Η Λερναία Ύδρα της κυπριακής οικονομίας

Τα αποτελέσματα της έρευνας του CIPA, που παρουσιάσθηκαν πρόσφατα σε δημοσιογραφική διάσκεψη, είναι καταθλιπτικά, αλλά και αναμενόμενα και μαρτυρούν τη διαχρονική αδυναμία αυτού του λαού να ενεργεί γρήγορα, απλά, ευέλικτα, σχεδιασμένα σ’ όλες τις εκφάνσεις της ζωής του. Ακόμα και για τα πιο απλά και ασήμαντα ζητήματα. Ακόμα και στις πιο απελπιστικές για τον τόπο εποχές. Η έρευνα του Κυπριακού Οργανισμού Προώθησης Επενδύσεων (CIPA) μεταξύ των ξένων επενδυτών, οι οποίοι δραστηριοποιούνται στην Κύπρο, κατέδειξε ότι οι τρεις μεγάλες πληγές της κυπριακής οικονομίας είναι η γραφειοκρατία, το τραπεζικό σύστημα και η έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού. Είναι μεγάλη η θλίψη, η απογοήτευση και η οργή μου, όταν θέματα υψίστης σημασίας για τον τόπο και τον λαό μας, για την ευημερία και την ευτυχία του, τυγχάνουν εξευτελισμού, διότι περί εξευτελισμού πρόκειται, από αξιωματούχους, Θεσμούς, Όργανα.

Έχω την ισχυρή άποψη ότι διαχρονικά ο τόπος μας και γενικά η κοινωνία μας πάσχει από έλλειψη ηγετών, οραματιστών, ανιδιοτελών ανθρώπων, οι οποίοι να μπουν μπροστά και να καθαρίσουν τους στάβλους του Αυγείου. Να μπουν μπροστά και να κρημνίσουν ένα διαρκές και επαναλαμβανόμενο σαθρό και φαύλο καθεστώς, το οποίο ταλαιπωρεί την κοινωνία, την οικονομία, την ανάπτυξη και την προκοπή.
Το πολυδιαφημιζόμενο προ πολλού μορφωτικό επίπεδο του λαού μας δεν στάθηκε ικανό να διαφοροποιήσει πάγιες και σταθερές νοοτροπίες του συστήματος. Τουναντίον, κατά την άποψη μου τις ενίσχυσε και τις δυνάμωσε.

Καθημερινά εισπράττω την οργή και την αγανάκτηση του κόσμου, και γνωρίζω την απάθεια, την αδιαφορία, την ανευθυνότητα και ανικανότητα των θεσμών και των κατεστημένων, να αλλάξουν τα αρνητικά δεδομένα. Ίσως αυτά ευνοούν τις προσωπικές αδυναμίες και τον χαρακτήρα, τα ενδιαφέροντα, τα βιώματα αυτών όλων που τα υπηρετούν.

Άνθρωποι με βαριά κληρονομιά, ισχυρά βιώματα, ηγετικά προσόντα και δυνατότητες, μένουν μακριά από θεσμούς και κατεστημένα, επειδή τους οδηγούν στο περιθώριο και στην εγκατάλειψη, μακριά από τα κέντρα αποφάσεων και τις ηγετικές θέσεις.

Έχω την ακλόνητη πίστη, ότι τη γραφειοκρατία, την έλλειψη σχεδιασμού και τη μεγάλη τραπεζική αδυναμία, μπορούν να νικήσουν παρά τις δυσκολίες και τα προβλήματα, άξιοι, ικανοί και αποφασιστικοί ηγέτες.
Ο πραγματικά δυνατός ηγέτης, ποτέ δεν συμβιβάζεται με το αρνητικό, το κακό, το μέτριο, το ζημιογόνο. Θα προσπαθήσει, διά πυρός και σιδήρου, να αλλάξει τα δεδομένα. Επιθυμώ να γνωρίζω πόσοι ηγέτες στην Κύπρο, που υπηρετούν τους θεσμούς και όργανα, αυτήν την στιγμή πρωταγωνιστούν σ’ αυτήν τη μάχη της αλλαγής.

