Ακούω καθημερινά για το κόστος της «λύσης» και μάλιστα μας λένε και μερικοί αυτοδίδακτοι οικονομολόγοι ότι το κόστος της «μη λύσης» είναι μεγαλύτερο.
Δηλαδή τώρα έχουμε μετατρέψει τη σκλαβιά σε ευρώ/δολάρια/στερλίνες και σαν τον ταπεινό μπακάλη θα κάνουμε λογαριασμούς, τόσα το λάδι, τόσα το ξίδι και τόσα το λαδόξιδο.

Εφόσον, κύριοι και κυρίες, θέλετε να παίζουμε τον μπακάλη, ας αρχίσουμε λοιπόν.
α) Πόσα να κοστολογήσουμε τα χωράφια μας και τα οικόπεδα της σκλαβωμένης περιοχής; Να πούμε €500 δις.
β) Πόσα αξίζει ο Πενταδάκτυλος; Να πούμε €1 εκατομμύριο κάθε πετραδάκι;
Για τις ανεμώνες και τα κυκλάμινα να πούμε €1 εκατομμύριο το ένα.
γ) Για τα κάστρα του Πενταδακτύλου να πούμε €10 δις το ένα.
δ) Για τους Σόλους και τη Λάμπουσα άλλα €100 δις.
ε) Για τον Κεφαλόβρυσο της Λαπήθου να πούμε άλλα €10 δις.
ζ) Για τον Κεφαλόβρυσο της Κυθρέας, άλλα €10 δις.

η) Για τα ακρογιάλια της Κερύνειας και της Καρπασίας, να πούμε €1 εκατομμύριο κάθε κοχύλι;
Αν θέλετε, λοιπόν, τον περί χρημάτων αγώνα, πώς σας φαίνεται ο πιο πάνω πρόχειρος λογαριασμός, ο οποίος ισχύει για μια μέρα; Ή τον παίρνετε ή αυξάνουμε την προσφορά. Αύριο μπορεί και να διπλασιαστεί.
Περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα… αν προτιμάτε…

ΘΕΟΦΑΝΗΣ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ
Οικονομολόγος