Το Ευρωπαϊκό Κόμμα δεν διαλύθηκε την περασμένη εβδομάδα, αλλά πριν από τρία χρόνια, όταν οι λίγοι αποφάσιζαν να υποστηρίξουν τον κ. Αναστασιάδη στην προεδρία και λίγο μετά να συμμετάσχουν στην Κυβέρνηση. Ακυρώνοντας, με τον τρόπο αυτό, την Ιδρυτική του Διακήρυξη, που διατύπωνε απερίφραστα την αντίθεση στο Σχέδιο Ανάν και δεσμευόταν να υπερασπισθεί το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Αυτό που έγινε τις προάλλες ήταν απλώς η ληξιαρχική πράξη ενός από πολλού επισυμβάντος θανάτου.

Το ότι η διάλυση είχε συντελεστεί το 2013 καταδεικνύεται μέσα από μια σειρά από γεγονότα που συνέβησαν έκτοτε: Πρώτα, είχαμε τη μαζική αποχώρηση της πλειοψηφίας των αξιωματούχων, στελεχών και της βάσης του Ευρωπαϊκού Κόμματος: Ν. Κουτσού, Στ. Αμερικάνος, Γ. Κουλουντής, Στρ. Παναγίδης, Μ. Δημητρίου και το 75% των δημοτικών συμβούλων. Οι μόνοι που είχαν απομείνει ήσαν οι κύριοι εκφραστές της στήριξης Αναστασιάδη Δ. Συλλούρης, Ρ. Ερωτοκρίτου και λίγοι παρατρεχάμενοι. Συλλούρης και Ερωτοκρίτου είχαν έκτοτε έντονη δημόσια παρουσία η οποία, όμως, ήταν αντίθετη με τις ιδρυτικές αρχές του Ευρωπαϊκού Κόμματος.

Ο κ. Συλλούρης είχε την πιο αλλοπρόσαλλη κομματική δράση που θα μπορούσε να έχει πολιτικός μέσα σε τρία χρόνια: Το 2014, παρ’ ότι πρόεδρος κόμματος, έβαλε υποψήφιος στις ευρωεκλογές με άλλο κόμμα, τον ΔΗΣΥ! Απέτυχε να εκλεγεί, αφού κατετάγη 5ος από 6 υποψηφίους, και προφανώς είχε τότε καταλήξει ότι ήταν αδύνατη η μελλοντική εκλογή του μέσα από τους κόλπους του ΔΗΣΥ. Παρ’ ότι μέλος του Ευρωπαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος (EDP), έκανε, μάλιστα, το αδιανόητο, να κατέλθει στις ευρωεκλογές με αντίπαλο κόμμα, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (EPP)!

Αποτέλεσμα ήταν να αποβληθεί από το Ευρωπαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα και ο ίδιος αλλά και το κόμμα του! Τώρα, στις βουλευτικές, κατέρχεται και πάλι ως υποψήφιος, όχι με το κόμμα του οποίου ήταν πρόεδρος, αλλά με άλλο κόμμα που μόλις ιδρύθηκε!

Ο κ. Συλλούρης δηλώνει εναντίον της διζωνικής και του Σχεδίου Ανάν, αλλά στήριξε ως Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον πιο γνήσιο εκφραστή των απόψεων με τις οποίες υποτίθεται ότι είναι αντίθετος! Ισχυρίζεται, ακόμη, ότι εργάζεται εναντίον της διαφθοράς και κατηγορεί τον ΔΗΣΥ για το σκάνδαλο με τη Focus: Θεωρεί ότι ο ΔΗΣΥ είναι υπόλογος για ανάρμοστη χρηματοδότηση από τον Βγενόπουλο και διαπλοκή, αλλά ο ίδιος δεν είχε πρόβλημα να είναι υποψήφιος του ΔΗΣΥ στις ευρωεκλογές!
Γιατί, τώρα, όλες αυτές οι διαφωνίες; Μα γιατί, απλούστατα, ο ΔΗΣΥ πέρασε εκλογικό νόμο, με τον οποίο καθόριζε υψηλό όριο εισδοχής στη Βουλή και τον έθετε ουσιαστικά εκτός Βουλής.

