Άκουγα έκπληκτος στις 5.5.2016 τον Υπουργό Εξωτερικών να δηλώνει από τηλεοράσεως ότι αυτά που προτείνει η αντιπολίτευση (και δεν εννοώ το ΑΚΕΛ) δεν οδηγούν σε λύση, διότι η λύση πρέπει να είναι αμοιβαία αποδεκτή.

Πρέπει δηλαδή να τα δέχονται και οι Τούρκοι. Και δεν εννοώ τους Τ/κ αλλά την Τουρκία. Και τι προτείνει λοιπόν η αντιπολίτευση και τι από αυτά δέχεται η Τουρκία;
* Διατήρηση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
* Εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου χωρίς μόνιμες παρεκκλίσεις.
* Αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων.
* Κατάργηση των εγγυήσεων.
* Αποχώρηση των εποίκων, εκτός εκείνων που παντρεύτηκαν με Τ/κ.
* Σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
* Ένα κράτος, μια ιθαγένεια, μια διεθνής προσωπικότητα.
* Λύση λειτουργική, δίκαιη, βιώσιμη, που να διασφαλίζει την ενότητα του κράτους, των θεσμών, της οικονομίας και του λαού.

Μπορεί ο κ. Κασουλίδης, φανατικός θιασώτης του σχεδίου Ανάν από το 2004 και πριν ακόμα, να μας πει ποια απ’ αυτά δέχεται η Τουρκία;
Και τι θα γίνει με όσα δεν δέχεται; Θα εγκαταλείψουμε αυτά τα θέματα αρχών για να αρχίσουμε παζάρια μετά εκπτώσεων; Και πού θα κάνουμε τις εκπτώσεις;
Η απάντηση προφανώς βρίσκεται στο σχέδιο Ανάν. Το οποίο ούτε ο κ. Κασουλίδης, ούτε ο κ. Αναστασιάδης, ούτε οι πλείστοι των παροικούντων εις το Προεδρικόν και εις την Πινδάρου καθώς και εις την Εζεκία Παπαϊωάννου έχουν απαρνηθεί και εγκαταλείψει.

Και ο λόγος; Διότι θεωρούν ότι χάσαμε τον πόλεμο κι ότι αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να το παραδεχτούμε και να υπογράψουμε την παράδοσή μας.
Και βάφτισαν την παράδοση της Κύπρου στην Τουρκία «έντιμο συμβιβασμό». Μια λύση, που πρέπει να δεχτούμε κι εμείς και οι Τούρκοι. Κι αφού οι ισχυροί νικητές δεν δέχονται τις δικές μας θέσεις, να δεχτούμε εμείς τις δικές τους.

Χρόνια τώρα παραμυθιάζουν τον λαό με αυτόν τον «έντιμο συμβιβασμό». Χρόνια του καλλιεργούν ψεύτικες ελπίδες και αυταπάτες ότι υπάρχει τέτοιος συμβιβασμός και δεν του λένε και του αποκρύβουν την πικρή αλήθεια ότι είναι για παράδοση που μιλάνε. Για τουρκοποίηση της Κύπρου, για παράδοση της τύχης των Ελληνοκυπρίων στην καλή θέληση της Τουρκίας.

Που την είδαμε και στην Κωνσταντινούπολη και στον Πόντο και στη Σμύρνη, και στην Αλεξανδρέττα, την είδαμε ακόμα και στη συμφωνία της Τρίτης Βιέννης, από την οποία κράτησε μόνο όσα την συνέφεραν. Την ανταλλαγή πληθυσμών που έκανε ο μακαρίτης ο Κληρίδης. Την Καρπασία την πέταξαν στον κάλαθο τον αχρήστων και τη ρήμαξαν, τη βλέπουμε ακόμα καθημερινά με την επεκτατική της πολιτική και τις βλέψεις και τα όνειρά της για ανασύσταση της οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Αν τώρα πάλι οι όποιοι Κασουλίδηδες και Αναστασιάδηδες και Κυπριανού πιστεύουν έντιμα ότι είναι δυνατό να υπάρξει έντιμος συμβιβασμός με την Τουρκία και δυνατότητα επιβίωσης του κυπριακού Ελληνισμού με μια λύση τουρκικής επικυριαρχίας και προτεκτοράτου της Τουρκίας, τότε λυπούμαι να πω ότι είναι και αντιστόρητοι, και ανεύθυνοι να διαχειρίζονται τις τύχες μας και προπάντων επικίνδυνοι.

Όσο πιο γρήγορα φύγουν, τόσο το καλύτερο για τον τόπο.
Η λύση του Κυπριακού δεν είναι θέμα συμβιβασμού με την κατοχική δύναμη. Διότι τέτοιος συμβιβασμός δεν υπάρχει. Η λύση, η σωστή λύση θα υπάρξει όταν εμείς και οι σύμμαχοί μας καταστήσουμε τους στόχους της Τουρκίας ανέφικτους.

Και υπάρχουν αυτοί οι σύμμαχοι. Πολλοί και σημαντικοί. Φτάνει εμείς να αποφασίσουμε ότι θα υπηρετήσουμε τα δικά μας συμφέροντα και όχι πρωτίστως τα ξένα.
Τότε θα «δούμε» και συμμάχους μας και θα τους αξιοποιήσουμε. Διότι έχουν κοινά συμφέροντα μαζί μας.

ΔΩΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ
Πρώην Βουλευτής, πρώην Υπ. Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης και ιστορικό στέλεχος της ΕΔΕΚ