Το ερώτημα είναι κατά πόσον οι εκλογείς θα ψηφίσουν τα μικρότερα κόμματα, ώστε να τα ωθήσουν να ξεπεράσουν το εκλογικό μέτρο και να εισέλθουν στη Βουλή

Οι βουλευτικές εκλογές του 2016 συνθέτουν αυτομάτως ένα διαφορετικό κομματικό σκηνικό, τόσο λόγω της αύξησης τους εκλογικού μέτρου, αλλά και γιατί για πρώτη φορά νέα κόμματα διεκδικούν έδρα στη Βουλή. Ταυτόχρονα, ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, ΔΗΣΥ διεκδικούν βουλευτικές εκλογές με νέα ηγεσία. Τα διακυβεύματα λοιπόν αυτών των Βουλευτικών είναι τέσσερα και τα οποία συνδέονται μεταξύ τους. Πρώτο και σημαντικότερο είναι πόσο θα είναι το ποσοστό της αποχής. Ένα σοβαρό πρόβλημα της χαμηλής συμμετοχής σε εκλογικές αναμετρήσεις είναι το γεγονός ότι οδηγεί σε άνιση εκπροσώπηση των εκλογέων υπό διάφορες μορφές, κάτι που επηρεάζει το αποτέλεσμα.

Δεύτερο, σε ποιο βαθμό θα επηρεάσει την κατανομή των εδρών η αύξηση του εκλογικού μέτρου και εάν η Βουλή θα καταλήξει να είναι 5-κομματική, 6-κομματική ή 7-κομματική; Θυμίζω ότι, στη δεύτερη κατανομή, μετά και την πρόσφατη αλλαγή του εκλογικού νόμου, δικαιούνται να συμμετάσχουν μόνο τα κόμματα που έχουν εξασφαλίσει τουλάχιστον το 2/56 (3,6%) του συνόλου των έγκυρων ψήφων σε όλη την επικράτεια της δημοκρατίας. Στις βουλευτικές του 2011, εάν το μέτρο για είσοδο στη Βουλή ήταν στο 3,6%, αυτό θα αναλογούσε σε 14.450 ψήφους.

Μια σημαντική αλλαγή του εκλογικού νόμου αφορά και την 3η κατανομή. Μετά τη δεύτερη κατανομή λοιπόν ακολουθεί και δεύτερη φάση της δεύτερης κατανομής ή αλλιώς 3η κατανομή. Σημειώνεται όμως ότι, για να είναι σε θέση κάποιο κόμμα να λάβει έδρα σε αυτήν την κατανομή, θα πρέπει να έχει λάβει 4/56 (7,2%) του συνόλου των έγκυρων ψήφων σε όλη την επικράτεια της Δημοκρατίας. Με βάση το σενάριο του 2011, αυτό αναλογούσε σε 29.130 ψήφους.

Αναμένω βέβαια ότι σε αυτές τις εκλογές, εάν τελικά η αποχή είναι αυξημένη, το μέτρο θα είναι λίγο χαμηλότερο και στις δύο αυτές κατανομές. Τρίτο, είναι το κατά πόσον τα δύο μεγάλα κόμματα θα αθροίσουν ποσοστό πέραν του 60%. Όσο το ποσοστό των δύο ξεπερνά το 60%, τόσο περιορίζεται το ποσοστό που θα μοιραστούν τα μικρότερα κόμματα. Για παράδειγμα, εάν οι δύο μεγάλοι αθροίσουν 64%, τότε μένει ένα 36% για τα υπόλοιπα κόμματα.

Ανάλογα με το ποσοστό που θα λάβει και το ΔΗΚΟ, ως το μεγαλύτερο κόμμα του κέντρου, θα εξαρτηθεί και το ποσοστό των υπολοίπων. Θυμίζω ότι το 2006, όταν ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ άθροισαν 62%, το ΔΗΚΟ είχε λάβει ποσοστό 18% και το ΕΥΡΩΚΟ 6%, ενώ το 2011, όταν ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ άθροισαν 67%, ΔΗΚΟ και ΕΥΡΩΚΟ κατέγραψαν 16% και 4% αντίστοιχα. Πάντως, μέχρι στιγμής τα δύο κόμματα, από πλευράς εκτίμησης, αθροίζουν περίπου 56% έχοντας αρκετούς οπαδούς να βρίσκονται στην αποχή. Τρίτο διακύβευμα είναι εάν τελικά θα εισέλθουν στη Βουλή Οικολόγοι-Συνεργασία και Κίνημα Αλληλεγγύης. Τυχόν είσοδος και των δύο στη 2η κατανομή στερεί αυτόματα 4 έδρες από τους υπόλοιπους, εκτός βέβαια και εάν λάβουν έδρα στην Α κατανομή νοουμένου ότι ξεπεράσουν το μέτρο σε κάποια επαρχία.

Πάντως, είτε εισέλθουν στη Βουλή είτε όχι, θα έχει άμεση επιρροή στην κατανομή των εδρών. Όσον αφορά αυτά τα δύο κόμματα, αναμένω να διαπιστώσω κατά πόσον θα λάβει χώραν η τακτικιστική ψήφος, δηλαδή αυτή όπου οι εκλογείς ψηφίζουν ένα υποψήφιο ή κόμμα εκτός της προτίμησής τους, ώστε να αποτρέψουν ένα ανεπιθύμητο γι' αυτούς αποτέλεσμα. Το ερώτημα εδώ είναι κατά πόσον οι εκλογείς θα ψηφίσουν τα μικρότερα κόμματα, ώστε να τα ωθήσουν να ξεπεράσουν το εκλογικό μέτρο και να εισέλθουν στη Βουλή.

ΔΡ ΝΑΣΙΟΣ ΟΡΕΙΝΟΣ
Εκλογικός Αναλυτής στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου