Επιτέλους, αφήστε ήσυχους τους μαθητές και τους κατακρεουργημένους πολίτες

Τις τελευταίες ημέρες επανήλθε στο προσκήνιο μια παλιά μορφή κομματικού παραλογισμού, που θέλει τους μαθητές εξαρτήματα των κομματικών οχημάτων. Χωρίς ίχνος σεβασμού προς την τρυφερή ηλικία των 15άρηδων παιδιών μας, κάποια κόμματα, αγωνιώντας προφανώς για το μέλλον τους την επαύριον των εκλογών του Μάη, επιχειρούν ανερυθρίαστα να εκμεταλλευθούν τον νεανικό αυθορμητισμό και την ορμή της μαθητιώσας νεολαίας μας, προς ίδιον όφελος.

Φρονώ ότι η σκληρή κομματική αντιπαράθεση που ξέσπασε, με αφορμή τις πρόσφατες κινητοποιήσεις μαθητών για το θέμα των εξετάσεων ανά τετράμηνο, προμηνύει τις επερχόμενες λογικές που θα κυριαρχήσουν στην προεκλογική αρένα. Το κυβερνών κόμμα, με δηλώσεις του αρχηγού του, θεωρεί ότι οι εκδηλώσεις διαμαρτυρίας των μαθητών είναι καθοδηγούμενες από το ΑΚΕΛ. Από την πλευρά του, ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ κατηγορεί το κυβερνητικό στρατόπεδο για μεθοδεύσεις ελέγχου των μαθητών από το Υπουργείο Παιδείας και τον ΔΗΣΥ, «για να εξυπηρετούν σκοπιμότητες και να εξασφαλίζουν ότι δεν θα υπάρχει καμία αντίδραση στις πολιτικές που θα διαμορφωθούν». Προχωρώντας ένα βήμα πάρα πέρα, το ΑΚΕΛ μιλά για «στιγματισμό και απαξίωση της μαθητιώσας νεολαίας, η οποία σπρώχνεται από τους κυβερνώντες στα ιδιαίτερα μαθήματα και στα φροντιστήρια σε καιρούς οικονομικής κρίσης».

Σε ένα άλλο πολιτικό συμβάν ή καλύτερα ατύχημα, το ΑΚΕΛ βάλλει κατά της Κυβέρνησης και του ΔΗΣΥ για τους χειρισμούς τους στην απεργία των νοσοκόμων και της δριμύτατης επίθεση που το κυβερνητικό δίδυμο εξαπέλυσε τελευταίως κατά των συντεχνιών. Ομολογώ ότι το ΑΚΕΛ έχει δίκιο να υπεραμύνεται των συντεχνιών στην περίπτωση αυτή, ωστόσο χάνει την έξωθεν καλή μαρτυρία γιατί, παρ' όλον ότι κυβέρνησε την Κύπρο με καθαρά δικούς του υπουργούς στα κρίσιμα αυτά Υπουργεία, δεν κατάφερε ούτε το Γενικό Σχέδιο Υγείας να εφαρμόσει, ούτε τους μαθητές να προστατεύσει από τους τσαρλατάνους των φροντιστηρίων. Αντ' αυτού, πρωταρχική του έγνοια ήταν το μάντρισμα των μαθητών και κατ' επέκταση των φοιτητών στα κομματικά γρανάζια, προκειμένου να τους χρησιμοποιεί κατά το δοκούν για εξυπηρέτηση των ιδιοτελών του συμφερόντων του. Κοντολογίς, το ΑΚΕΛ, με τις πολιτικές πρακτικές του, συνέβαλε αποφασιστικά στην αποδυνάμωση του κράτους πρόνοιας με πρώτα θύματα τη νέα γενιά.

Η θλιβερή διακυβέρνηση Χριστόφια πετσόκοψε το επίδομα τέκνου και τη φοιτητική χορηγία. Περαιτέρω, απέτυχε ή καλύτερα δεν θέλησε να εφαρμόσει το Γενικό Σχέδιο Υγείας, παρά το γεγονός ότι το ΑΚΕΛ είχε για δύο συνεχείς προεδρικές θητείες καθαρά δικούς του υπουργούς στο Υγείας. Με άλλα λόγια το ΑΚΕΛ, με τις πολιτικές του πρακτικές, συνέβαλε καταλυτικά στην αποδυνάμωση δύο βασικών πυλώνων του κοινωνικού κράτους. Με τις επισημάνεις αυτές σε καμμιά περίπτωση δεν δίνουμε συγχωροχάρτι στα λοιπά κόμματα, που ηθελημένα ή άθελά τους, άφησαν να παραπαίουν κρίσιμα ζητήματα όπως το ΓΕΣΥ, η φοροδιαφυγή και η ανύπαρκτη εποπτεία των τραπεζιτών και Κεντροτραπεζιτών, εκθέτοντας την κοινωνία στις ορέξεις των γερακιών της κερδοσκοπίας και του εύκολου πλουτισμού. Τουναντίον, στέλλουμε ισχυρό το μήνυμα ότι ουδείς αναμάρτητος, ειδικότερα αυτοί που πρωτοστάτησαν στη διακυβέρνηση του τόπου την τελευταία, τουλάχιστον, 30ετία.

Ας αφήσουν, λοιπόν, κάποιοι τα κροκοδείλια δάκρυα και τον ψευδοκοινωνικό πατριωτισμό τώρα που έρχονται εκλογές, γιατί ο κατακρευργημένος πολίτης «επήρεν τους πρέφαν» και είναι πλέον έτοιμος τον Μάιο να αποδώσει τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, «επιβραβεύοντας» όλους όσοι ευθύνονται για την οικονομική τραγωδία και την κοινωνική εξαθλίωση.