Η προχθεσινή απόφαση των νοσηλευτών της Παγκύπριας Συντεχνίας Νοσηλευτών (ΠΑΣΥΝΟ) ήταν εν πολλοίς αναμενόμενη. Όπως αναμενόμενη ήταν κι η απάντηση από πλευράς Υπουργείων Οικονομικών και Υγείας, ότι ένα από τα βασικά αιτήματα της Συντεχνίας, αυτό της ένταξής τους στην πανεπιστημιακή δομή, δεν μπορεί να υλοποιηθεί.

Με βάση αυτά τα δεδομένα δεν φαίνεται, για την ώρα, ότι η απόφαση της ΠΑΣΥΝΟ θα ανατραπεί. Ωστόσο, εάν και οι δύο πλευρές προσέλθουν, άμεσα, σε σοβαρό διάλογο, χωρίς απειλές, υπάρχει πεδίον δόξης λαμπρόν για ανατροπή της.

Με γνώμονα τούτο, κι οι δύο πλευρές οφείλουν να κάνουν τις απαραίτητες κι αναγκαίες υποχωρήσεις, ούτως ώστε να γεφυρωθεί το χάσμα που τις χωρίζει κι όχι να διευρυνθεί, τεντώνοντας αμφότερες το σχοινί προς τη δική τους κατεύθυνση. Η μεν ΠΑΣΥΝΟ επιβάλλεται να κάνει δεύτερες σκέψεις και να θέσει πάνω απ’ όλα την υγεία των ασθενών, οι οποίοι άδικα θα ταλαιπωρηθούν και θα πληρώσουν τη νύφη.

Πρέπει να αναγνωρίσει πως δεν είναι εύκολο στις μέρες μας, που όλο και περισσότεροι ασθενείς καταφεύγουν στα δημόσια νοσηλευτήρια, να βάζεις λουκέτο σε νοσοκομεία, επειδή δεν εισακούονται τα αιτήματά σου.

Τα δε Υπουργεία Υγείας και Οικονομικών, και δη οι αρμόδιοι Υπουργοί Γιώργος Παμπορίδης και Χάρης Γεωργιάδης, οφείλουν να πάψουν να λειτουργούν εμπρηστικά και να προκαλούν περισσότερο την αντίδραση των νοσηλευτών. Επιβάλλεται να λειτουργήσουν πυροσβεστικά κι όχι εμπρηστικά.

Συνεπώς, εάν και οι δύο πλευρές λειτουργήσουν όπως πρέπει, η επ’ αόριστον απεργία της ΠΑΣΥΝΟ, που είναι προγραμματισμένη για την ερχόμενη Τρίτη, μπορεί να αποφευχθεί, έστω και την υστάτη. Όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά για να μην την πληρώσει και πάλι ο Κύπριος ασθενής, που σε καμία περίπτωση δεν ευθύνεται, ούτε για την κατάσταση στα δημόσια νοσηλευτήρια, αλλά κυρίως για τις διαφορές ανάμεσα σε λειτουργούς Υγείας και την Πολιτεία.