευκαιρία που θα βρουν θα την αρπάξουν και «όποιον πάρει ο χάρος».

Τι να κάνουμε μ’ αυτή την κοινωνία που διαμορφώθηκε έτσι; Πιστεύω ότι θα πρέπει από το νηπιαγωγείο να αρχίσει η διαπαιδαγώγηση γύρω από την τιμιότητα, την αξιοπρέπεια και τον σεβασμό στην ξένη περιουσία.

Για τα ήδη υπάρχοντα σάπια στελέχη της κοινωνίας ένας είναι ο δρόμος, η αυστηρότατη τιμωρία για παραδειγματισμό.