Να επιχειρεί κάποιος που δεν είναι υποψήφιος, να αρθρογραφήσει αυτές τις μέρες, είναι περίεργο. Δεν άντεξα στον πειρασμό, παρακολουθώντας τον προεκλογικό λόγο που εκφωνείται από τους υποψηφίους στα ΜΜΕ και βέβαια και τις δημοσκοπήσεις. Η απογοήτευσή μου επικεντρώνεται πιο πολύ στους νέους, αυτούς δηλαδή που εμείς αναμένουμε ότι θα κάνουν τη διαφορά και θα μας οδηγήσουν σε ένα άλλο επίπεδο πολιτικού πολιτισμού και είναι αυτοί που διεκδικούν την ψήφο μας για να κάνουν πράξη αυτά που αναφέρω. Για άλλη μια φορά επικρατεί ένας ξύλινος και άκομψος λόγος από τους πλείστους, για να μην παρεξηγούμαι.

Υπάρχει μια αυστηρή μεταφορά κομματικών θέσεων χρησιμοποιώντας το ίδιο λεκτικό της ηγεσίας των κομμάτων τους χωρίς διαφοροποίηση, χωρίς να προσθέτουν στοιχεία που θα τους κάνουν να ξεχωρίζουν. Επισημαίνω επίσης ότι είναι αν όχι φαιδρό, αστείο να ακούς πολύ νεαρούς υποψηφίους να μας διαβεβαιώνουν ότι με μαθηματική ακρίβεια θα επέλθει η διχοτόμηση αν προχωρήσουμε στη λύση του εθνικού μας προβλήματος με Δ.Δ.Ο., υποτιμώντας, αγνοώντας ή και περιφρονώντας ακόμα τον κίνδυνο αυτό να συμβεί αν δεν το επιλύσουμε το πρόβλημα.

Βλέποντας τα ποσοστά των κομμάτων μέσα από δημοσκοπήσεις είναι εύκολη μια ανάλυση για τον τρόπο που κατανέμονται αυτά. Αρχίζοντας από το ΑΚΕΛ, το οποίο φέρει τεράστιες ευθύνες για την κατάσταση στην οποία φτάσαμε, είναι λογικό να παρουσιάζεται αυτή η μείωση, που συνήθως τις τελευταίες μέρες με αντεπίθεση ανακτά κάποιο χαμένο έδαφος. Το ΔΗΚΟ κινείται περίπου στα ιδία επίπεδα, έχοντας και κέρδος και απώλειες από άλλα κόμματα και σχηματισμούς.

Η ΕΔΕΚ παρουσιάζει μείωση και μικρή συσπείρωση, η οποία δεν προβλέπεται να φτάσει σε υψηλά επίπεδα, έχοντας απώλειες προς άλλους χώρους, οι οποίοι εκφράζουν συγγενικές θέσεις στο θέμα του Κυπριακού, που κακώς χρησιμοποιείται από τα κόμματα σε έναν προεκλογικό για ανάδειξη της νέας Βουλής. Αυτό ισχύει για τη Συμμαχία Πολιτών και την Αλληλεγγύη, έχοντας και οι δυο τη δυνατότητα «κλοπής ψήφων» από τα δύο μεγάλα κόμματα αλλά και από το ΔΗΚΟ και την ΕΔΕΚ, ιδιαίτερα η Συμμαχία Πολιτών. Η συνεργασία των Οικολόγων με μικρά Κινήματα τούς φέρνει να εισέρχονται οριακά στη Βουλή αντιμαχόμενοι με κόμματα που χρησιμοποιούν τα ίδια αόριστα και λαϊκίστικα επιχειρήματα, που έχουν να κάνουν με τον πολίτη, εκτός βέβαια του Κυπριακού, που και εκεί υπάρχει η ίδια αοριστία.

Άφησα το κόμμα μου τελευταίο. Θα πρέπει η ηγεσία του ΔΗΣΥ να προβληματιστεί πάρα πολύ με τα ποσοστά αλλά και τη συσπείρωση του κόμματος λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές. Δικαιολογημένη η απογοήτευση από κόσμο που έχασε χρήματα, δουλειές, και έχει μείωση στα έσοδά του, εντούτοις οι Συναγερμικοί έχουν την ωριμότητα να βλέπουν και να αντιλαμβάνονται ότι κάτι αλλάζει προς το καλύτερο έστω και με αργό ρυθμό. Η μείωση στα ποσοστά και η απαξίωση των πολιτών δεν είναι αμελητέα, ώστε να προσπεραστεί μέσα από μια κουτσουρεμένη ή προδιαγραφόμενη πύρρειο νίκη, αφού μάλλον θα χαθούν και κάποιες έδρες.

Η ηγεσία εκφράζεται με έντονο ύφος υπέρ των Μικρών και Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων (ΜΜΕ), αλλά στην πράξη, όποτε τέθηκαν ουσιαστικά μέτρα που θα άμβλυναν και θα ξαλάφρωναν λίγο τη μικρή και ΜΜΕ τάξη, ο ΔΗΣΥ τάχθηκε κάθετα εναντίον [βλ. μείωση των ενοικίων]. Υπάρχει απώλεια από τις θέσεις του ΔΗΣΥ στο θέμα των ωραρίων των καταστημάτων, όπου τάσσεται ξεκάθαρα υπέρ των πολύ μεγάλων, αγνοώντας πεισματικά την αγωνιώδη και εκκωφαντική φωνή των Μικρών και ΜΜΕ. Θα πρέπει ο ΔΗΣΥ να αντιληφθεί ότι οι πολύ μεγάλοι είναι λίγοι αριθμητικά και δεν μπορούν να οδηγούν το κόμμα στην πρωτιά.

Το οδηγούν όμως οι «γαλάζιοι» ψηφοφόροι του κόμματος. Διαχρονική απουσία από τον ΔΗΣΥ είναι η παντελής έλλειψη αλληλεγγύης, προκαλώντας πικρία στους Συναγερμικούς σε δύσκολη οικονομικά περίοδο. Αναμένουμε από τους νεαρούς υποψηφίους να βγάλουν προς τα έξω τη δική τους προσωπικότητα και τον ΔΗΣΥ να αλλάξει έστω και τώρα, κάνοντας τους μικρούς και μικρομεσαίους να νιώσουν ουσιαστικά ότι πράγματι αγκαλιάζονται από το κόμμα τους και όχι μόνο στα λόγια και στη θεωρία.

ΦΑΝΟΣ ΛΕΒΕΝΤΗΣ
Γ.Γ. ΠΑ.Σ.Ι.Κ.Α, Μέλος του Ανωτάτου Συμβουλίου του ΔΗΣΥ