Ο θεσμός του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος (ΕΕΕ) χρήζει, κατά την προσωπική μου άποψη, ριζικής βελτίωσης, προκειμένου να καταστεί πραγματική καινοτομία. Εισηγούμαι όπως η χορηγία του ΕΕΕ παρέχεται σε συνδυασμό με δύο υποχρεώσεις, ουσιαστικά ωφελήματα κατ’ εμέ, για τους δικαιούχους (να υποχρεούνται να επιλέξουν μία εκ των δύο ή συνδυασμό).

(α) Υποχρεωτική εκπαίδευση / κατάρτιση στον τομέα ειδίκευσής τους ή άλλο, σε συνεργασία και με ιδιωτικά κολέγια, σχολές κατάρτισης κ.λπ.

(β) Πρακτική (μερικώς επιδοτούμενη) άσκηση / μαθητεία σε υφιστάμενες επιχειρήσεις.

Δεν θα επιχειρήσω καν να επιχειρηματολογήσω υπέρ των πιο πάνω. Θεωρώ αυτονόητα τα οφέλη, που συμψηφίζονται στη διά βίου μάθηση / κατάρτιση και την ουσιαστική συμμετοχή των δικαιούχων του ΕΕΕ στην αγορά εργασίας, κατ’ αντίθεση με το τι μέχρι σήμερα συμβαίνει.

Με τον τρόπο αυτόν και με ελάχιστο πιστεύω πρόσθετο κόστος (π.χ. χορηγία προς ανάδοχες επιχειρήσεις και σχολές κατάρτισης), λαμβάνοντας υπ' όψιν και τα πολλαπλάσια οφέλη για την κοινωνία ευρύτερα, θα αντιμετωπιστούν και τα κοινωνικά, ψυχολογικά και άλλα συνεπακόλουθα της ανεργίας και γενικά της εργασιακής αδράνειας των εν λόγω ατόμων και των εξαρτωμένων τους.

Ταυτόχρονα, θα πρέπει, πιστεύω, να καθοριστεί και ελάχιστος βασικός μισθός που να ισχύει για όλα τα επαγγέλματα, εφόσον είμαστε και προς την έξοδο από την κρίση. Με τον τρόπο αυτό, θα ξεχωρίσουν και οι πραγματικά βιώσιμες επιχειρήσεις, δηλαδή αυτές που μπορούν και θα υποχρεούνται να προσφέρουν στους εργαζόμενούς τους ένα αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο. Σε διαφορετική περίπτωση, δεν μιλάμε για σοβαρούς σύγχρονους επιχειρηματίες, αλλά για κάτι άλλο πολύ διαφορετικό. Με τον καθορισμό κατώτατου μισθού, θα εκλείψει και η τάση να θεωρείται το ΕΕΕ ως «κρυφή ρύθμιση / καθορισμός κατώτατου μισθού», με όλα τα στρεβλά που αυτό συνεπάγεται.

Για παράδειγμα, για μιαν ανειδίκευτη μονογονιό ή για ένα μονήρη απόφοιτο γυμνασίου, που λαμβάνει ΕΕΕ, οι επιλογές απασχόλησης, όσες είναι, δεν προσφέρουν πολύ περισσότερα από την εν λόγω χορηγία (αφαιρουμένων εξόδων μετάβασης στην εργασία και τα συναφή). Από την άλλη, τέτοια άτομα δεν έχουν την οικονομική ευχέρεια να εκπαιδευτούν για κάτι άλλο. Τα υπόλοιπα είναι κοινή λογική…

Μόνο έτσι θα υπάρξει ουσιαστική προοπτική και ελπίδα γι' αυτούς τους ανθρώπους, αντί του αναπνευστήρα του ΕΕΕ.

ΑΝΔΡΕΑΣ Γ. ΒΑΡΝΑΒΑ
Μεταπτυχιακό (Μ.Α.), Πολιτικές Επιστήμες - Διεθνείς Σχέσεις