Διαχρονικά οι ψεύτικες υποσχέσεις αποτελούν δομικό στοιχείο στο DNA της κάθε προεκλογικής εκστρατείας όλων των κομματικών παρατάξεων. Παρατηρούνται βέβαια διαβαθμίσεις στην έκτασή τους, ανάλογα με τη σοβαρότητα της παράταξης και δη του αρχηγού της. Δυστυχώς, και στην τρέχουσα προεκλογική περίοδο δεν απουσιάζουν οι υπέρμετροι λαϊκισμοί, οι οποίοι επ’ ουδενί δεν έχουν να ζηλέψουν σε τίποτα από τις ιστορικές ψεύτικες δεσμεύσεις του κ. Αναστασιάδη για μη κούρεμα καταθέσεων, για εφαρμογή του ΓεΣΥ κ.λπ.

Λαμβάνοντας υπόψη τα όσα μέχρι σήμερα προβλήθηκαν στα ΜΜΕ, την παράσταση παραγωγής μεγάλου λαϊκισμού ειδικά στα θέματα οικονομίας κλέβει με άνεση το ΔΗΚΟ. Προς τεκμηρίωση των λεγομένων, παρατίθενται και σχολιάζονται οι προεκλογικές λεζάντες του:

1. «2% του προϋπολογισμού σε νέες θέσεις εργασίας»: Τέλεια! Όμως, αυτό σημαίνει ότι το κρατικό μισθολόγιο θα αυξάνεται ανά έτος κατά €140 εκ. (2% Χ €6 δις). Δηλαδή, βάσει της πρότασης, το κρατικό μισθολόγιο στο τέλος της πενταετίας θα έχει συσσωρευτικά επιβαρυνθεί κατά επιπλέον €2.1 δις (1ον έτος: €140 εκ., 2ον έτος: €280 εκ. κ.ο.κ). Μήπως εκεί στο ΔΗΚΟ βρήκανε την κότα με τα χρυσά αβγά;

2. «Μείωση κεφαλαιουχικού φόρου κατά 20%»: Σούπερ! Όμως ποιος θα καλύψει τα διαφυγόντα έσοδα από αυτές τις φοροελαφρύνσεις; Με δεδομένο ότι τα δημόσια οικονομικά είναι ελλειμματικά, για να εφαρμοστεί τέτοια πρόταση, είτε θα πρέπει να εισαχθούν νέες φορολογίες είτε θα πρέπει να μειωθούν κάποιες υφιστάμενες δαπάνες. Και προσέξτε την επιλογή τους στο 20%. Ε, βέβαια, ο επικοινωνιολόγος προστάζει ούτε 5% ή 10% διότι είναι μικρό, ανίκανο να γαργαλίσει τους ψηφοφόρους, αλλά ούτε και 30% ή 40%, μήπως φανεί υπερβολικό και συνεπώς αναξιόπιστο.

3. «Αποζημίωση κουρεμένων καταθετών»: Απίθανα! Όμως τι εννοούν; Ότι τα λεφτά υπάρχουν, οπόταν πρέπει να επιστραφούν; Μα αν υπάρχουν, τότε προς τι το κούρεμα που υπερψηφίστηκε από το ΔΗΚΟ; Τους κούρεψαν για να τους βάλουν αργότερα προσθετικά;! Μήπως, άραγε, εννοούν ηθική και όχι χρηματική αποζημίωση και εμείς απλώς τους παρεξηγήσαμε;

4. «Παραχώρηση αφορολόγητου €5.000 για κάλυψη δαπανών υγείας»: Εξαιρετικά! Με τέτοιες φαεινές ιδέες, αχρείαστο το ΓεΣΥ. Γιατί όμως δεν ανεβάζουν ακόμη λίγο το αφορολόγητο ποσό; Αντί να τους χειροκροτούμε για τις €5.000, γιατί δεν λένε €20.000, να τους σηκώσουμε και στους ώμους μας. Άσε, βέβαια, που η συγκεκριμένη πρόταση αποτελεί μιαν από τις πλέον αντικοινωνικές προτάσεις, αφού ευνοεί αποκλειστικά και μόνο τους πλουσίους και τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες.

Για παράδειγμα, εκείνος που έχει ετήσιο εισόδημα €150.000 και κατά συνέπεια έχει την οικονομική άνεση ανά πάσα στιγμή να επισκέπτεται τα καλύτερα νοσηλευτήρια στον κόσμο, θα έχει ετήσιο όφελος €1.750 (€5.000 αφορολόγητο Χ 35% φορολογικό συντελεστή), ενώ ο φουκαράς που παίρνει €10.000 (0% φορολογικό συντελεστή) και λιώνει στις λίστες αναμονής του Δημοσίου, θα έχει (αν ώς τότε ζει) ετήσιο όφελος το απόλυτο μηδέν!
Φιλική συμβουλή προς κ. Νικόλα Παπαδόπουλο: Σοβαρέψου.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ
Αναπληρωτής Καθηγητής, Τμήμα Οικονομικών Επιστημών