Αυτήν την περίοδο βρίσκονται στην επικαιρότητα τόσο οι Δημόσιες Επιβατικές Μεταφορές, όσο και οι αλλαγές στη Λιμενική Βιομηχανία.
Είναι πολλά τα ερωτήματα που προκύπτουν για τον τρόπο με τον οποίο χειρίζεται αυτά τα ζητήματα το Υπουργείο Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων, για όσους τα παρακολουθούν.
Συνήθως από το ίδιο το Υπουργείο ανακοινώνονται ή διαρρέουν επιλεκτικά προς τα ΜΜΕ διάφορα ζητήματα, τα οποία εμφανίζονται ως τεράστιες επιτυχίες.

Υπενθυμίζω την παρουσίαση που έγινε για την αναβάθμιση των Δημόσιων Επιβατικών Μεταφορών. Οι βελτιώσεις που προβλέπονταν στις μελέτες του Υπουργείου Μεταφορών, για να γίνουν από τις εταιρείες, αλλά και από το ίδιο το κράτος, θα οδηγούσαν σε αύξηση των επιβατών και σε σταδιακό τερματισμό των επιδοτήσεων. Δεν έγιναν όμως και σήμερα ο φορολογούμενος πολίτης πληρώνει δεκάδες εκατομμύρια επιδοτήσεις.
Η μη υλοποίηση των σχεδιασμών, θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί πως σχετίζεται με την οικονομική κρίση και αυτό σε μεγάλο βαθμό είναι γεγονός.

Εάν όμως δεν υπήρχαν χρήματα, πώς προέκυψε ξαφνικά από το Υπουργείο η ιδέα του τραμ για τη Λευκωσία και βρέθηκαν χρήματα (αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ), για μελέτες; Ενώ το Υπουργείο είχε έλλειψη προσωπικού, πώς βρέθηκαν και αποσπάστηκαν λειτουργοί (με τους οποίους δεν έχουμε κανένα πρόβλημα), για να ασχολούνται τα τελευταία χρόνια με το τραμ;

Η μελέτη διαπιστώνει, λένε, ότι το τραμ είναι οικονομικά βιώσιμο. Αν αυτή είναι η πραγματικότητα, τότε γιατί δεν προχωρούν με την υλοποίηση του έργου; Δεν προχωρεί γιατί δεν είναι βιώσιμο, όμως δεν το παραδέχονται. Γιατί θα πρέπει να δώσουν απαντήσεις σε καίρια ερωτήματα. Γιατί έγιναν οι μελέτες αυτήν τη χρονική περίοδο; Ποιος θα τις πληρώσει; Ο φορολογούμενος πολίτης, τον οποίο κάποιοι συνεχώς αναφέρουν, ή αυτοί που αποφάσισαν να αφήσουν στη μέση την αναβάθμιση των Δημόσιων Επιβατικών Μεταφορών για το τραμ; Αυτό το θέμα πράγματι χρήζει περισσότερης διερεύνησης.

Το Λιμάνι της Λάρνακας, περίμενε για 20 περίπου χρόνια να γίνει από Λιμάνι των δακρύων σε Λιμάνι της χαράς. Σήμερα, παρά τις διαβεβαιώσεις των αρμοδίων, βρίσκεται σε πολύ χειρότερη θέση απ' ό,τι προηγουμένως. Ποιοι θα λογοδοτήσουν γι’ αυτό;

Τώρα σειρά πήρε το Λιμάνι της Λεμεσού. Ακόμα δεν έχουν υπογραφεί τα συμβόλαια με τους αναδόχους, και ξέρουν στο Υπουργείο Μεταφορών πως μέχρι το 2041 θα εισπράξει το κράτος €2 δις, ενώ γνωρίζουν πως οι σίγουρες εισπράξεις για τα επόμενα χρόνια είναι λιγότερες των €40 εκ. το χρόνο. Αν κάποιος κάνει τον πολλαπλασιασμό, θα καταλάβει τι εννοώ. Αν τελικά δεν εισπραχθούν τα €2 δις, ποιοι θα ευθύνονται; Ποιοι θα λογοδοτήσουν; Θα έχουν κάποιοι επιπτώσεις, ή ως συνήθως κανένας δεν θα φταίει;

Αν οι σημερινοί υπολογισμοί δεν επιβεβαιωθούν, θα μιλάμε γι' ακόμα μια περίπτωση όπως τις Δημόσιες Επιβατικές Μεταφορές και το Λιμάνι της Λάρνακας. Ότι ενεργήσαμε βιαστικά, ότι έπρεπε να προλάβουμε; Αλήθεια, σε αυτήν την περίπτωση, τι έπρεπε να προλάβουμε; Θα μας απαντήσει κάποιος υπεύθυνος;

Δεν θα ήταν όμως ορθότερο για όλους να τερματίσουν τους πανηγυρικούς λόγους και δηλώσεις και να στρωθούν στη δουλειά για να υλοποιούνται σωστά οι αποφάσεις και να προστατεύονται σε όλες τις περιπτώσεις και απ' όλους τα χρήματα του φορολογούμενου πολίτη;

Υστερόγραφο: Θα ήταν ορθότερο στα σημερινά έσοδα από τα Λιμάνια να υπολογίζονται και τα αυξημένα έσοδα που θα είχε η Αρχή Λιμένων Κύπρου, αν την άφηναν να επενδύσει σε μίνιμουμ, έστω, υποδομές και τεχνολογικό εξοπλισμό.

ΑΘΩΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ
Γενικός Γραμματέας ΣΕΓΔΑΜΕΛΙΝ - ΠΕΟ