Το έτερο στέλεχος, ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου, εμφανιζόταν ως ο φανατικότερος υποστηρικτής του Νίκου Αναστασιάδη, προφανώς γιατί ήταν παλαιότερα ο φανατικότερος πολέμιός του και έπρεπε να εξαγνισθεί μεταπηδώντας στο άλλο άκρο. Ο εξαγνισμός ήταν απαραίτητος προκειμένου να διοριστεί από τον Νίκο Αναστασιάδη ως Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας. Με αξιοκρατικά, εννοείται, κριτήρια, ως ένας ακόμη άριστος των αρίστων. Η ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όμως, είχε προκρίνει την απόλυσή του, θεωρώντας τον «ανίκανο για επιτέλεση των υψηλών καθηκόντων του». Μέσα στη δίνη των σκανδάλων, ο κ. Ερωτοκρίτου αναμένει τώρα την έκβαση τις δίκης, όπου κατηγορείται για δεκασμό και δωροληψία.

Είναι φανερό ότι από το 2013 είχε εκλείψει ο λόγος ύπαρξης του Ευρωπαϊκού Κόμματος, και το μόνο που είχε απομείνει ήταν η συμμετοχή στα λάφυρα της εξουσίας: Ο τότε έμπιστος του κ. Συλλούρη Νίκος Κουγιάλης έγινε υπουργός, αφού χρειάστηκε και αυτός να κάνει τις αβαρίες του: Ενώ το 2004 είχε αποχωρήσει από τον ΔΗΣΥ διαφωνώντας με τον Ν. Αναστασιάδη, εκφράζει τώρα την ελπίδα «ο κ. Αναστασιάδης να φέρει τη λύση του Κυπριακού». Αυτήν δηλ. που ο κ. υπουργός απέρριπτε το 2004!

Όλα αυτά είχαν οδηγήσει σε εμφανή κρίση αξιοπιστίας και οι πολίτες είχαν τα τελευταία χρόνια γυρίσει την πλάτη στο Ευρωπαϊκό Κόμμα, το οποίο κατάγραφε στις δημοσκοπήσεις αμελητέα ποσοστά. Γι’ αυτό και απέφυγε να συμμετάσχει στις ευρωεκλογές το 2014, αποφεύγει και τώρα να συμμετάσχει στις βουλευτικές.
Με όλα αυτά τα βαρίδια κατέρχεται και η κα Ελένη Θεοχάρους στις προσεχείς βουλευτικές, αφού οι πρωταγωνιστές στο πιο πάνω κομματικό αλισβερίσι είναι τώρα κάτω από την ομπρέλα της «Αλληλεγγύης» της.

Κληρονομεί και ενσωματώνει τις πιο απίστευτες πολιτικές μεταμφιέσεις, οβιδιακές μεταμορφώσεις και κομματικές παλινδρομήσεις που μπορούσαν να συμβούν μέσα σε τρία χρόνια. Και το ερώτημα που προκύπτει αβίαστα είναι: Υιοθετεί η κα Θεοχάρους αυτές τις πρακτικές; Αν ναι, σημαίνει ότι θα ξαναδούμε το έργο από την αρχή και το τέλος της «Αλληλεγγύης» είναι προδιαγεγραμμένο. Αν όχι, γιατί συνεργάζεται με τους φορείς της αναξιοπιστίας; Πιστεύει ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα; Πόσοι είναι, αλήθεια, οι πολίτες που θα συμφωνήσουν ότι ο σκοπός της εκλογής Συλλούρη - Θεοχάρους μπορεί να δικαιολογήσει μέσα που είναι πολιτικά αθέμιτα και ανέντιμα; Και που θα καταστήσουν αυτή την πολιτεία ακόμη πιο διεφθαρμένη;

ΣΤΡΑΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΔΗΣ
Μέλος Πολιτικής Συγκλήτου Συμμαχίας Πολιτών