Η αδυναμία φυγής ματαιώνεται, όταν ο άνθρωπος πάψει να υποτάσσεται σε ό,τι του συμβαίνει
Ο κάθε άνθρωπος, ως μία ιδιαίτερη ξεχωριστή προσωπικότητα, αντιμετωπίζει τη ζωή και τις δυσκολίες που προκύπτουν με τον δικό του τρόπο. Κάποιοι υπερβαίνουν τα εμπόδια που τους παρουσιάζονται, ενώ κάποιοι άλλοι αδυνατούν να τα αντιμετωπίσουν και έτσι η επιθυμία τους να ξεφύγουν από αυτά διαψεύδεται. Ανάμεσα στις δύο κατηγορίες ανθρώπων μία είναι η διαφορά: ότι αυτοί που υπερνικούν τις δυσκολίες είναι αυτοί που αγωνίζονται μέχρι τέλους γιατί έχουν μεγαλύτερη ψυχική δύναμη, αλλά κυρίως μεγαλύτερη θέληση από τους άλλους, και έτσι δεν υποτάσσονται σε ό,τι τους συμβαίνει. Όμως, ο άνθρωπος οφείλει πάντοτε να μάχεται και να μην αφήνει τον έλεγχο της δικής του ζωής από τα χέρια του.
Πρέπει ο καθένας να είναι καπετάνιος στο καράβι που ονομάζεται ζωή και να αντιμετωπίζει τις φουρτούνες με ψυχραιμία και αξιοπρέπεια. Βέβαια, μερικές φορές κάποια πράγματα, κάποιες καταστάσεις, όσο και αν προσπαθήσει κάποιος, ίσως να μην μπορεί να τις αλλάξει. Παρ' όλ' αυτά, οφείλει να καταβάλει προσπάθειες ούτως ώστε να ξέρει ότι αγωνίστηκε, πως δεν παραδόθηκε αμαχητί. Η προσπάθεια στη ζωή μετρά όσο τίποτε άλλο, αφού η ζωή από μόνη της είναι ένας αγώνας στον οποίο συμμετέχουμε, έχοντας ως όπλο μας την ελπίδα της νίκης. Έτσι λοιπόν ποτέ δεν πρέπει να αφήνουμε αυτά που μας συμβαίνουν να μας καταρρακώνουν ή να κατευθύνουν την περαιτέρω πορεία της ζωής μας και, κυρίως, δεν πρέπει να επιτρέπουμε σε άλλους να ορίζουν τη ζωή μας.
Εξάλλου, αν ο καθένας από εμάς υποτασσόταν σε ό,τι του συνέβαινε, θα καταντούσε η κοινωνία να αποτελείται από ανθρώπους μοιρολάτρεις, αδρανείς, άπραγους, ανθρώπους χωρίς βούληση και επιθυμία να σταθούν με αξιοπρέπεια στο ύψος των περιστάσεων και να δουν κατάματα τη ζωή που έχει δύο όψεις, αφού είναι ο ήλιος μπορεί να φωτίσει, ή να τυφλώσει. Γι' αυτό άλλωστε επιβάλλεται να είμαστε προσεκτικοί. Είναι ό,τι καλύτερο να κοιτάζουμε τη ζωή κατάματα, φτάνει όμως να είμαστε σίγουροι για τον εαυτό μας και έτοιμοι να πολεμήσουμε για τα δικαιώματά μας. Είμαστε άνθρωποι και ως τέτοιοι διαθέτουμε λογική και συναίσθημα και, ως εκ τούτου, δεν μπορούμε να μένουμε απαθείς σε όσα συμβαίνουν.
Σύμφωνα επομένως με τα παραπάνω, η αδυναμία φυγής ματαιώνεται, όταν ο άνθρωπος πάψει να υποτάσσεται σε ό,τι του συμβαίνει, δίνοντας τον δικό του αγώνα και θέτοντας το δικό του λιθαράκι προς επίτευξη της αλλαγής, προκειμένου στο τέλος να αναδειχθεί νικητής. Εάν λοιπόν ο καθένας από εμάς, ανεξαρτήτως ηλικίας, θέλει πραγματικά να αλλάξει τα κακώς έχοντα, έχει χρέος απέναντι στον εαυτό του, την οικογένειά του και την πατρίδα, με τη ψήφο του, να συμβάλει στην αλλαγή.
ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ (ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ)*
Αριστίνδην Υποψήφια ΔΗΚΟ Επαρχίας Λάρνακας
