Παρακολουθούμε με μεγάλη αγωνία την εξελισσόμενη προσπάθεια της Τουρκίας και του ψευδοκράτους των κατεχόμενων εδαφών μας, για να υπάρξει προς αυτό αποδοχή και βοήθεια θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το πιο επικίνδυνο όμως είναι ότι αυτό γίνεται με την απάθεια, συμβολή και συναίνεση της Κυβέρνησής μας. Άρχισαν επαφές, λέει, για την εναρμόνιση δήθεν του μελλούμενου τουρκοκυπριακού ομόσπονδου κρατιδίου με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Γίνονται επαφές αξιωματούχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί, με τον Τουρκοκύπριο διαπραγματευτή κ. Οζίλ Ναμί τελευταία, που συνοδεύτηκε κιόλας από τον δικό μας διαπραγματευτή κ. Ανδρέα Μαυρογιάννη στις Βρυξέλλες, για να του ανοίξουμε τις πόρτες εκεί, και με άλλους «αξιωματούχους» του παράνομου καθεστώτος.

Προσπαθούμε εμείς οι ίδιοι να ξεπλύνουμε τη βρόμα της παρανομίας με την οποία χαρακτηρίζαμε μέχρι και σήμερα το ψευδοκράτος, στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δίδοντάς του τον χαρακτηρισμό του νόμιμα υφιστάμενου.

Δυστυχώς, τρώμε κουτόχορτο, έχοντας τις ψευδαισθήσεις ότι πρόκειται να υπάρξει σύντομα λύση του εθνικού μας θέματος κι όλα είναι σχεδόν έτοιμα για την ανακήρυξη της περιβόητης Διζωνικής, Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, και αυτό που έμεινε να φροντίσουμε είναι η εναρμόνιση με το ευρωπαϊκό κεκτημένο, του «τουρκοκυπριακού κρατιδίου». Ακόμη δεν έχουν αντιληφθεί οι κρατούντες τις τύχες του λαού μας στα χέρια τους, ότι η Τουρκία και η ηγεσία των Τουρκοκυπρίων δεν έχουν οποιαδήποτε διάθεση να συμβάλουν σε μια έστω και ανεκτή για εμάς λύση στο εθνικό μας θέμα. Δεν πρόκειται να υποχωρήσουν έστω και ένα χιλιοστό από τις γνωστές δικές τους πάγιες θέσεις, ακόμη και αν προσκυνήσουμε τον κ. Ακιντζί. Αυτοί ήθελαν και συνεχίζουν να θέλουν λύση τουρκικών προδιαγραφών, όσα χρόνια και να περάσουν συζητώντας μαζί τους, δίδοντάς τους κι άλλα δώρα και κάνοντάς τους κι άλλες υποχωρήσεις.

Όμως, κύριοι κυβερνώντες, σας ερωτώ, τι θα γίνει μ’ αυτές τις προσπάθειες και τις σχέσεις με τους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αναπτύσσει το «τουρκοκυπριακό κρατίδιο» για την προσαρμογή του με το ευρωπαϊκό κεκτημένο, θα τους μείνουν όλα αυτά στα οποία θα «προσαρμοστούν»; Θα τα κρατήσουν για το ψευδοκράτος τους, εάν και εφόσον δεν λυθεί το Κυπριακό; Πού θα κτυπούμε το κεφάλι μας στη συνέχεια, όταν συμβεί αυτό για το οποίο φοβάμαι και ανησυχώ;