και ως μέσο επαγρύπνησης
Η 1η Απριλίου αποτελεί μιαν από τις πιο λαμπρές σελίδες της ιστορίας του κυπριακού Ελληνισμού και μια εθνική επέτειο, που πάνω απ' όλα υπενθυμίζει στον Ελληνισμό της Κύπρου την εθνική του ταυτότητα, τη διατήρηση της οποίας με τόσο σθένος προασπίστηκαν οι γνωστοί και άγνωστοι ήρωες της ΕΟΚΑ. Απλοί άνθρωποι, νέοι μαθητές, γυναίκες και άνδρες, τα άφησαν όλα και ξεκίνησαν μαζί, σαν μια γροθιά, τον αγώνα τους προκειμένου η Κύπρος να μην είναι υποχείριο κανενός. Αυτός ο αγώνας, που σημαία του είχε την ελληνική, έγινε από ανθρώπους που δεν φοβούνταν να υψώσουν το ανάστημά τους στον εχθρό και που ήταν έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να δώσουν και τη ζωή τους ακόμη, ψέλνοντας οδηγούμενοι στην αγχόνη τον Εθνικό Ύμνο.
Ο Αγώνας του 1955-59 δεν είναι απλώς άλλη μία εθνική επέτειος, αλλά είναι ημέρα μνήμης και αφύπνισης του Ελληνισμού της Κύπρου. Και δεν είναι ούτε υπερβολικό ούτε και ρομαντικό, όπως κάποιοι ενδεχομένως θα ισχυρίζονταν, το να μιλά κανείς για ελληνοχριστιανικά ιδεώδη και αγώνες όπως ο περί ου ο λόγος, αφού ας μην ξεχνά κανείς ότι η Κύπρος βρίσκεται υπό τουρκική κατοχή. Το γεγονός δε αυτό προσδίδει ακόμη μεγαλύτερη σημασία στον αγώνα της ΕΟΚΑ.
Πέραν του ότι αναδεικνύεται το μεγαλείο της ψυχής των αγωνιστών του 55’, μετατοπίζεται, επιπλέον, ένα τεράστιο βάρος στη σημερινή γενιά, η οποία οφείλει να μην αμαυρώσει με τις όποιες πράξεις ή αποφάσεις της τους αγώνες των προγόνων της. Οι σημερινοί Έλληνες της Κύπρου οφείλουν να αντισταθούν στις όποιες προσπάθειες αφελληνισμού του νησιού. Γιατί, όσα ψέματα και αν σύμφωνα με το έθιμο λέγονται την Πρωταπριλιά, δεν υπάρχει μεγαλύτερη αλήθεια από το ότι η Κύπρος ήταν, είναι και πρέπει να παραμείνει ελληνική. Αποτελεί καθήκον του καθενός από εμάς να διδαχθεί από την Ιστορία, να νιώσει περήφανος για την εθνική του ταυτότητα και να μεταλαμπαδεύσει και στις επόμενες γενεές την αγάπη και την αφοσίωση στην πολύπαθη Κύπρο, η οποία διά μέσου των αιώνων έχει αντισταθεί στις βουλές των ξένων.
Οι Έλληνες της Κύπρου απέδειξαν ουκ ολίγες φορές και κατά κύριο λόγο με την απόρριψη το 2004 του Σχεδίου Ανάν ότι όχι μόνο σέβονται και αναγνωρίζουν τους αγώνες των προγόνων τους αλλά μπορούν και να καταστούν άξιοι συνεχιστές του Κυριάκου Μάτση και του Γρηγόρη Αυξεντίου, του Ιάκωβου Πατάτσου, του Μιχαλάκη Καραολή και όλων των αφανών ηρώων εκείνης της εποχής.
Σε κάθε περίπτωση, το ζητούμενο δεν είναι να αποδεχθούμε μία πρόταση επίλυσης του κυπριακού προβλήματος, η οποία δεν θα είναι λειτουργική. Αντίθετα, σεβόμενοι τον αγώνα του 1955-59 αλλά και έχοντας στο μυαλό μας αυτόν, οφείλουμε να αγωνιστούμε για την εξεύρεση μίας λύσης δίκαιης, βιώσιμης και λειτουργικής επί τη βάσει των αρχών και των αξιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θα διασφαλίζει την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας και θα σέβεται την εθνική και θρησκευτική μας ταυτότητα.
Με λάβαρο τα εθνικά μας πιστεύω, καλούμαστε ως σύγχρονοι φύλακες των Θερμοπυλών να εργαστούμε με γνώμονα το συμφέρον της Κύπρου μας και πάντοτε υπό το φως του βαρυσήμαντου ιστορικού μας παρελθόντος. Όπως είπε ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης σε ένα από τα πολλά ποιήματά του, «η Κύπρος κι αν ελύγισε δεν είναι σκλαβωμένη, Ελληνοπούλ’ αδούλωτη πάντα η ψυχή της μένει». Στο χέρι μας είναι να κρατήσουμε αδούλωτη την ελληνική ψυχή της Κύπρου μας, την οποία κανένας Τούρκος, καμία ξένη δύναμη και κανένας πολιτικός δεν μπορεί να υποτάξει. Γιατί σε κάθε περίπτωση, και όσο και αν δεν αρέσει σε κάποιους, απαντάμε πως ναι, είμαστε Ωραίοι Έλληνες.
ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ (ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ)
Αριστίνδην υποψήφια βουλευτής ΔΗΚΟ Επαρχίας Λάρνακας
