Έρχονται στη μνήμη μου σαν μια παλιά κινηματογραφική ταινία τα περασμένα εκείνα χρόνια, που παρακολουθούσα ποδόσφαιρο ακόμη από μικρό παιδί, από το 1944. Πώς μπορώ να ξεχάσω τους ποδοσφαιρικούς αγώνες στο παλιό αξέχαστο ΓΣΠ και από το 1948 στο αξέχαστο Γκόουλ γήπεδο της Ομόνοιας, όπου παρακολουθούσα το πρωτάθλημα της ΚΕΠΟ, στο οποίο έπαιζαν τότε οι ομάδες Άνταιος, Άμολ, Νέα Σαλαμίνα, και συμμετείχαν τότε μεγάλοι ποδοσφαιριστές, Ντικράν, Κκιλής, Λυμπουρής, Τσιαλής κ.ά. Ακόμη πώς μπορώ να ξεχάσω το Δημοτικό Στάδιο Αμμοχώστου, όπου πήγαινα και παρακολουθούσα την Ομόνοια, όταν έπαιζε με τη Σαλαμίνα. Μετά το τέλος του 1952 έγινε ενοποίηση του κυπριακού ποδοσφαίρου, πήγαινα στα αξέχαστα γήπεδα ΓΣΕ, ΓΣΖ, ΓΣΟ και παρακολουθούσα ποδόσφαιρο.

Τότε οι ποδοσφαιριστές έπαιζαν για την τιμημένη φανέλα. Όπως θυμούμαι, σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα στο ΓΣΖ μεταξύ ΑΠΟΕΛ- Απόλλωνα, τελικός κυπέλλου, πήγαιναν στην ίδια κερκίδα και οπαδοί της Ομόνοιας με τη φανέλα τους!

Πώς μπορώ να ξεχάσω καυτά ματς ΑΠΟΕΛ-Ομόνοιας και τον Αγώνα πρωταθλήματος, 23 Φεβράρη του 1954, όταν η ομάδα του ΑΠΟΕΛ κέρδισε την τότε αήττητη Τσεντίγκαγια στο παλιό ΓΣΠ με 2-0, με σκόρερ την τότε πανούργα αλεπού των γηπέδων, τον αξέχαστο Γεώργιο Σάββα «Κώτσιο». Τότε οι ποδοσφαιριστές ίδρωναν μέσα στο γήπεδο, είχαν αγάπη για την ομάδα τους, δεν έπαιρναν χρήματα. Είχα την τύχη να παρακολουθήσω μεγαθήρια του κυπριακού ποδοσφαίρου, όπως είναι οι αξέχαστοι Λυκούργος, Αρχοντίδης του ΑΠΟΕΛ, Χειμωνίδης της ΕΠΑ, το Σούπερ Τανγκ του Πεζοπορικού, Γιώτης Καραβοκύρης, Γεώργιος Σάββα «Κώτσιος» ΑΠΟΕΛ, Πανίκκος Σιάηλος της Ανόρθωσης, Άραμ δάσκαλος της AVMA, Δεφτεράλης της Τσεντίγκαγια κ.ά., και αυτοί που ζουν, Ανδρέας Χριστοδούλου Πάκκος, Ανδρέας Στυλιανού ΑΠΟΕΛ, Σεβήμ της ΑΕΛ, Παυλάκης Βασιλείου, Νίκος Χαραλάμπους Ομόνοια κ.ά.

Αυτά αναπολώ, αλλά λυπούμαι που δεν μπορώ να τα ξαναζήσω.