«Το χρήμα είναι μόλυσμα στα χέρια και την ψυχή του πολιτικού», Πλάτωνος Πολιτεία

Οι μισοί κομματικοί ηγέτες στα σίδερα. Οι άλλοι μισοί φοράνε το αμόλυντο προσωπείο και χωρίς αιδώ ζητάνε την ψήφο του νοικοκύρη που ξεσπίτωσαν, που ξενίτεψαν τα παιδιά του, που λήστεψαν το φτωχικό του κομπόδεμα, που του κουτσούρεψαν τη σύνταξη, που τον γονάτισαν στους φόρους, που κλέψαν απ’ τη ζωή του τη χαρά κι απ’ την ψυχή του την ελπίδα.

Το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα βάζει διαχρονικά χέρι στο κοινωνικό χρήμα και εξασφαλίζει την εθνοκτόνο επανεκλογή του. Ο νεοκύπριος, ερωτευμένος απ’ τα γεννοφάσκια του με «μια θέση στο γκουβέρνο για να πληρώνεται, χωρίς να σκάβει» βγάζει κομματική ταυτότητα και εξασφαλίζει τον εργασιακό παράδεισο του Δημοσίου. Στο αδιαχώρητο συνωθούνται κομματόσκυλα επί κομματοκυναρίων, αργόμισθοι επί αργομίσθων, στους κερδοφόρους της Δρομολαξιάς, στους Χρυσοπάσσαλους της ΑΗΚ και στις «μακαρία τη λήξει», Κυπριακές Αερογραμμές, κι ο μεροκαματιάρης να πληρώνει τους άχρηστους μανδαρίνους, το ακριβότερο φως και τηλέφωνο και τα πιο υψηλά αεροπορικά ναύλα.

Η πολιτική δραστηριότητα δεν μπορεί να στοχεύει στο «ίδιον όφελος», αλλά στην πραγμάτωση των αρχών της πολιτικής ζωής, την ελευθερία, την ισότητα, τη δικαιοσύνη, την ισονομία, την αξιοκρατία και το «κοινόν καλόν».

Τα κόμματα, δέσμια ενός πολιτικοοικονομικού πλέγματος εξαρτήσεων, κατάντησαν αδίστακτες σικελικές μαφίες, συναλλασσόμενες συνωμοτικά με Μπουλούτηδες και Βγενοπουλαίους, χάριν του εύκολου πλουτισμού και της επανεκλογής τους.

Αληθινός πολιτικός ηγέτης είναι εκείνος που πριν κυβερνήσει κατόρθωσε να κτίσει με μόχθο και θυσίες προσωπικές την τιμιότητα, την ακεραιότητα, το αδιάφθορον, το «χρημάτων αδωρότατον» του μεγάλου Περικλή, να ξεριζώσει απ’ την ψυχή του, τον φθόνο, την ιδιοτέλεια, την κακία, τη μισαλλοδοξία και τον φανατισμό, κι αγνός κι αμόλυντος ο ίδιος να οδηγήσει τον λαό του στην ευημερία και τον πατριωτισμό, και σαν έρθει η ώρα να αποχωρήσει φτωχότερος, τιμημένος με την αγάπη και την αιώνια ευγνωμοσύνη του λαού του.

Η ληρολογούσα Βουλή, κατώτερη των περιστάσεων, κατήντησε φιλιππινέζα του Σόιμπλε και της παρέας του, ψηφίζει άκριτα και ανερώτητα χωρίς κι η ίδια να ξέρει τι, και κουρεύει εν τη αφελεία και απαιδευσία της ανθρώπους και τράπεζες. Κατά τον επιθανάτιο ρόγχο της, ανεύθυνα και λαϊκίστικα προσπάθησε να εξαπατήσει το εκλογικό σώμα, πουλώντας του φύκια για μεταξωτές κορδέλες, ψηφίζοντας μαζικά νόμους παράνομους, που πέφτουν με το πρώτο φύσημα του Ανωτάτου.

Το κομματικό κατεστημένο, περιδεές και αμήχανο μπροστά στην επερχόμενη αλλαγή, εξευτελίζει τον πολίτη προσπαθώντας, στ' όνομα της αισχρής κομματικής συσπείρωσης, να τον εκβιάσει, να τον φανατίσει, να τον ντοπάρει, να τον αφιονίσει για να τον επανεγκλωβίσει στον βάλτο της κομματικής ακρισίας, του πολιτικού ευνουχισμού και της πνευματικής αποχαύνωσης.

Το κομματικό βαθυκράτος, αφού πολέμησε με λύσσα την οριζόντια ψηφοφορία και την αποϊδεολογικοποίηση της ψήφου, υποθάλπει τον κομματικό φανατισμό και διαιωνίζει την κομματική δικτατορία. Η καλλιέργεια πολιτικού φανατισμού, προς χάριν κομματικών συμφερόντων, διαρρηγνύει την κοινωνική συνοχή και αρμονία, και συνιστά πολιτική αφροσύνη.

Το κομματικό κατεστημένο ευαγγελίζεται την ανανέωση, προβάλλοντας στο εκλογικό σώμα υποψηφίους χωρίς καμιά παρουσία στα κοινά, χωρίς κοινωνική και πολιτική προπαίδεια, θλιβερούς δανδήδες και ακκιζόμενες «επαναστάτριες» που κομπιάζουν και τσευδίζουν στην προσπάθειά τους να παπαγαλίσουν στην τηλεόραση τα κομματικά «σκονάκια», χωρίς να κατανοούν καν το πολιτικό τους νόημα.

Τα κομματικά φυντάνια δεν κομίζουν καμιά νέα πρόταση, είναι ξαναζεσταμένο φαγητό «σαρξ εκ της σαρκός» του παλαιοκομματισμού, ασπόνδυλοι οσφυοκάμπτες, βολεμένοι κλακαδόροι και γελοίες κοινοβουλευτικές και υπουργικές ορντινάτσες της κομματικής καμαρίλας.

Ας μην εξαπατηθεί ο ψηφοφόρος. Στον κομματικόν ιδεολογικόν αυχμόν του νεποτισμού και της δουλοφροσύνης τίποτε δεν μπορεί να ανθίσει.

Οι κομματικές νεολαίες και ο κομματικός φοιτητικός συνδικαλισμός ελέγχουν πλήρως τις πολιτικές δικλίδες.

Ωστόσο η αποχή δεν δίνει λύσεις, δίνει ευκαιρίες σε ιδιοτελείς και καιροσκόπους να επικρατήσουν γιατί, κατά τον σοφό Fukuyama, «Όπου οι πολίτες αδρανούν, οι πολιτικοί εγκληματίες μελανουργούν».

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΣΑΒΒΑ ΣΕΠΟΥ
Φιλόλογος,
τακτικός εταίρος του London Institute of Education