Ενόψει βουλευτικών εκλογών τα κόμματα, το Κοινοβούλιο, όλο το καθεστωτικό θέατρο της πολιτικής και της καιροσκοπίας, αποδεικνύεται πως είχαν ήδη από μακρού μεταλλαχθεί σε «σχέση εμπορικής χρήσης». Και αυτή η «σχέση» είναι που επέβαλλε την αγοραία πολιτική ισοπέδωση. Την «ομοιομορφία της ισοπέδωσης». Και υπό αυτήν την έννοια, εντός αυτού του καθεστωτικού πλαισίου, είναι όλοι όμοιοι και ίδιοι. Και από τη στιγμή, λοιπόν, που η Πολιτική έχει ήδη ξεκόψει από τη ζωή και τα βασικά προβλήματα των ανθρώπων, έκτοτε έχουμε μια διαρκή αιμορραγία της, που έχει φτάσει στην ολοκληρωτική αφυδάτωσή της και στην ολοκληρωτική επιβολή τής «εμπορικής χρήσης» της που είχε οδηγήσει στα Μνημόνια της πενίας και του ευτελισμού.
Διανύουμε τα τελευταία τέρμινα προ των βουλευτικών εκλογών, εν μέσω ποδοβολητών νου τε και λόγων. Και οι μειωμένου ενδιαφέροντος για τις εκλογές πολίτες απαξιώνουν θορυβωδώς τους υποψηφίους όλων των κομμάτων, με αποτέλεσμα όμως να θυματοποιείται και ένα νέο πολιτικό ήθος, που θα μπορούσε να αποτελεί ένα εργαλείο κάθαρσης από τα δεινά, με τα οποία μας είχαν μέχρι σήμερα φορτωμένους.
Και το ερώτημα: Ποιους άραγε θα εμπιστευθεί ο λαός, για να βγει σε εθνοκοινωνικό ξέφωτο; Σε ποιους θα στηριχθεί για να βρει τις χαμένες του ελπίδες και την καλώς νοούμενη περηφάνια του; Και ποιον από τους από βάθρων κοάζοντες θα πιστέψει, για να διασφαλιστεί (;) η ιστορική συνέχεια της πατρίδος; Ζητείται λοιπόν -την υστάτην- ένα υποκείμενο, που θα εμπνεύσει εμπιστοσύνη και όχι ένα υποκείμενο πολυστρατιάς αθώων θυμάτων και επιτηδείων «παντός καιρού», εφιαλτών, κλαυσίγελων ή διεφθαρμένης δημοκρατικοφάνειας και ολίγον σοσιαλίζουσας φάρσας.
Μέσα στο κοινωνικό και το κομματικοπολιτικό έρεβος και στο νοσογενές τέναγος που μας έχουν οδηγήσει οι συμμέτοχοι στην εκ περιτροπής παθογενή αγωνιώδη κραιπάλη συγκυριαρχικής συνεξουσίας και αντεθνικού απάνθρωπου κανιβαλισμού κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ιδού… Ζούμε -εν ολίγοις- το απόγειο της ένοχης υποκρισίας και τον ευτελισμό των «πολιτικών» που μιαίνουν την αλήθεια και συμβιβάζονται με τα όσα έχουν και μιλούν -άμα λάχει- και τη γλώσσα του εχθρού!! Για επένδυση…
Υ.Γ. Ας επενδύσει, λοιπόν, ο διαχρονικά αφελής, ευκολόπιστος ή καιροσκόπος ψηφοφόρος στους ολιγότερο (κατά συνθήκη) ενόχους της κατάντιας μας, για να μην καταγραφούμε ακόμα μια φορά σαν λαόχλος. Ενώπιον ημών λοιπόν οι ευθύνες και το αύριο, σ’ ένα περιβάλλον δωσιλογίας, ενοχών και εθνικής μιζέριας.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΦΡΥΔΑΣ
Πρώην Δήμαρχος Μόρφου
