Το τελευταίο διάστημα οι ηγεσίες ΔΗ.ΣΥ. - ΑΚΕΛ και η κυβέρνηση Αναστασιάδη αυτοαποκαλύπτουν τις προθέσεις και την πολιτική τους προσέγγιση για λύση του Κυπριακού. Η τελευταία αποκάλυψή τους είναι πολύ ωμή και πολύ «ρεαλιστική». Πρέπει να συζητούμε και να διαπραγματευόμαστε θέσεις, που να τις αποδέχονται και οι Τούρκοι. Διαφορετικά δεν θα καταλήξουμε σε λύση.

Πρώτος βγήκε στο χορό των αποκαλύψεων ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ κ. Αντρος Κυπριανού. Σχολιάζοντας την πρόταση του ΔΗΚΟ, ότι «η μετεξέλιξη και συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας να ορίζεται στο πρώτο άρθρο του σχεδίου λύσης του Κυπριακού», ο κ. Κυπριανού δήλωσε ότι αυτό δεν μπορούμε να το απαιτούμε, γιατί δεν το αποδέχονται οι Τούρκοι. Και τόνισε ότι η μετεξέλιξη και συνέχιση της Κ.Δ. κατοχυρώνεται μέσα από τις συγκλίσεις Χριστόφια-Ταλάτ και Αναστασιάδη-Έρογλου, σύμφωνα με τις γνωματεύσεις διεθνούς φήμης συνταγματολόγων, που κάτι ξέρουν περισσότερο από το Ν. Παπαδόπουλο.

Κάποτε το ΑΚΕΛ διακήρυσσε ότι ούτε για ένα δευτερόλεπτο στο μεταβατικό στάδιο δεν πρέπει να παύσει να υπάρχει η Κυπριακή Δημοκρατία. Τώρα η ηγεσία του ΑΚΕΛ παραπέμπει το θέμα στην εποικοδομητική ασάφεια των κοινών ανακοινωθέντων, για να την αποδεχτούν και οι Τούρκοι. Και διερωτάται κανείς. Οι Τούρκοι τώρα θεωρούν την Κ.Δ. εκλιπούσα και δεν την αναγνωρίζουν. Νομίζει ο κ. Κυπριανού ότι, με την υπογραφή της λύσης, θα γίνει το θαύμα και οι Τούρκοι θα αποδεχτούν την ανάσταση της εκλιπούσας; Ή θα παρουσιάσουν τους δικούς τους συνταγματολόγους, που θα ισχυρίζονται ότι έχει δημιουργηθεί ένα νέο συνεταιρικό κράτος; Όμως η νέα θεωρία είναι ότι πρέπει να υποβάλλουμε και να διαπραγματευόμαστε μόνο προτάσεις που να τις αποδέχονται και οι Τούρκοι. Οι κόκκινές μας γραμμές, λοιπόν, ορίζονται από τις απαιτήσεις των Τούρκων.

Ο μέγας Κασουλίδης ήταν πιο ωμός και πιο «ρεαλιστής». Κατηγόρησε τον Νικόλα ότι δεν θέλει λύση. Και υποστήριξε τη θέση του με το ατράνταχτο επιχείρημα της νέας προσέγγισης. Είπε ότι, οι θέσεις που προβάλλει ο Ν. Παπαδόπουλος είναι τέτοιες, που οι Τούρκοι δεν πρόκειται να τις αποδεχτούν. Και συνέχισε λέγοντας ότι, αν θέλουμε λύση, πρέπει να αναζητούμε προτάσεις που είναι αποδεκτές και από τις δυο πλευρές. Οι προτάσεις του Ν. Παπαδόπουλου, όμως, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές από τους Τούρκους. Άρα ο Ν. Παπαδόπουλος δεν θέλει λύση.

Φυσικά ούτε ο Ν. Παπαδόπουλος, ούτε η πλειοψηφία του λαού θέλουν τη λύση που οραματίζονται και προσπαθούν να μας επιβάλουν η Κυβέρνηση Αναστασιάδη, ο Ι. Κασουλίδης, οι ηγεσίες του ΔΗ.ΣΥ. και του ΑΚΕΛ, και που την ονομάζουν επανένωση. Η λύση τους είναι λύση διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας και αποδοχής των τουρκικών όρων.

Τι άλλο μπορεί να είναι μια λύση, όταν το κριτήριο των προτάσεων και της διαπραγμάτευσής μας είναι να καταθέτουμε θέσεις, που να είναι αποδεκτές από τους Τούρκους. Ο κ. Ακιντζί μήπως καταθέτει προτάσεις που είναι αποδεκτές από την πλευρά μας; Κι αν οι Τούρκοι δεν δέχονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες, αν δεν αποδέχονται την εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου, αν δεν αποδέχονται την επιστροφή εδαφών που κατέκτησαν, αν επιμένουν σε παραμονή στρατευμάτων και εγγυήσεων και όλων των εποίκων, αν δεν αποδέχονται τη μία κυριαρχία, τη μία ιθαγένεια και τη μια διεθνή προσωπικότητα, αν δεν αποδέχονται αυτά που περιλαμβάνει το διεθνές δίκαιο, τι πρέπει να κάνει η πλευρά μας; Να αποδεχτεί τις τουρκικές θέσεις, που είναι αποδεκτές από τους Τούρκους, γιατί μόνο έτσι θα καταλήξουμε σε λύση και επανένωση; Να καταργήσουμε την παράνομη διχοτόμηση με τη νομιμοποίησή της;

Και αν οι Τούρκοι ζητούν περισσότερα και οι διαπραγματεύσεις αποτύχουν; Και αν η διεθνής κοινότητα μας πει ότι το φταίξιμο, για τη μη λύση, το έχει η πλευρά μας, επειδή υποβάλλει προτάσεις που δεν μπορούν να τις δεχτούν και οι δυο πλευρές, τι θα πει ο ΥΠΕΞ; Ότι πράγματι η πλευρά μας δεν θέλει λύση, επειδή την παρέσυρε με τις απόψεις του ο Ν. Παπαδόπουλος;