Ξεκάθαρα απαντάει σε αυτά τα ερωτήματα ο επικεφαλής των Διεθνών Σχέσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου
«Όμως τα τελευταία χρόνια μάθαμε (ή θα έπρεπε να έχουμε μάθει) ότι στη Μέση Ανατολή η αλλαγή καθεστώτος δεν είναι αρκετή. Οι πρόσφατες εμπειρίες σε Αφγανιστάν, Ιράκ και Λιβύη απέδειξαν ότι οι ΗΠΑ είναι εξαιρετικά καλές στο να ανατρέπουν κυβερνήσεις. Όμως αυτό που έχει πραγματικά σημασία, ούτως ώστε να μπει ένα τέλος στο μαρτύριο και να διατηρηθεί η αξιοπιστία των ΗΠΑ, είναι η ικανότητα να σταθεροποιηθεί μια χώρα. Οι ΗΠΑ δεν είναι καθόλου καλές σε αυτήν τη λιγότερο φωτογενή δουλειά. Στο Ιράκ οι ΗΠΑ προσπάθησαν να σταθεροποιήσουν τη χώρα μέσω μιας μεγάλης αμερικανικής παρουσίας. Στο Αφγανιστάν οι ΗΠΑ στήριξαν μια προσπάθεια υπό το ΝΑΤΟ. Στη Λιβύη οι ΗΠΑ άφησαν να κάνουν τη δουλειά τοπικοί παίκτες με τη βοήθεια του ΟΗΕ.
Το κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών των προσπαθειών είναι ότι καμία δεν είχε αποτέλεσμα. Σε όλες τις περιπτώσεις το αποτέλεσμα ήταν συνεχής πόλεμος, χάος που εξαπλώνεται, μίσος και βία εναντίον των ΗΠΑ. Εν μέρει ο λόγος για τις αποτυχίες αυτές είναι ότι ένας κακός δικτάτορας και το καθεστώς του είναι απλώς μέρος του προβλήματος. Στην πραγματικότητα, το καθεστώς, παρά την καταπίεση που ασκεί, συχνά συγκρατεί το χάος... Επομένως πρέπει να εργαστούμε με τα καθεστώτα αυτά, με τα ελαττώματα και τα εγκλήματά τους».
Αυτό το απόσπασμα το βρήκα στο «ΕΘΝΟΣ» των Αθηνών (1.3.2106) και είναι γραμμένο από τον Τζέρεμι Σαπίρο, επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τις Διεθνείς Σχέσεις, έναν άνθρωπο που ασχολείται με την πολιτική της Ε.Ε., που επισημαίνει το αυτονόητο ότι οι πόλεμοι εναντίον των δικτατόρων της περιοχής έχουν επιφέρει χάος, θανάτους και πλήρη αποσταθεροποίηση. Θα ήταν βέβαια πιο σωστός αν προσέθετε ότι το τεράστιο προσφυγικό πρόβλημα οφείλεται στους πολέμους αυτούς, αν προσέθετε την οικονομική πτυχή και τα ιδιοτελή συμφέροντα που κρύβονται πίσω απ' όλα αυτά. Ακόμη αν προσέθετε το γεγονός ότι υπάρχει μια επιλεκτικότητα για το ποιοι δικτάτορες και ποια αυταρχικά καθεστώτα πρέπει να κτυπηθούν. Λες και τα καθεστώτα της περιοχής του Κόλπου είναι δημοκρατικά, και μιλώ για τη Σαουδική Αραβία και τα αραβικά κράτη, που συνορεύουν με αυτήν. Ακόμη αν προσέθετε τον υποκριτικό προς της ΗΠΑ ρόλο που παίζουν οι ηγετικές χώρες της Ε.Ε.
Και ας έρθουμε και στην τρομοκρατία. Τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν είναι: Ποιος δημιούργησε τον ISIS; Ποιος τους εξόπλισε; Ποιος αγοράζει το πετρέλαιο που εξορύσσουν στις περιοχές που ελέγχουν; Γιατί ο απλός μουσουλμάνος υπηρετεί στον στρατό του ISIS; Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα μάς δίνει πιστεύω και τη γενεσιουργό αιτία της τρομοκρατίας, του χάους και της αποσταθεροποίησης που επικρατεί στις εμπόλεμες χώρες καθώς και του τεράστιου προσφυγικού προβλήματος. Και, εν μέρει, αν όχι ξεκάθαρα, τα απαντάει ο επικεφαλής των Διεθνών Σχέσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΥΛΙΚΚΑΣ
Οικονομολόγος - Ερευνητής