Η απάντηση είναι καταθλιπτική. Μόνον ασήμαντος αριθμός υπάρχει. Απλώς στην Κύπρο γίνονται έρευνες, μελέτες, διασκέψεις, παρουσιάσεις αποτελεσμάτων, συμπεράσματα. Και βρισκόμαστε πάντοτε στον ίδιο παρονομαστή… και στα ίδια συμπεράσματα… και στα ίδια αποτελέσματα.
Την ίδια ταλαιπωρία των ξένων επενδυτών την βιώνουν και οι Κύπριοι συμπατριώτες μας. Επιχειρηματίες, νοικοκυριά, ΜΜΕ, πολίτες.

Ενώ όλοι μας αγωνιούμε και αγωνιζόμαστε για την επανεκκίνηση της οικονομίας, την έλευση μιας υποφερτής ανάπτυξης και τη διοχέτευσή της στην πραγματική οικονομία, για να έχουμε πραγματική μείωση της ανεργίας, και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, οι διάφοροι θεσμοί υμνολογούν τη γραφειοκρατία, το τραπεζικό σύστημα, αγκυλωμένο και καθηλωμένο ακόμα περισσότερο στη δειλία, σύγχυση, φοβία και αναποφασιστικότητά του, αδυνατούν να βρουν λύσεις, ιδιαίτερα σ’ αυτές για τον τόπο και τον λαό μας περιστάσεις. Σφυρίζουν αδιάφορα, και παρακολουθούν με ψυχρότητα και αμήχανα την ταλαιπωρία και τα βάσανα του λαού μας.

Η έρευνα του CIPA, όταν αναφέρεται στη γραφειοκρατία, περιλαμβάνει όλο το κυπριακό οικοδόμημα. Όλους τους θεσμούς. Όλα τα σώματα. Όλους τους αξιωματούχους…
Το τραπεζικό σύστημα περιλαμβάνει όλες τις τράπεζες, την ΚΤΚ, την ΕΚΤ, τους ευρωπαϊκούς θεσμούς…

Την έλλειψη σχεδιασμού από τους Κύπριους, μπορούμε να την συναντήσουμε διαχρονικά σ’ όλα τα επίπεδα από την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και είναι έμφυτη με το DNA του λαού μας. Δεν κατορθώσαμε ποτέ ως πολίτες να σκοτώσουμε αυτήν τη μεγάλη εθνική μας αδυναμία. Δεν κατορθώσαμε ποτέ να υποτάξουμε τον συναισθηματισμό, στον ποιοτικό επαγγελματισμό μας και στη συνέπεια.

Ο Jack Welch, αυθεντία του μάνατζμεντ στον 20όν αιώνα, αφού πέρασε από πάρα πολλά επαγγέλματα όταν ήταν μαθητής και αργότερα φοιτητής, και ο οποίος διέπρεψε ως πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος στην εταιρεία General Electric, απείλησε ότι θα παραιτείτο από την εργασία του, αν δεν καταπολεμείτο η γραφειοκρατία. Οι όροι του έγιναν αποδεκτοί από τη Διοίκηση, και εφάρμοσε μια επιθετική απλούστευση των διαδικασιών. Χαρακτηριστικό δείγμα της πολιτικής που ακολουθούσε ήταν «Γρήγορη ανάπτυξη σε μια βραδέως αναπτυσσόμενη οικονομία».

Τα αποτελέσματα εκπληκτικά και αναμενόμενα.
Η αξία του ομίλου ανήλθε από 12 δις δολάρια το 1981 σε 280 δις δολάρια.
Από το 2006 διδάσκει στο ΜΙΤ Sloan School of Management σε 30 επιλεγμένους φοιτητές του ΜΒΑ, οι οποίοι διακρίνονται για τα ηγετικά τους προσόντα.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΥΣΚΑΛΛΗΣ
Πρόεδρος Συνεργατικής Κεντρικής Εταιρείας Συμμετοχών